Hey, ik heb een roedeltje van 3 chihuahua's. Gizmo is een gecastreerde reu van 5 jaar en Finley en Bentley zijn 2 niet gecastreerde broertjes van 4 jaar.
Gisteravond is er plots een hevig gevecht ontstaan tussen de 2 broers zonder dat ik weet wat de aanleiding gegeven heeft. We gingen naar bed (honden slapen alledrie bij mij op de kamer, en ja ik weet dat dit niet zo slim is), Bentley zat al op bed en Finley naast het bed en plots hoor ik gegrom en voor ik het wist waren ze aan het vechten (tot bloedens toe voor ik ze uit elkaar gekregen heb). Uiteindelijk zijn ze gekalmeerd en is de nacht rustig verlopen. Toen deze ochtend de wekker ging en ik het licht aan deed begon Finley meteen terug naar Bentley te kijken en te grommen. Ik heb ze toen direct apart gezet, zelfs toen ik Finley oppakte bleef hij grommen. Ik heb geen idee waarom dit plots zo mis loopt... In de loop van de avond waren ze wel al iets ruiger aan het spelen dan ik gewend ben maar nadien zaten ze elkaar weer af te likken en een paar uur later dan plots zo'n gevecht.
Finley is ook enorm bang van vreemde mensen en is onlangs in de buurt een paar keer 'lastig gevallen' door spelende kinderen tijdens de wandeling en hij valt sindsdien ook uit naar iedere mens of hond dat we tegenkomen en ik krijg hem telkens moeilijk gekalmeerd, ze moeten echt uit het zicht zijn voor hij terug rustig is. Misschien heeft dat zijn stress level verhoogd?
Beide broers zijn in huis normaal super lief en rustig. Ook naar elkaar en Gizmo toe.
Helaas is het niet de eerste keer dat ik dit meemaak met Finley... In het verleden hadden ik en mijn partner een roedel van 6 chihuahua's. Cody was de oudste en gecastreerd, dan Gizmo ook gecastreerd, Lexi en Jamie waren 2 gesteriliseerde zusjes en de 2 jongste waren dus de niet gecastreerde broers Finley en Bentley.
Op een gegeven moment is er toen ook zo'n gevecht ontstaan tussen Finley en Cody. Bijna dagelijks gebeurde dit en op den duur zelfs verschillende keren per dag waarna we ze ook uit elkaar gehaald hebben. Een gedragstherapeute kon toen ook niet echt een duidelijke oorzaak of oplossing vinden en gaf ons uiteindelijk de raad om ze beide een muilkorf aan te doen (wat dus voor ons geen optie was). Castratie was volgens haar geen oplossing. We hebben Cody en Finley toen 2 jaar lang apart gehouden in huis. Één enkele blik naar elkaar bleef genoeg om te grommen en meteen aan te vallen.
Ik en mijn partner hebben 6 maand geleden beslist om terug apart te gaan wonen waardoor de stress in huis tussen Finley en Cody dus weg gevallen is. Maar nu zie ik juist hetzelfde gebeuren tussen de 2 broers en ben ik even ten einde raad hoe ik dit moet opgelost krijgen ????



Reageren
















