Rustig opbouwen met alleen zijn weer. Mijn ouders verhuisden en hun honden waren ook al 7 en 8 jaar gewend aan 1 huis (en enkele keer op visite bij anderen, maar het zijn geen gemakkelijke honden, dus dat was op nog geen 1 hand te tellen per jaar). Ze konden niet echt rustig wennen, want bij mijn vader werd vastgesteld dat de kanker terug was 1 maand voor verhuizen. Mijn ouders verhuisden verder van familie en vrienden die dus niet in huis konden zitten even wanneer ze naar de wekelijkse ziekenhuisbezoeken moesten, en ze zijn dus al snel een paar uur alleen thuisgelaten. Ze breken het huis half af en joelen en blaffen. Mijn ouders proberen het nu wel goed aan te leren; doen moeilijker om de honden dan maar toch wel bij familie te droppen al moeten ze omrijden. Of de honden achterin de auto en mijn moeder gaat niet mee het ziekenhuis in (dat kon eerder niet want mijn vader ging met rolstoel toen nog naar binnen). Ze hebben kongs aangeschaft en extra lekkere worst en laten ze nu heel eventjes af en toe daar me alleen. Verhuizing was in juni, mijn ouders zijn beiden ‘met pensioen’ (werken niet meer, zijn flink kleiner gaan wonen, dus zolang ze rustig aan doen, kunnen ze met het geld tot hun pensioen aan). Dus op de ziekenhuisbezoeken na, werden ze overigens niet veel alleen gelaten.
Maar een hond met verlatingsangst werkt erg beperkend
Mijn hond heeft het al van pups af aan, dus ik ben er aan ‘gewend’, maar na mijn huidige hond komt er denk ik even geen nieuwe hond. Mijn ouders hadden honden zonder verlatingsangst dus het valt hun nu zwaar hoe ze dingen moeten regelen, of dat ze dingen moeten laten. En opvang zoeken voor een hondje van 8kg (de mijne) of voor grote honden van 20-30kg (hun honden) is ook nogal een verschil.