"
Precies, ik denk dat ze ergens op het platteland het prima naar haar zin kan hebben. Maar hoe vind ik dat voor haar? Niet iedereen zit te springen om een agressieve hond te nemen. "
inderdaad dat is zeker niet makkelijk.
Agressiviteit is bij mijn weten geen aangeboren karaktereigenschap maar het gevolg van bepaalde gebeurtenissen. Een passerende fietser kwam misschien heel bedreigend over voor haar.
Zo ontzettend jammer dat je geen begeleiding kreeg hiermee, het had anders vast niet zover gekomen allemaal. Met een hond die niets meegemaakt heeft ga je normaal gesproken heel langzaam opbouwen, je houd haar nog weg van alles, alleen heel kleine stapjes nemen.
Erg slecht van zo`n stichting.
Voor nu zou ik weer bij nul beginnen. En dan wel, als dit haar goed doet tenminse, met de auto naar een rustig gebied rijden waar ze geen andere prikkels heeft en jullie samen kunnen genieten van een wandeling.
En uiteraard de honden thuis gescheiden houden met eten, geen speeltjes en kluifjes over de vloer. Goed begeleiden.
In Duitsland het je opvangcentrums voor dieren die nergens heen kunnen, ik weet niet of in Nederland ook zoiets bestaat. Maar in een goed asiel kan ze missschien ook eerst maar goed bijkomen en vandaaruit langzaam aan met haar aan de slag om te kijken hoe ze daar is.
Ik weet dat 2 Nederlanders ook zoiets als een sanctuary opgericht hadden, stichting Melief. Maar geen idee of het nog bestaat, anders zou je hen eens kunnen peilen.
Over Stichting Melief - Melief (meliefanimalsanctuary.org)