Hallo
Ik heb een prachtige berghond. Ze is nu ruim een jaar oud, het is een grote kroelert maar ook angstig en is door omstandigheden steeds angstiger geworden.
We waren gevlucht uit een land en stopte bij mijn schoonmoeder om daar te even te verblijven. Deze schoonmoeder schreeuwt elke dag tegen haar dieren, ze krimpen ineen als je je hand uitreikt om te aaien. Onze hond werd vaak aangevallen door de grootste hond, ook groter dan haar. Ik gilde van angst als dat gebeurde, maar t bleef altijd bij een waarschuwing van die hond. Op een avond was ik met mijn kleine (baby) bezig en onze hond begint mij te berijden en raakt agressief. Ik heb toen gehandeld wat ik deed bij haar sinds pup: haar met de kop tegen de grond houden. Nooit had ik haar zo wild meegemaakt. Een week later is voor het eerst dat ze hapt naar de kleine en heb toen voor t eerst een tik gegeven. Ook ik zei altijd dat slaan fout is, geweld geweld creëert.
Halfjaar later:
Ik zit geheel onder de blauwe plekken, schrammen, wondjes, ook zeer pijnlijke plekjes. Een open lip, een scheur langs mijn neus. Als ik naar de consultatiebureau ga draag ik lange mouwen en een lange broek, om vragen/zorgmelding te vermijden. Zo ver gaat het. En mijn tolerantie is blijkbaar hoog, voor dit ras dat je grenzen opzoekt.
Onze hond bijt nooit hard door, maar is wel harder gaan bijten. Er zit geen rem op wanneer het eenmaal begint. En per ongelukjes.. Een flinke hoektand in mijn hand, die doen verdomd zeer en je blijft t voelen met bewegen van je vingers.
En vanochtend was t weer zo ver.
Ik heb toen uit frustratie en huilen geslagen met de vlakke hand op haar neus van WAAROM?! waarom doe je mij pijn? Waarom doe je zo? Ze versteende, haar ogen waterig en staart naar niets. Ineens lijkt ze klein. Ik voel me verdrietig. Ik wil dit niet.
Ik ben gestart met een manier van trainen. Ik beloon haar bij goed gedrag. 'Goedzo' en dan snoepje. Het heeft goed gewerkt bij een hoop dingen, maar helaas gaf het ook reden? om nog harder te rijden en bijten.
Het rijden is nu wat minder, het voelt soms als een hangerig kind op zulke momenten. Dat ze iets wil vertellen, aandacht vragen.
Negeren heb ik geprobeerd. En dan bij goed gedrag reageren. (een grote rijdende hond aan je been negeren!poeh).
Voor mijn gevoel is iets ontstaan door t vluchten uit het land en wonen bij feeks van een schoonmoeder. Iemand zei dat ze geleerd heeft voor zichzelf op te komen tegen die grote hond, en dat is niet goed want dan komt ze ook op naar jou.
Ik zit met handen in t haar
Ik heb geslagen
Dit is niet goed
Ze bijt en rijd, doet pijn
Wat kunnen we doen?
Ik vrees ook voor als ze echt gaat bijten. Dit is een ras die wolven, beren en mensen dood bijt. Nu bijt ze niet door, dat bewuste is er.

Reageren








