Mijn frustratie van vandaag is vooral mijn eigen onhandigheid.
We gingen naar het strand en ik had steeds mijn mobiel in mijn handen. Uiteindelijk wilde ik Penny filmen en toen besefte ik dat ik hem niet meer vast had. Ik keek snel in mijn zakken en toen hij daar ook niet lag wist ik al wat er was gebeurt. Ik had hem voor de zoveelste keer gewoon ergens laten vallen en vervolgens volledig vergeten.
Ik had een vermoeden van waar dus ik rende snel terug en ging zoeken. Uiteindelijk vond ik hem, onder water, bedekt met zand.
Gelukkig is hij waterdicht (ik snapte eerder nooit waarom dat tegenwoordig zo belangrijk is, maar nu ben ik er zo blij mee) maar dit was zout water dus alsnog zo snel mogelijk een restaurant in om hem daar schoon te maken.
We hebben daarna nog wel een stukje gelopen, maar Penny vond het vanwege de wind niet heel erg leuk en ondanks het slechte weer waren er veel honden die uiteraard allemaal erg slecht luisterde en Penny heel interessant vonden. Ik ben de laatste tijd in die situaties ook ineens weer heel onhandig dus dat was ook niet echt een succes.
Volgende keer maar weer lekker naar het bos wat daarnaast ligt, veel leuker en een aanlijnplicht waar redelijk streng op wordt gecontroleerd.












