Labrador is nerveus en angstig

Mijn Labrador zwart 3 jaar oud een teef heeft moeite met andere honden. bijna altijd is het bij zien van andere honden standaard haren overeind nek en onderrug en word ze nerveus. ik denk wel eens dat ik een draak aan mijn riem heb. als andere honden te snel op haar afkomen is het direct mis. mijn vorige labrador ook een teef en had dit helemaal niet. ik heb de honden gelijkwaardig opgevoed. Ik ben altijd consequent. De hond bevind zich in een gezin met kinderen en is lief en gek op kinderen en mensen. herkend iemand dit gedrag? alvast dank voor de reacties

Dit herken ik eigenlijk helemaal niet van een Labrador. Heb je haar als sinds pup is is ze herplaatst?

Niet van een Lab maar we hebben z'n ding in huis nu. Verschil is wel dat hij met sommige in spelen schiet maar de ontmoeting is echt abnormaal, niets honds aan. Ik denk als ik het zelf er niet uit krijg dat ik in de toekomst een honden communicatie cursus ga doen met hem. GT met een stabiele roedel, die dan hond voor hond introduceert. Je zou een sessie met een GT kunnen doen, die zien gelijk aan het gedrag of je vlees in de kuip hebt die nooit met honden kan of dat er nog aan te werken valt. Succes.

Ik heb haar sinds pup. Het enige wat ik waar ik over twijfel is dat ik destijds toen zij denk ik een maand of drie  oud was zij door een herder van  7 maanden oud gedomineerd werd op een uitlaatveldje in losloopgebied. zij reageerde toen bang en sprong op de bank naast mij waar ik toen zat. ik ben die hond toen nog eens tegengekomen daar en die hond bleef haar maar achterna zitten. daarop heb ik besloten daar niet meer heen te gaan omdat die herder daar dagelijks kwam. daarna ging het eigenlijk best redelijk met haar en wilde best wel met andere honden spelen. een tweede geval deed zich voor toen zij met een stafford wilde spelen ook een teef die aan het apporteren was met haar baasje. de stfford heeft haar toen een heel eind achterna gezeten en  weggejaagd grommend en bijtend. mijn hond was toen denk ik een maand of 8 9. Daarna is ze maar met weinig honden sociaal. het enige wat lukt als ze de honden langzaam leert kennen. bij enige opdringerigheid is direct mis. gelukkig gaat het met een paar honden wel goed. 

Het is niet gek dat ze honden niet meer leuk vind na die ervaringen. Wat bedoel je eigenlijk met “het gaat mis” als ze honden ziet? Is dat alleen als ze haar lastig vallen? Of kun je helemaal niet meer langs honden heen lopen? Hoe ziet dat er uit?

Bij het zien van andere honden gaat het al mis aan de riem en bij het naderen passeren grommen en brommen . er zijn wel uitzonderingen. bij het zien van bordercollies is er nooit wat aan de hand. Dit komt omdat waar ik haar loslaat ook borders komen waar ze aan gewend is geraakt en nooit conflicten mee heeft gehad omdat de borders niet op haar afkomen stieren. als honden afstand houden bij het losloopgebied is er niets aan de hand. helaas komen ze vaak wel te snel dichtbij. er word ook aangenomen van oh dat is een labrador dat gaat meestal wel goed. ook pups die opdringerig zijn moet ze niet.

En wat doet ze als die honden opdringerig zijn? Snauwt ze van zich af? Of valt ze daadwerkelijk aan? Is ze wel gewoon vriendelijk als andere honden normaal en rustig begroeten? 

Je hebt twee verschillende dingen. Aan de lijn moeten kennismaken met andere honden kan als bedreigend worden ervaren. Ze kunnen geen kant op. Dat jouw hond gromt en bromt aan de lijn, is communicatie, ze wil niet kennismaken met andere honden. Dit kun je oplossen door haar 1. Het vertrouwen te geven dat ze niks met andere honden hoeft, en 2. Haar op jou te laten focussen. Als ze immers op jou gefocust is, is er geen ruimte meer om lelijk te doen tegen andere honden. Het is best lastig om dit te bereiken. Je moet er echt mee aan de slag. Het vertrouwen kan je bijvoorbeeld opbouwen door met heel veel ruimte om andere honden heen te lopen. En de focus kan je opbouwen door veel spelletjes samen te doen, speelgoed mee te nemen of haar te belonen met koekjes als ze naar je kijkt. Soms is het even zoeken wat werkt.

Jij schrijft dat het mis gaat bij het loslopen. Ik vraag me af of het écht mis gaat, of dat ze gewoon haar grenzen aangeeft. Een hond die van zich afsnauwt is normaal. Het is erg onbeleefd om opdringerig en druk te doen bij een begroeting, dus in dat opzicht heeft jouw hond gewoon gelijk. Dus ben benieuwd wat jij verstaat onder “het gaat mis”. En hoe jij reageert voordat het mis gaat?

Je hond houdt niet van ontmoetingen met vreemde honden. Dat wil ze duidelijk maken. Als je vervolgens dan toch verder loopt (je schrijft: naderen, passeren), dan dwing je haar eigenlijk in een fellere reactie, omdat je geen rekening houdt met haar emoties.

Wat je in eerste instantie dus best doet = afstand bewaren. Een hond in de verte? Loop een andere richting op, maak een erg ruime boog errond, draai terug. Daarmee geef je aan je hond aan dat jij begrijpt hoe zij zich voelt en dat je haar niet dwingt tot actie.

En als de angel er een beetje uit is, dus als je hond zich meer op haar gemak gaat voelen omdat ze weet dat jij het oplost, dan kan je in kleine stapjes gaan oefenen om de afstand te verkleinen.

Maar eerst dus naar de kern gaan: begrip voor de gevoelens van je hond en zorgen voor een gevoel van veiligheid. 

Ze snauwt af en als de hond dan tegen snauwt dan gaat ze ervoor de hond weg te jagen wat soms tot een gevecht leidt

Ik vind niet dat ik haar dwing, integendeel juist, zij ziet de andere hond in de verte en reageert direct opgewonden maar trekt mij zelf die richting op. ik onderbreek deze richting door de tegemoetkomende hond te ontwijken. voorbeeld wij wonen op een laan met een middenberm met een grasstrook. onderweg naar het park neem ik dagelijks deze strook. zodra ik een hond in de tegengestelde richting zie en mij hond begint te reageren ga ik naar de overkant op de stoep verder. er zit nu dus een rijbaan tussen mij en de tegenovergestelde hond. bij het passeren op afstand gaat ze toch grommen en blaffen en wil ze eropaf.

het gebeurt soms dat ik op het losloopveld ben en er komen een of meerdere echt grote honden honden tegelijk direct in haar buurt, dan zoekt ze beschutting bij mij. ik heb het dan over honden die een halve slag groter zijn haar. gister kwam er een golden retriever die zij vaker op afstand ziet op het losloopveld bij haar in de buurt. de hond houd normaal wel afstand maar door dat haar bal onze richting op kwam kwam deze hond dichtbij en wilde contact maken. ik heb toen mijn hond rustig vastgepakt en gerustgesteld maar ze trok toch een lip toen de retriever snuffelde aan haar achterste. de hond ging vlug weg weer en de rust was hersteld. ik heb haar toen beloond maar ik moest er echt bij blijven om in te kunnen grijpen. daarna was alles weer okay en bleef de retriever weer op afstand. ik weet niet of het goed is dat ik mijn hond bijsta bij onverwachte ontmoetingen ,maar ik doe er wel iets aan dat het niet uit de klauwen loopt zoals zo vaak eerder is gebeurd. 

" Je hond houdt niet van ontmoetingen met vreemde honden. Dat wil ze duidelijk maken. Als je vervolgens dan toch verder loopt (je schrijft: naderen, passeren), dan dwing je haar eigenlijk in een fellere reactie, omdat je geen rekening houdt met haar emoties.
Wat je in eerste instantie dus best doet = afstand bewaren. Een hond in de verte? Loop een andere richting op, maak een erg ruime boog errond, draai terug. Daarmee geef je aan je hond aan dat jij begrijpt hoe zij zich voelt en dat je haar niet dwingt tot actie.
En als de angel er een beetje uit is, dus als je hond zich meer op haar gemak gaat voelen omdat ze weet dat jij het oplost, dan kan je in kleine stapjes gaan oefenen om de afstand te verkleinen.
Maar eerst dus naar de kern gaan: begrip voor de gevoelens van je hond en zorgen voor een gevoel van veiligheid.  "

Alaska's Finest!

het gebeurt soms dat ik op het losloopveld ben en er komen een of meerdere echt grote honden honden tegelijk direct in haar buurt, dan zoekt ze beschutting bij mij. ik heb het dan over honden die een halve slag groter zijn haar. gister kwam er een golden retriever die zij vaker op afstand ziet op het losloopveld bij haar in de buurt. de hond houd normaal wel afstand maar door dat haar bal onze richting op kwam kwam deze hond dichtbij en wilde contact maken. ik heb toen mijn hond rustig vastgepakt en gerustgesteld maar ze trok toch een lip toen de retriever snuffelde aan haar achterste. de hond ging vlug weg weer en de rust was hersteld. ik heb haar toen beloond maar ik moest er echt bij blijven om in te kunnen grijpen. daarna was alles weer okay en bleef de retriever weer op afstand. ik weet niet of het goed is dat ik mijn hond bijsta bij onverwachte ontmoetingen ,maar ik doe er wel iets aan dat het niet uit de klauwen loopt zoals zo vaak eerder is gebeurd. 

Er heeft zich gedrag ontwikkeld waarin ze zichzelf moet beschermen. Dat is het risico als je vanaf jongs af aan veel op van die drukke losloop plekken komt. Je weet nooit wie je tegenkomt. Het is twee keer goed misgegaan, zij is belaagd. Er wordt vaak aan mensen aangeraden om vooral niet naar van die ongereguleerde plekken te gaan met een hond, er is zo’n groot risico op trauma! Daar heb jij nu niks aan, gebeurd is gebeurd. Het is wel handig om te herdefiniëren waar je hond eigenlijk behoefte aan heeft. Ga lekker naar rustige plekken toe, ga de interactie aan met je hond. Samen sporten, speeltjes meenemen, speuren etc. Een beetje rondsjokken in een druk losloop gebied, daar is jouw hond niet geschikt voor. Als je meer actief met je hond onderneemt tijdens een wandeling, en haar uit contact laat met vreemde honden, dan zul je met sprongen vooruit gaan. Het belangrijkste voor nu is veilige en rustige plekken opzoeken.

Wij houden Botty aan de riem, ook in het losloop gebied. Wanneer ik zijn reactie fout zie gaan. Loop ik direct de andere kant op. In het begin moest ik echt sleuren maar het gaat nu steeds beter. Verder zijn een aantal mensen hier in de buurt op de hoogte van Botty's situatie waar ik mee mag oefenen. Zij blijven op gepaste afstand en als het allemaal kalm is, komen we een stukje dichter naar mekaar toe. Belonen gebeurd ook echt alleen als de honden kalm zijn en nog bij mekaar in de buurt. Als je beloond wanneer de ander honden weg zijn, beloon eigenlijk "Goed gedaan, je hebt ze weg gejaagd" Misschien heb je wat andere honden baasjes die je willen helpen bij de desensitisatie. Je zei dat het goed ging met Border Collies, dus misschien mag je met één meewandelen zodat jou hond kan afkijken hoe het wel moet.  Gewoon rustig aan resocialiseren. Als het echt allemaal niet lukt? Zoals eerder gezegd doe eens een sessie bij GT.

Niet als verwijt bedoeld, maar waarom ga je met je angstige hond, waarvan je weet dat ze geen allemansvriend is, dat losloopveld op? Je ziet zelf dan toch al welke honden daar aanwezig zijn? Dus ja, als er dan een hond te dichtbij komt (en aan de kont van jouw hond komen snuffelen is echt heel dichtbij) dan is dit alweer een vervelende situatie voor jouw hond. Daar gaat ze niet toleranter van worden.

Dus als je zegt:' ik doe er wel iets aan dat het niet uit de klauwen loopt', is dat eigenlijk al een stap te laat. Beter is te anticiperen en jouw hond helemaal niet bloot te stellen aan honden waar ze niets mee heeft. In eerste instantie tenminste. Eerst zorgen voor positieve situaties. Pas daarna kan je bekijken of/hoe je ontmoetingen kan ensceneren en managen, met stabiele, bedaarde honden. Maatwerk dus. En kijken hoe dat gaat.