De manier van belonen

Je vergeet hierbij wel even dat voor de meeste honden aaien/ aanhalen/ een klopje op de borst/ een welgemeend woord echt geen beloning is. En daarbij ik ga ook niet werken voor een schouderklopje. Ik wil daar ook graag een bedrag voor terug zien op mijn bankrekening. 

Ik train met voerbeloning en ze krijgen ook gewoon een volle bak eten ‘s ochtends en ‘s avonds. Mijn honden zijn niet aan het zoeken naar zogenaamde zwakke plekken. Er is gewoon sprake van wederzijds respect.

Hier wordt drie x per dag gegeten, grote hond, smorgens vroeg en smiddags en savonds, ze krijgt vlees, anderhalve kilo per  dag.tijdens wandelen als de hond naast me loopt en naar me kijkt , een kriebel aai, en altijd een gekletst met elkaar, ik loop meestal alleen er zijn hier niet veel honden waar ik loop….als ik thuis kom verzorg ik eerst mijn hond , schoonmaken en de nodige zorg die ze nodig heeft, ze heeft atopie, daarna krijgt ze een gedroogde vissnack, ze weet dat…….     Belonen met voedsel doe ik niet al te vaak, niet nodig, maar ik geef haar toch buiten haar eten toch een snack, wat ze zeer op prijs stelt.   En of ze mijn zwakke plekken weet ?     Denk het wel, ik weet dat ook van haar, maar dat is totaal niet respectloos. 

Ik heb eigenlijk nooit er over nagedacht, belonen met voer…..Ogin gaat iedere maand naar de dierenarts, daar staan kubussen met brokjes voor belonen, ze heeft nog nooit wat gehad, nee echt niet, zou het ook niet goed vinden, dr is me ook nog nooit gevraagd mag ze wat.   Ook gaat ze twee x in de week naar een wassalon ook daar staan beloningbrokken, ook daar heeft ze nog nooit wat gehad, straal ik wat uit ? Hahahaha.   Ook buiten als ik iemand tegen komt, als……er is nog nooit iemand geweest die mijn hond wat gegeven heeft , bezoek neemt wel eens wat mee, maar ook dan wordt het niet direct gegeven, wil zeggen dat ik toch niet snel met voeding beloon, maar heb er nooit echt over nagedacht. 

Ik ben zelf ook geen voorstander van snoepjesbeloningen. In de opvoeding vind ik het persoonlijk duidelijker en consequenter om een leefkader uit te zetten met bepaalde normen en waarden, en binnen die grenzen van het kader de hond vrijheid te geven. 

Wat activiteiten betreft, vind ik het dan weer belangrijk dat die op maat van de hond zijn, zodat de activiteit op zich de beloning is. Dat de hond daar zijn plezier en voldoening in vindt, en niet in een voertje dat eraan verbonden zou worden. 

In het standaard dagelijkse leven gebruik ik weinig voer. Maar als mijn honden een andere hond moeten passeren of een loslopende hond moeten negeren en ik vraag ze strak te volgen eindigt dit wel met een voer/ spel beloning. Daar red ik het dan niet met een goed zo en een klopje omdat het gedrag dat ze vertonen voor hen zeer belonend is. 

In de sport is het sporten op zich al een beloning en waar nodig is spel de beloning. 

In het speuren is er bij het vinden van de persoon wel weer een voer beloning & spel beloning ondanks het speuren ook al erg belonend is voor ze. 

Wij gaven onze barsoi als pup nauwelijks eten uit zijn bak. Hij kreeg bijna alles de hele dag door voor goed gedrag. 

Dat werkt dus als een trein! Ik kan het iedereen aanraden. Barsoi staan niet echt bekend om gehoorzaamheid en baasgericht gedrag, maar op deze manier hebben we hem geleerd dat wij zeer interessant zijn en dat goed gedrag altijd loont  Hij is nu een jaar oud en we proeven hier nog steeds de vruchten van. 

Maar eigenlijk moeten mensen lekker doen wat ze zelf het beste vinden passen bij zichzelf en hun hond.  

Voerbeloning, dat is hier toen wel wat uit de hand gelopen en ik zal denk ik op de manier hoe ik het toen aangeleerd heb gekregen, niet snel meer doen mocht ik ooit aan een nieuwe hond beginnen.

Mijn wijlen maltezer wist haarfijn wanneer ik wel of niet wat lekker mee had. Geen lekkers was eigenlijk ook niet luisteren hahaha.

Nouja, nu hoefde ze ook niet heel vaak te luisteren.

Op de momenten waarbij ze echt serieus moest luisteren deed ze dat ook echt wel.

Ik denk dat ze de toon in de stem ook wel goed kon onderscheiden.

Liepen we buitenaf over de weg en er kwam een grote trekker aan, dan was een serieuze 'Puck, let op' genoeg en stond ze netjes achter mij zoals ik haar dat geleerd had.

Vroeg ik dat zomaar even in de wijk en er was niks aan de hand, dan stak ze lekker haar tong uit, maar had ik dan eens snoepjes mee en ik vroeg haar wat, voerde ze het perfect uit.

Hangt van de hond af. En van de situatie. Mijn jongste is nu op een leeftijd waarop ze in principe 24/7 voor me klaar staat. Dat betekent niet dat ik haar continu aan het werk zet, ze heeft zat tijd voor zichzelf, ligt meestal gewoon ergens lekker te rusten en als ze echt slaapt en het is een taak waar ik om moet vragen zal ik dat dan ook altijd uitstellen tot ze wakker is, maar verder zou haar op elk willekeurig moment gevraagd kunnen worden tussendoor even iets voor me te doen (of moet ze zelf besluiten dat dat nodig is).

Ik verwacht niet dat ze dit werk doet zonder dat daar iets tastbaars tegenover staat en een voerbeloning is nu eenmaal voor haar de meest waardevolle beloning die er is. Mijn liefde en aaitjes krijgt ze toch wel.  Dus niet alleen beloon ik met voer, met uitzondering van ‘s nachts, heb ik ook altijd een potje brokjes binnen handbereik. Als we de hort op gaan zitten brokken ook in de basisuitrusting. Zowel omdat er dingen zijn die simpelweg nog bevestigd moeten worden in de opvoeding als omdat ik haar wel degelijk gewoon beloon voor haar harde werk. Ik krijg daar wel eens commentaar op hoor, als mensen dat zien. “Ja, zo kan ik het ook, natuurlijk doet hij dat voor koekjes wel.” Tja. Ze werkt ook zonder koekjes wel maar ik zou zelf ook niet voor niks gaan werken dus ik vind het gewoon niet nodig. Soms vergeet ik ze wel eens mee te nemen en ook dan zet ze haar beste pootje voor, dus die voerbeloning betekent hier echt niet dat we niet zonder kunnen. Overigens wordt ze onvoorspelbaar beloond, ze krijgt dus niet voor alles wat ze goed doet wat, maar soms wel.

Wat zwakke plekken betreft: als iemand die van mij kent is het mijn hond wel, maar daar wordt geen misbruik van gemaakt hoor.

Ik zweer trouwens ook bij snoep tijdens de opvoeding hoor. Het heeft er hier echt aan bijgedragen dat mijn jongste binnenshuis een heel kalme hond is die zich niet zomaar laat opfokken, ondanks het feit dat er hier twee honden rondlopen die behoorlijk reactief zijn en die eigenlijk overal op zouden willen reageren. Door haar liefde voor koekjes heb ik dat voor haar heel positief kunnen maken, in plaats van een alarmerend moment waarop zij ook moest gaan reageren (en ja, aan het gedrag van Luchtalarm A en Luchtalarm B wordt natuurlijk ook gewerkt, maar ik kon maar één ding tegelijk  ). Dat snoep heeft ze nu natuurlijk niet meer nodig en is allang afgebouwd, het nette gedrag is gebleven. Hartstikke fijn. Natuurlijk is het niet de enige manier, maar voor ons heeft het gewerkt en voor een volgende hond zou ik gewoon weer moeten kijken wat het beste werkt.

Haar eten gebruiken als voer door de dag heen doe ik niet. Kan ook niet want ze krijgt kvv, dus dat zou een enorme troep worden. Ze krijgt gewoon ‘s ochtends en ‘s avonds eten. 

voerbeloning doen wij niet aan,

na het wekelijkse rondje oorzalven bij de assistente, krijgt onze hond haar beloningsbal die ze de hele wandeling vast houd, komen we aan bij het speelveld dan legt ze de bal neer en wacht tot ik de bal weg gooi 

Dit is een voorbeeld van het projecteren van menselijke emoties op je hond; je gaat ervanuit dat de hond hetzelfde ervaart als mensen.

Als je koffie zit te drinken, de hond ligt op zijn plek en jij geeft hem wat lekkers, begrijpt hij niet dat jij hem iets lekkers geeft uit vriendschap. De hond denkt dat hij wordt beloond omdat hij op zijn plek ligt terwijl jij koffie drinkt. En daar is helemaal niets mis mee, want dat moet een hond ook leren, maar dat is dus net zo goed belonen met eten.