Helaas heb ik vandaag mijn lieve Eefke in moeten laten slapen. Het was zo'n lieve hond. Drie maart zou ze vijftien jaar geworden zijn. Je zag al wel langer dat het een oude hond was maar als ze moest speuren ging er een knop om en rende ze er nog over. Eind vorige week werd ze opeens een stuk minder, wilde nauwelijks meer lopen, stond heel moeilijk op en lag soms te hijgen. Dit was toch wel het teken voor mij dat het voorbij was. Nu restte het laatste wat ik voor haar kon doen. In overleg met de DA is ze thuis ingeslapen. Met haar lieve kopje in mijn hand is ze zachtjes de eeuwigheid ingegleden. Bedankt lieve Eefke voor alle mooie momenten die wij samen hebben beleeft zoals het wekelijkse speuren in Staphorst en de wandelingen door het bos of over het Holtingerveld. Eefke, wat zal ik je missen.



Reageren
































