Begraven

Hallo lezers,

ik ben door omstandigheden erg bezig met overlijden en begraven. En maak de stap, ondanks dat ik nog 30-40 jaar hoop te leven, naar hoe ik dit zou willen.

zo kom ik op natuurbegraafplaatsen, lijkwade etc. (Ik heb inmiddels mijn eigen lijkwade gemaakt, en ga er ook een paar maken voor mijn honden, als de wade voor mijn man ook klaar is)

tijdens dit proces besef ik dat mijn honden (die allemaal in de tuin begraven liggen) er een rol in meespelen, in hoe en wat ik dat met mezelf zou willen. Honden zo in de grond stoppen is moeilijk, en toch is zelf begraven zo fijn om te doen. 
Daarom zit ik te denken aan lijkwaden voor honden. Ze wikkelen in een natuurlijke zacht kleed, volledig natuurlijk maar zoveel lieflijker dan zo in de grond of met kranten, karton. 

ik vroeg me af, hoe doen jullie dat?

Hier worden mijn honden alle gecremeerd en daarna opgehaald en thuis...

Is dat legaal, je hond gewoon in de tuin begraven?

Ja, dat mag. Niet in huurhuis maar wel in koopwoningen.

Alles moet natuurlijk zijn, geen plastic oid en minstens 75 cm diep, wij doen meter voor de zekerheid. Dit ivm te ondiep begraven wat wilde dieren dan ruiken en weer gaan opgraven. Dat wil je echt niet.

Ik vind het fijn dat ze weer een worden met de natuur. 

Net eens opgezocht voor Vlaanderen en er zijn toch wel een aantal voorwaarden:

Begraven in uw eigen tuin ?????

Informeer bij uw gemeente of het toegestaan is om uw huisdier te begraven in uw eigen tuin. Daarnaast zijn er nog een aantal voorwaarden:

• Het dier mag niet gestorven zijn door een besmettelijke ziekte.
• Het dier mag niet meer dan 10 kg wegen.
• De grond mag niet klei- of leemachtig zijn.
• De put moet minstens een halve meter diep zijn.
• Het dier mag niet worden begraven in plastic of een andere slecht afbreekbare verpakking.

In Nedersaksen waar ik woon, mag je je hond begraven in je eigen tuin. Mijn eerste hond heb ik begraven in de tuin van het huis waar we toen woonden. De diepte moest wel kloppen, ik dacht 1.50 diep, dus nog een hele klus om te graven. Zij is toen in een laken gewikkeld, zomaar in de grond wilde ik niet. 

Het nadeel hiervan is dat als je verhuist je ook de hond achter moet laten. Wij verhuisden naar het huis ernaast dus ze is nog steeds heel dichtbij.

Mijn tweede hond Lola is gecremeerd. Haar urn staat in de woonkamer met een foto van haar erbij. Het nadeel hiervan is weer dat het erg prijzig is.

Ik begraaf ze zonder kleed. Als je wel een kleed doet zou ik de regels van de natuurbegraafplaats doen qua materiaal.

Mijn honden worden niet begraven of gecremeerd beide honden hebben een dierdonorcodicil..

En dan breng ik ze zelf naar Utrecht... (omdat we niet in de cirkel wonen, waar binnen ze opgehaald worden)

Ik gun het de dieren en studenten dat het dan in ieder geval 1 proefdier zal schelen.

Ik heb mijn hond afgelopen december in mijn tuin begraven. In een biologisch afbreekbaar dekentje. Het graf was diep en Shep was een grote hond daardoor was het fijn een deken te hebben waardoor ik haar gemakkelijker in haar graf kon laten zakken. Ik hield 2 punten vast en een vriendin de andere punten. Zo konden we haar rustig laten zakken. Ik was anders heel bang haar te laten vallen en dat zou extra traumatisch zijn.

Ik heb zelf een testament waarin staat op welke natuurbegraafplaats ik begraven wil worden, ook in een lijkwade. Ik ben echt een natuurmens en vind het daarom mooi om in de natuur begraven te worden. Bijkomend voordeel is dat ik niemand heb die voor mijn graf zal zorgen en op zo'n begraafplaats hoeft dat ool niet want ze laten de natuur haar gang gaan.

Daar heb ik me ook voor aangemeld, maar mijn hond weegt 75 kilo en kwam niet er voor in aanmerking, dacht tot 35 kilo...

" Daar heb ik me ook voor aangemeld, maar mijn hond weegt 75 kilo en kwam niet er voor in aanmerking, dacht tot 35 kilo... "

Willemijn _ baasje van Ozjin _ Bams ¥ .

klopt .. hoe raar ook dat heeft alleen maar te maken met de arbo wet.... is maar tot 30kg.

eigenlijk absurt toch??

Voor de natuur is begraven van je geëuthanaseerde huisdier eigenlijk heel erg slecht.

Pentobarbital (het euthanasiemiddel) breekt namelijk vrijwel niet af in de bodem.

https://edepot.wur.nl/517339

Wat interessant, Joop. Dat wist ik niet.

Maar wat is dan de meest natuurvriendelijke manier om afscheid te nemen van een huisdier?

Begraven? Cremeren (2x zoveel uitstoot als begraven)? Resomeren (chemische middelen)?

Als ik dat artikel lees... snap ik eigenlijk niet dat niet gewoon verboden wordt om een dier in de tuin te begraven...

Maar ja ik ben ook wel zo nuchter dat ik begrijp dat de controle daarop nooit waterdicht zal zijn, als ze al zouden controleren.

Vraag ik me dan ook af ja.... Ook in Utrecht zullen ze stukken dier overhouden.

zelf al gevonden...

De honden uit mijn jeugd werden allemaal in het bos begraven, op een plek waar we veel met ze wandelden. Dit mag natuurlijk niet, toch vond ik het altijd wel prettig. In de tuin had ook gekund, maar we hadden een klein tuintje en bovendien laat je ze dan achter wanneer je verhuist. Wat betreft lijkwade geloof ik dat ze meestal in een oude katoenen doek gewikkeld werden.

Oh wow, dat wist ik ook niet. Meestal sterven ze hier van ouderdom, tenzij pijn of andere dingen. 
Ik vind zelf graven en dichten zo helend, het laatste wat je kunt doen. Mijn zoon vindt dat ook, dat we wel eens zeiden: papa gaan we ook zelf begraven. (Alsof mijn man eerder zal gaan ????)

op een natuurbegraafplaats mag je zelf het graf dichten. 
doordat ik hier mee bezig ben, ik ben natuur liefhebber tot en met, milieu is me veel waard, wil ik ook een lijkwade voor de hondjes gaan maken. 
alhoewel euthanasie dan niet handig is om te begraven ????

Daarom mag t ook tot een gewicht van 10 kilo denk ik?

Voor de natuur is cremeren het beste. Er kan zo ook nog energie worden gewonnen. 

Begraven in het bos is een absolute ramp, want je vergiftigt de bodem en alles wat daarmee samenhangt (dus ook de insecten en de dieren die insecten eten, of het kadaver zelf eten).

Daarom is dat ook bij wet verboden. Begraven mag alleen op eigen terrein (van een koopwoning). Het advies is om dat op minimaal een meter diep te doen. En inderdaad, daarom ook niet bij honden die meer dan 10 kilo wegen of im bepaalde grondsoorten, waardoor pentobarbital in het grondwater terecht zou kunnen komen.

dit wist ik ook niet.

Nou was mijn hond wel een natuurlijke dood gestorven.

Maar hoe zit het met uitstrooien van as van geeutaniseerde dieren. Dat kan dan ook niet dus?

" Maar hoe zit het met uitstrooien van as van geeutaniseerde dieren. Dat kan dan ook niet dus? "

Dobry

Dat kan wel. Door de hoge temperatuur bij de verbranding/crematie verliest pentobarbital zijn werking

Mijn vorige hond, en mijn pony zijn gecremeerd.

De as van mijn pony heb ik een jaar later de (dag van overlijden), over het weilandje uitgestrooid waar zij altijd liep. 

ah ok, thanx!

Bedankt voor de informatie. Goed om te weten.

Hoewel mijn hond pas 6 jaar oud is, overweeg ik wel om hem in de toekomst te laten cremeren en niet te begraven in de tuin. Hij weegt ook een stuk meer dan 10 kilo. Het grondwater wordt al genoeg door meststoffen verpest.

Mest

Ik ga toch iets meer nalezen en zoeken Joop. Ik merk dat jou bijdrage nuttig maar dat de informatie niet volledig is. 
op edepot.wur.nl staat meer te lezen. 
per wordt nadrukkelijk vermeld dat het eurpthanasiemiddel intact blijft maar dat niet bekend is welke schade/effecten dit heeft op het milieu.

Ook dat kadavers inleveren bij rendac ervoor zorgt dat het ten goede komt van de biobrandstoffen.

Cremeren valt daar niet onder.

Mest
As bevat fosfaat en calcium. Hoewel dit voortreffelijke meststoffen zijn, heeft het schadelijke effecten op de meest kwetsbare en zeldzamere natuur. Het vermestingeffect wordt nog eens versterkt door dieren. Zo woelen zwijnen de strooiplekken om, waardoor de stoffen worden verspreid.

De effecten treden vooral op in heidegebieden en oud natuurlijk loofbos met een gevarieerde ondergroei. Productiebossen of voormalige landbouwgrond zijn minder gevoelig voor de as.

Quotefunctie is defect, daarom maar even zo.

Dit gaat over de effecten van vermesting door het uitstrooien van as. Die zijn er inderdaad. Ik had het over de toxiciteit van pentobarbital, en de absurd lange halfwaardetijd, dat is de reden waarom je eigenlijk geen geëuthanaseerde dieren wil begraven in je tuin of al helemaal niet in de natuur. Mensen worden niet geëuthanaseerd met pentobarbital dus dat toxische effect is er niet bij begraven. En bij gecremeerde dieren verdwijnt dat effect dus ook. 

Maar inderdaad, as uitstrooien zorgt voor vermesting, maar datzelfde geldt voor hondendrollen. In een grote woonwijk zijn de uitstooteffecten van hondendrollen vergelijkbaar met die van een varkenshouderij. Dus voor de natuur is geen huisdieren houden ook beter dan wel  (of uitwerpselen opruimen)

O.l crematie gedaan en denk dat ik het zo hou voor mijn dieren. Ik wilde altijd begraven worden maar neig nu steeds meer naar crematie, kan mooi het as van mijn dieren bij me en hebben me naasten nog wat meer uit te strooien ook

Kijk naar de datum ….even het moderatorteam ingeseind. 

Ja, het is een wat ouder topic, maar het blijft natuurlijk altijd actueel, helaas.

Wat mijn betreft, de honden en katten die deel uitgemaakt hebben van mijn leven zijn gecremeerd.  Begraven is natuurlijk ook mooi...maar als je verhuist laat je je dieren dan achter. Ik stel geen prijs op een urntje met as in huis.

Dus ik liet de dieren 'in een groepje' cremeren, waarna de as daar ter plekke verstrooid wordt.   In het laatste geval, Pepijn, op een grasveld onder mooie bomen, achter het dierenuitvaartcentrum.

Ik zeg altijd, de dieren zitten in mijn  HART.