Hallo! Ik schreef hier in het verleden ook al over Storm, onze Spaanse podenco met rugzakje. Ondertussen hebben we hem iets langer dan vier jaar, in het begin was hij erg angstig en beet hij geregeld (naar ons, naar (on)bekenden, andere honden, ...). We zijn toen zeer intensief met hem aan de slag gegaan (ook met verscheidene therapeuten) en hebben het probleem grotendeels kunnen oplossen.
Nu, vier jaar later, is hij een heel andere hond. Af en toe durfde hij wel te "bijten" (niet doorbijten), naar bezoek wanneer ze zich niet aan onze regels hielden. Zo zijn we er erg streng op dat hij niet geaaid/benaderd mag worden, tenzij hij het zelf komt vragen. We (er)kennen zijn moeilijkheden en proberen ten allen tijde zijn grenzen te respecteren en aan te geven. Maar vandaag heeft hij uit het niets gebeten en echt dóórgebeten, naar iemand die hij kent. Ik stond zelf op een halve meter afstand en moet eerlijk zeggen dat er geen enkele trigger was. De persoon in kwestie stond gewoon stil, en maakte op geen enkele manier contact met Storm. Het was bij ons in huis, in een open ruimte, hij had meerdere vluchtwegen en ik snap gewoon het waarom niet.
Wij hebben ook een jong kindje, en ik ben er vrij zeker van dat Storm naar ons gezin niets zou doen, maar toch is mijn vertrouwen geschaad. Nu is mijn vraag aan jullie, is het 'ok' om dit als een geïsoleerd moment te zien en erop te vertrouwen dat dit in de toekomst niet meer gebeurt, of moeten we echt verder gaan denken?
De gedragstherapie heeft in het verleden niet geholpen, dus we zijn ook minder/niet geneigd om het opnieuw te proberen. Ik weet gewoon niet goed wat we nu moeten doen...
Hem herplaatsen is trouwens géén optie. Storm kan met zijn problematieken absoluut niet aarden in een ander gezin.


Reageren
) is het zekere voor het onzekere nemen en voorlopig de veiligheidsmaatregelen nemen die je normaliter bij onbekenden neemt. Dus: Storm naar de 'hondenruimte' om ongelukken te vermijden. Ook bij bekenden.
