Mijn friese stabij van 1,5 jaar oud gaat af en toe achter onze schapen aan wordt dan helemaal gek. Ze bijt de schapen in de wol en jaagt ze de sloot in. Ze luistert dan niet en je kunt haar niet krijgen. Het lijkt alsof de knop omgaat van 'huishond' naar jaagmodus
Voorderest is het een super lieve hond die niemand iets kwaad doet. Hoe kan ik dit gedrag straffen en voorkomen?
Hond vastleggen of aan de riem houden.
Ondertussen trainen met ' blijf' ' wachten' .
Een super lieve hond, luisterd niet, aan de lijn houden, lange lijn, kan toch niet zo zijn dat je hond schapen opjaagt de sloot in….dus aan de lijn houden en oefenen met terug komen, niet luisteren dan niet loslaten.
Mijn hond had dit ook, haar jachtinstinct was groot en ze had de zelfstandigheid en fu*k-you houding van haar vader de Appenzeller. Ik heb toen een longeerlijn gekocht, zodat ze lekker ‘los’ kon snuffelen zonder in de problemen te komen.
Mijn hond deed dit bij loslopende kippen, beet niet maar wel het achterna jagen.
Wat ik gedaan heb ik oefenen aan een lange lijn op een afstand waarop hij nog wel bereikbaar was, als hij naar een kip keek, zei ik zijn naam zodat hij naar mij keek en dan kreeg hij een beloning. (Kies iets lekkers wat onweerstaanbaar is)
Uiteindelijk kon ik de afstand steeds kleiner maken maar hield nog wel de lange lijn eraan. Uiteindelijk los gaan oefenen en inmiddels loopt hij gewoon los op het erf tussen de kippen zonder gejaag ook als ik er niet bij ben jaagt hij niet
Gelukkig zijn het je eigen schapen! Schapen zijn zoals je weet vluchtdieren, en zullen altijd gaan lopen als ze een hond zien. Dit wekt bij je hond het jachtinstinct op , en een stabij is een enorme jachthond, tot het op volle toeren draait. Nooit meer je hond los bij de schapen. Lange lijn eraan.
Onze hond was niet echt schapen gewend en bij aankomst op een vakantieadres werd hij de tuin in gelaten waar direct aangrenzend dus schapen bleken te staan.
Paniek bij de schapen en opwinding bij de hond, gelukkig sprong hij niet het lage hekje over..
Ben er toen wel direct mee aan de gang gegaan door hem aan te lijnen en níet op die schapen af te laten rennen. Telkens beetje dichterbij, en bij opwinding/staren of lage houding direct weer aandacht vragen, wegleiden. En aandacht op mij belonen.
Daarna op afstand laten kijken. Opwinding ebde weg en dat beloonde ik. Ging bij ons vrij rap, toch wel gemoedelijke aard van onze hond denk ik. Dus hij kon los en alleen als de schapen ergens van schrokken en het op een lopen zetten raakte hij opgewonden, dat bleef dus wel opletten maar een UH, denk erom volstond om hem terug uit de neiging om erachteraan te gaan te halen.
--
Maar erbij vermelden dat we er van jong af aan al heel scherp op waren en trainden met het niet achter dieren of mensen aan te vliegen. Dat van pup af aan eigenlijk al zo veel mogelijk voorkomen door tijdig (lange) lijn eraan te klikken als ik vermoedde dat de verleiding soms wat te groot zou worden.
Straffen was dan niet aan de orde, hij moest eerst weten wat wij niet wilden hebben en belonen voor juist gedrag.
Ik had ooit een hond van 2,5 jaar oud overgenomen, die ook achter van alles aan ging en niet te bereiken was. Dat wilde ik voorkomen bij de volgende honden.
Haar heb ik echt van -0- weer moeten aanleren dat niet te doen, basis commando's zoals een zit en af waren zeer belangrijk maar ook aanleren dat als ik haar aandacht écht wilde hebben ik die alleen kreeg door leuker te zijn, of alternatief te bieden voor datgene wat ze tot dan leuker vond om te doen.
Ze liep dan ook vrij lang op plekken waar ik het niet vertrouwde aan de lange lijn of ik riep haar terug beloonde en lijnde dan soms even aan, en mocht vrij weinig met andere dieren, ook het "onschuldige" eendjes of meeuwen op strand op laten vliegen mocht niet. Pas toen ze na ongeveer half jaar tot driekwart jaar wél te bereiken was en ik haar uit een focus kon roepen kreeg ze veel meer vrijheid.
Maar ook zij joeg niet om iets te doden, het was puur de lol van achter vluchtende dieren/mensen aanvliegen, pure opwinding dus.
IN jouw geval zou ik weer opnieuw laten kennismaken, maar voorlopig niet los om ook je schapen weer vertrouwen te geven in de hond. Desnoods doe je een heupgordel om en klik je de hond eraan vast, op dit moment geen lange lijn omdat je haar gedrag nog niet genoeg hebt weten te doorbreken, eerst moet ze rustig blijven rondom de schapen. En jij moet haar alternatief geven als ze de focus op die schapen gaat leggen, als de schapen gaan rennen en zij neigt erachteraan te gaan draai jij de andere kant op met je hond. Gaat de aandacht dan naar jou (kijkt ze een keer op dat direct belonen!)
Onze hond lag er op een bepaald moment zo bij in die tuin, en de meeste schapen werden nieuwsgierig naar hem ipv wegrennen.
Heb er ook nog van onze reeds overleden stabij kruising... liepen we pardoes een wei met jonge koeien in, en ze weigerde terug te komen...
Die hadden lol samen...
Het valt dus best in goede banen te leiden, maar voorlopig niet los en dit gedrag voorkomen en werken aan duidelijk maken wat je wél wilt zien. En niet alleen bij je eigen schapen, zou ook goed kijken hoe ze dus buiten doet als ze los loopt. Als ze daar ook geneigd is achter van alles aan te gaan, ook daar op gaan trainen.
Onze hond was niet echt schapen gewend en bij aankomst op een vakantieadres werd hij de tuin in gelaten waar direct aangrenzend dus schapen bleken te staan.
Paniek bij de schapen en opwinding bij de hond, gelukkig sprong hij niet het lage hekje over..
Ben er toen wel direct mee aan de gang gegaan door hem aan te lijnen en níet op die schapen af te laten rennen. Telkens beetje dichterbij, en bij opwinding/staren of lage houding direct weer aandacht vragen, wegleiden. En aandacht op mij belonen.
Daarna op afstand laten kijken. Opwinding ebde weg en dat beloonde ik. Ging bij ons vrij rap, toch wel gemoedelijke aard van onze hond denk ik. Dus hij kon los en alleen als de schapen ergens van schrokken en het op een lopen zetten raakte hij opgewonden, dat bleef dus wel opletten maar een UH, denk erom volstond om hem terug uit de neiging om erachteraan te gaan te halen.
--
Maar erbij vermelden dat we er van jong af aan al heel scherp op waren en trainden met het niet achter dieren of mensen aan te vliegen. Dat van pup af aan eigenlijk al zo veel mogelijk voorkomen door tijdig (lange) lijn eraan te klikken als ik vermoedde dat de verleiding soms wat te groot zou worden.
Straffen was dan niet aan de orde, hij moest eerst weten wat wij niet wilden hebben en belonen voor juist gedrag.
Ik had ooit een hond van 2,5 jaar oud overgenomen, die ook achter van alles aan ging en niet te bereiken was. Dat wilde ik voorkomen bij de volgende honden.
Haar heb ik echt van -0- weer moeten aanleren dat niet te doen, basis commando's zoals een zit en af waren zeer belangrijk maar ook aanleren dat als ik haar aandacht écht wilde hebben ik die alleen kreeg door leuker te zijn, of alternatief te bieden voor datgene wat ze tot dan leuker vond om te doen.
Ze liep dan ook vrij lang op plekken waar ik het niet vertrouwde aan de lange lijn of ik riep haar terug beloonde en lijnde dan soms even aan, en mocht vrij weinig met andere dieren, ook het "onschuldige" eendjes of meeuwen op strand op laten vliegen mocht niet. Pas toen ze na ongeveer half jaar tot driekwart jaar wél te bereiken was en ik haar uit een focus kon roepen kreeg ze veel meer vrijheid.
Maar ook zij joeg niet om iets te doden, het was puur de lol van achter vluchtende dieren/mensen aanvliegen, pure opwinding dus.
IN jouw geval zou ik weer opnieuw laten kennismaken, maar voorlopig niet los om ook je schapen weer vertrouwen te geven in de hond. Desnoods doe je een heupgordel om en klik je de hond eraan vast, op dit moment geen lange lijn omdat je haar gedrag nog niet genoeg hebt weten te doorbreken, eerst moet ze rustig blijven rondom de schapen. En jij moet haar alternatief geven als ze de focus op die schapen gaat leggen, als de schapen gaan rennen en zij neigt erachteraan te gaan draai jij de andere kant op met je hond. Gaat de aandacht dan naar jou (kijkt ze een keer op dat direct belonen!)
Onze hond lag er op een bepaald moment zo bij in die tuin, en de meeste schapen werden nieuwsgierig naar hem ipv wegrennen.
Heb er ook nog van onze reeds overleden stabij kruising... liepen we pardoes een wei met jonge koeien in, en ze weigerde terug te komen...
Die hadden lol samen...
Het valt dus best in goede banen te leiden, maar voorlopig niet los en dit gedrag voorkomen en werken aan duidelijk maken wat je wél wilt zien. En niet alleen bij je eigen schapen, zou ook goed kijken hoe ze dus buiten doet als ze los loopt. Als ze daar ook geneigd is achter van alles aan te gaan, ook daar op gaan trainen.
Reageren
