Pluto, je reactie is wel erg zwart wit. Niet elke hond is gemiddeld, soms moet je de trainingsmethode aanpassen aan het individu. Ook hangt het af van de reden waarom de hond trekt, wil de hond ergens naartoe, wil die weg of is het bijvoorbeeld overtollige energie die eruit komt.
Als voorbeeld mijn honden.
June kwam bij ons vanuit Griekenland naar NLD, ze was geboren als straathond en heeft daar in vrijheid geleefd. Tussendoor heeft ze in een Grieks gastgezin gezeten waar ze haar, door privé omstandigheden, vooral met haar broertje in een kennel hebben gehouden. Later heeft ze nog even in een Nederlands gastgezin gezeten en daar heeft ze kunnen wennen aan een leven in huis. Toen ze bij ons kwam was ze ongeveer één jaar. Bij haar was angst een groot issue, wat best verklaarbaar is gezien haar achtergrond. In het begin bevroor ze totaal wanneer ze mensen zag, later uitte dit zich meer in vluchtgedrag en trok ze inderdaad regelmatig aan de lijn. In zo'n situatie werkt teruglopen of stoppen echt niet aangezien een hond in paniek niet trainbaar is, en je de hond angstiger maakt. In die fase hebben we het trekken genegeerd om verderop stil te staan en om te draaien om rustig op afstand de situatie te bekijken (als er zich niet weer een nieuwe paniek situatie voordeed). Inmiddels is het jaren later en trekt ze nooit meer aan de lijn (behalve tijdens canicross), gelukkig is de angst ook vrijwel helemaal verdwenen.
Nummer twee is Boyko, inmiddels wonen we in Bulgarije en hij is hier aan komen lopen toen hij ongeveer 8 maanden was. Hij is waarschijnlijk jong aan een ketting gelegd en had nog een stuk ketting aan zijn halsband toen hij hier arriveerde. Hij reagerende op geen enkele vorm van begrenzing (zowel van mensen of andere honden), alsof hij dit nooit geleerd had. Hij trok ontzettend aan de lijn maar aangezien zijn verlate uiting van puppy bijten een veel groter probleem was hebben we hier prioriteit van gemaakt (weinig keuze ook). Stilstaan of omdraaien was garantie voor een flinke aanval, zolang hij voorwaarts was en dus trok viel hij niet aan, dus dat was een manier om hem niet tot een aanval over te laten gaan. Door veel te oefenen en vooral de aanvallen voor te zijn komt het nu nog maar zelden voor en zijn we nu druk met het niet trekken aan de lijn, want ja momenteel trekt hij nog regelmatig. Gelukkig staat hij steeds meer open voor negatieve en positieve bekrachtiging waardoor training steeds meer vruchten afwerpt maar zoiets kost ontzettend veel tijd en we zijn er nog lang niet.
Los van een verleden heeft ook elke hond een andere aanleg, sommige honden zijn qua aanleg meer baasgericht. June is super gevoelig en heel stuurbaar, terwijl Boyko heel stoïcijns zijn eigen plan wil trekken. Qua uiterlijk lijkt Boyko verdacht veel op een lokaal ras dat ingezet wordt als kuddebewaker. Deze honden worden gefokt om zelfstandig te zijn in hun werk. Ik denk dat je per hond ook moet kijken naar de aanleg en daar de methode op aan moet passen.
Hiermee wil ik niet zeggen dat ik het allemaal perfect doe, zeker niet. Wel ben ik ervan overtuigd dat het essentieel is om te bekijken waar het gedrag vandaan komt en niet kortzichtig één methode te gebruiken voor elke hond, dan kan je doorzetten wat je wil maar dan kom je er alsnog niet.