Sinds eind november hebben wij weer een hond in huis. Een boerenfox van bijna twee, overgenomen van iemand die er door omstandigheden niet meer voor kon zorgen.
Het is een leuk en lief beestje en draait prima mee in ons gezin.
Onze kinderen (4-4-7) zijn dol op hem en spelen graag met hem maar we zien dat hij niet graag geaaid wordt door hen. Of hij loopt weg, of hij waarschuwt hen door uit te halen. Hij hapt dan niet maar laat duidelijk merken er niemand van gediend te zijn. Dit laatste doet hij als de kinderen hem willen aaien als hij bij mij is.
Ik leg de kinderen uit wanneer ze hem met rust moeten laten, hem niet aan moeten staren, niet op ooghoogte gaan zitten etc maar helemaal relaxed ben ik er niet onder. Wat de hond mogelijk ook voelt. Volgende maand starten we met de basiscursus met hem.
Hebben jullie misschien tips hoe hier mee om te gaan? Ik kan de hond niet dwingen maar begrijp ook dat de kinderen hem ook graag willen aaien. Mijn man en ik zijn overduidelijk zijn baasjes maar ook bij ons kan hij wantrouwend of onzeker reageren, bijvoorbeeld toen ik laatst een poging deed om zijn tanden te poetsen. Hier had hij duidelijk geen ervaring mee.

Reageren


