Puber hond probleem

Beste allemaal,

ik heb een probleem... ik heb een Mechelse Herder van nu bijna 1 jaar oud. Het is een pittige, zelfverzekerde hond met een eigen wil en is al snel uitgekeken. Al is hij wel echt een schatje hoor maar we hebben er soms wel flink wat werk mee (vooral op de puppycursus pfoe... we zijn er halverwege met advies mee gestopt omdat er niks mee aan te vangen was...)! 
Maar goed. Alle basis dingen zoals: zit, af, kom hier, let op enzo kent hij nu super goed!! Toen hij echt nog een pup was wilde ik hem ook graag “blijf” leren. Dit heeft hij een paar keer heel goed gedaan en daarna nooit meer. Ik ben er ook mee gestopt omdat het nooit lukte (beetje dom van mij..) en wilde hier later weer op terug komen.

Nu paar weken heb ik het maar weer eens geprobeerd. Ik ben gaan staan, vroeg zit en hij keek we aan. Lege hand voor me en kleine stapjes naar achter gelopen met het woord “blijf”. En TELKENS maar weer (ik weet niet waarom) maar als ik zeg “blijf” en ik loop een beetje naar achter springt hij en bijt me (niet door) in mijn arm. En ja hij doet dit vaker met veel andere dingen. Zijn vader is namelijk een politie hond die in armen bijt ... zit in de genen denk ik. 
Maar ik vind dit gewoon een beetje eng worden want ja hij springt en bijt wel en heb ook andere random woorden gebruikt zoals “stay” bijv. en dan doet ie dat niet zo snel maar soms wel... ik denk als ik naar achter loop, met snoepjes in m’n zak ofzo en hij ook geprikkeld is door andere dingen of het gewoon niet snapt dat hij rare dingen gaat doen... 
Ik weet het niet maar ik vind dit niet leuk, dus ik heb jullie hulp nodig!

Een hond heeft geen benul wat zij' vader doet, dus al bijt vader dagelijks 1000 boeven in hun arm, hij hoeft dat niet te doen. Dus kordaat daar in zijn en alternatief aanbieden (eens een trekspel doen met een biktworst of dergelijk) 

1 jaar is een lastige leeftijd, alles met kleine stapjes betreden. 'Blijf' is in het begin al flink als je gewoon je bovenlichaam naar achter beweegt. 

En dat ga je uitbouwen met letterlijk 1 klein voet stapje per keer. 

Ja ik bedoel zeg maar dat onze hond uit zo’n werklijn komt en dat ie daarom daar iets van weg heeft...

Maar bedankt voor je tips, ik ga het proberen! :)

Dit happen kan ook heel goed gewoon zijn omdat hij niet begrijpt wat jij van hem verwacht. Honden leren in grote lijnen plaats gebonden. dus alles wat jij op de cursus op dat veldje leert snapt die thuis veel minder want thuis gebeuren hele andere dingen en met de wandeling ook. Mischien idee om even opnieuw te beginnen met commando's te leren tijdens de wandeling.

Ja mijn hond deed juist bij de puppy cursus totaaall niet mee omdat hij door alles en iedereen werd geprikkeld omdat het ook wel een ras is die op alles wil focussen enzo, en vooral onze hond. En wanneer we deze trucjes thuis uitvoerde deed hij dat zo goed dat we met de leiders van de puppy cursus hebben besloten om te stoppen e dit thuis te doen. Ook tijdens het wandelen doen we trucjes en dit doet hij ook uitstekend goed allemaal, behalve dan blijf.

Misschien het blijf dan op een andere manier gaan leren, als je hem in een af legt en dan weg stapt met blijf?  (denk even hardop )

Ik denk eerder dat hij niet goed snapt wat je bedoelt. Kleine, kleine, KLEINE stapjes! Letterlijk, in dit geval 

Laat hem zitten of liggen (bij sommige honden werkt het één fijner dan het ander). Wij begonnen met de hond aan de voet, dus naast je laten zitten. Misschien is dat voor jou ook een idee, dan hoef je niet nar achteren te stappen.
Geef het ‘blijf’ commando en zet één kleine stap naar achteren, of opzij als de hond naast je zit. Zet direct een stap terug en beloon als de hond is blijven zitten. Is een stap te veel, begin dan met het verzetten en terugzetten van één been, of zelfs maar het (beginnen met) optillen van dat been of, zoals Dagmar zegt, het bewegen van je bovenlijf.

Blijven herhalen en heel veel geduld hebben! Uiteindelijk kun je steeds verder weg, steeds langer en kan er steeds meer om je heen gebeuren. Maar dat lukt niet in een weekje  

Als hij begint te bijten, streng zijn, dat hoort niet. Zijn paps mag het misschien als werk hebben maar ook die honden doen het niet te pas en te onpas. Dus hij kan best leren dat het niet (altijd) mag. Sl zal hij je misschien wel dankbaar zijn als je hem op bepaalde momenten de kans geeft ergens flink op te bijten en vast te houden ????

Je hebt een herder, ik ook en het communiceren herken ik.

Kans dat hij je niet begrijpt, het te spannend of moeilijk vind  en uit frustratie in je hapt.

Als ik met aguility te vage aanwijzingen geef, te druk met mijn gebaren ben, dus niet duidelijk, dan hangt Luca ook in me. Dan neem ik even rust, tel tot 10 en probeer rustig en duidelijk e zijn.

Dat werkt.

Als je blijf vraagt, maak de oefening dan kleiner. Je laat eerst zitten, wacht even, dan beweeg je een been naar achteren en terug en belonen.

Belangrijk is, om recht op te staan, hem niet aan te kijken en dan je been verzet, niet twijfelen.

Als je hem aankijkt, dan nodig je hem eigenlijk uit om mee te gaan. Als je zelf het achteruit stappen heel voorzichtig en twijfelend doet, dan maak je het voor hem ook heel spannend.

Begin echt met een been heen en weer en belonen. dat doe je 2 keer, dan stukje lopen, om even de rust er in te krijgen.

Dan zet je een stap naar achteren waarbij je je gewicht verplaatst en terug. 2 x en dan even wandelen.

Zo met kleine stapjes kan je de oefening opbouwen.

Je hond hoeft overigens je nog niet aan te kijken, als ze nl een oefening spannend vinden, kijken ze weg. Het is voor hun veel te confronterend en te spannend je aan te moeten kijken.

Honden kunnen rond de 280gr om zich heen kijken, dus ook al kijken ze je niet aan, ze zien je toch wel.

Bij ons ons in de lessen, ook Mechelaars, of andere rassen, die heel snel afgeleid zijn en hoog in de opwinding.

Juist daarmee in de les aan de slag gaan, vind ik belangrijk.

Dat is nl waar je buiten mee te maken krijgt. Het gaat niet om de trucjes aan leren, maar hoe kan ik onder moeilijke omstandigheden toch de aandacht van mijn hond krijgen.

Daar heb je veel meer aan dan trucjes leren, dat is nl het probleem niet.

Jammer, ik zie dat als gemiste kans.

Jammer dat je gestopt bent.

Uiteindelijk zit niet je pup op cursus maar jij.

Dat je pup er die lessen niks van bakt, dat geeft helemaal niks. Jij hebt opgelet, snapt de oefening en kunt het geleerde thuis in alle rust aanleren. Met vragen kom je dan weer de volgende les terug bij de instructeur die je weer verder op weg helpt.

Uiteindelijk is je pup na een x aantal weken wel in staat om samen met jou op de puppycursus iets te oefenen. En kan de pup uiteindelijk beter focussen op jou ipv anderen, ook een hele goede oefening.

Weet niet of je hierna nog een sport wilt bedrijven met de hond? Maar daar is vaak wel aantoonbaar g&g enz. voor nodig. 

Ik heb met mijn maltezertje ook een puppycursus gedaan, ik heb er veel van geleerd. Uiteindelijk g&g gedaan en daarna een paar jaar agility.

Puppycursus was niet geweldig leuk eerst, want niet willen luisteren, constant met de neus aan de grond voor de voertjes die een ander liet vallen. Lang wachten omdat alle pupeigenaren weer iets anders hebben waar ze raad en daad voor nodig hebben. 

Thuis het geleerde in praktijk brengen. Pas weken later was de focus echt op mij gericht.

Daarna komt de pubertijd nog, weer opnieuw niet kunnen focussen, enorme bananen in die kleine oortjes en nog net geen middelvinger opsteken tijdens de les. Een aantal maanden later gaat het weer de goede kant op. Kunnen ze weer horen en luisteren en beginnen ze te snappen wat de bedoeling is en dat iets samen met de baas doen ook nog enorm leuk kan zijn.

Oohja dat is inderdaad ook een goed idee! Dankjewel :)

Heel erg bedankt!! Hier ga hier zeker mee aan de slag :) we hebben sinds de geboorte hem een kong gegeven en is hier sinds paar weken ONTZETTEND zoet mee hahaha ! Steeds maar weer met de kong komen en dan moeten we trekken en hij trekt dan heel hard terug. Je merkt ook dat hij dit heeeel graag doet want hij blijft em blijft maar komen haha ! Maarja waarom hij dit doet met “blijf” weet ik ook niet.

" Je hebt een herder, ik ook en het communiceren herken ik.
 
Kans dat hij je niet begrijpt, het te spannend of moeilijk vind  en uit frustratie in je hapt.
 
Als ik met aguility te vage aanwijzingen geef, te druk met mijn gebaren ben, dus niet duidelijk, dan hangt Luca ook in me. Dan neem ik even rust, tel tot 10 en probeer rustig en duidelijk e zijn.
 
Dat werkt.
 
Als je blijf vraagt, maak de oefening dan kleiner. Je laat eerst zitten, wacht even, dan beweeg je een been naar achteren en terug en belonen.
Belangrijk is, om recht op te staan, hem niet aan te kijken en dan je been verzet, niet twijfelen.
Als je hem aankijkt, dan nodig je hem eigenlijk uit om mee te gaan. Als je zelf het achteruit stappen heel voorzichtig en twijfelend doet, dan maak je het voor hem ook heel spannend.
 
Begin echt met een been heen en weer en belonen. dat doe je 2 keer, dan stukje lopen, om even de rust er in te krijgen.
Dan zet je een stap naar achteren waarbij je je gewicht verplaatst en terug. 2 x en dan even wandelen.
 
Zo met kleine stapjes kan je de oefening opbouwen.
 
 
Je hond hoeft overigens je nog niet aan te kijken, als ze nl een oefening spannend vinden, kijken ze weg. Het is voor hun veel te confronterend en te spannend je aan te moeten kijken.
Honden kunnen rond de 280gr om zich heen kijken, dus ook al kijken ze je niet aan, ze zien je toch wel. "

Suzanne en Luca

Heeel erg bedankt voor je reactie! Hier heb ik zeker wat aan :) 
net heeft mijn vader het eens geprobeerd met blijf en hij vliegt gewoon op hem af, heel naar om te zien... ik heb misschien 2 dingen wat het zou kunnen zijn: als wij naar binnen gaan zeggen we altijd blijf. Dan kan die niet veel en blijft dus buiten staan. (Misschien verlatingsangst o.i.d.) wat ook zou kunnen is dat hij weet dat we snoepjes hebben in onze hand en of zak en dan achter de snoepjes aan wil en meteen springt ofzo?!

maar nog even een vraag. Ik heb dit ook ergens gelezen maar is het dus belangrijk dat als je blijft zegt, achteruit loopt en dat JIJ dan weer terug naar de hond loopt inplaats van de hond naar jou? Ik weet eigenlijk niet waarom.

en is het misschien ook een idee om hem aan de lijn te doen en dat iemand achter hem staat en dat er nog een persoon vóór hem staat om blijf te zeggen en stapjes naar achter te doen. Als hij naar je toe loopt doet de persoon achter de hond hem een beetje terug te trekken... het was een idee, ik benieuwd wat je hier over denkt :)

" Jammer dat je gestopt bent.
Uiteindelijk zit niet je pup op cursus maar jij.
Dat je pup er die lessen niks van bakt, dat geeft helemaal niks. Jij hebt opgelet, snapt de oefening en kunt het geleerde thuis in alle rust aanleren. Met vragen kom je dan weer de volgende les terug bij de instructeur die je weer verder op weg helpt.
 
Uiteindelijk is je pup na een x aantal weken wel in staat om samen met jou op de puppycursus iets te oefenen. En kan de pup uiteindelijk beter focussen op jou ipv anderen, ook een hele goede oefening.
 
Weet niet of je hierna nog een sport wilt bedrijven met de hond? Maar daar is vaak wel aantoonbaar g&g enz. voor nodig. 
 
Ik heb met mijn maltezertje ook een puppycursus gedaan, ik heb er veel van geleerd. Uiteindelijk g&g gedaan en daarna een paar jaar agility.
Puppycursus was niet geweldig leuk eerst, want niet willen luisteren, constant met de neus aan de grond voor de voertjes die een ander liet vallen. Lang wachten omdat alle pupeigenaren weer iets anders hebben waar ze raad en daad voor nodig hebben. 
 
Thuis het geleerde in praktijk brengen. Pas weken later was de focus echt op mij gericht.
 
Daarna komt de pubertijd nog, weer opnieuw niet kunnen focussen, enorme bananen in die kleine oortjes en nog net geen middelvinger opsteken tijdens de les. Een aantal maanden later gaat het weer de goede kant op. Kunnen ze weer horen en luisteren en beginnen ze te snappen wat de bedoeling is en dat iets samen met de baas doen ook nog enorm leuk kan zijn. "

UkkePuck

Het was niet dat we meteen stopte met de puppy cursus maar we zijn zelfs zo’n 10 keer geweest! (dus elke week 1x). En na de 10de keer nog steeds geen kleine vooruit gang helaas... hij was op ALLES gefocust en 98% op andere honden. Verschillende leiders en mensen hebben hiermee geprobeerd iets te doen en niets hielp... we hebben wel veel info er uit kunnen halen en hebben dit thuis goed kunnen oefenen wat dus wel heel goed ging. 

Ook een ander probleem wat nu bijna niet meer voorkomt gelukkig, is dat hij tijdens het wandelen en vooral bij de puppy cursus in de riem ging bijten, en oh wat was dit vervelend! Ook hierbij wilde hij waarschijnlijk de competitie aan + hij werd geprikkeld door van alles + hij snapte niet wat hij moest doen.. dit zou wel eens kunnen. Gelukkig is dit nu niet meer het  geval maaarr behalve met dingen wat hij echt niet mag pakken (en dat weet hij) dan laat ie niet los... 

dus nog een hoop te leren met deze puber maar ben vooral bang dat dit niet meer over gaat want ik ben zelf ook pas 16 en vind sommige dingen wel eng wat hij doet.

Is het echt zo belangrijk dat hij die kunstjes MOET kunnen?

Is wel het handigste, ik wil namelijk lekker sporten met hem en doe sinds kort ook dat hij door een hoepel heen moet springen (wat hij geweldig vindt) en doe aan fotograferen. Dus dan is het wel handig als hij de basis dingen kent en hij blijf kent. want bijv. met deze 2 dingen is dat namelijk erg fijn als hij dat zou kunnen.

Ik zou het 'blijf' nog lager inzetten als al werd voorgesteld...ik ben gewoon het 'blijf' aan te leren door eerst samen met de hond op de grond te gaan zitten. Hond links van mij te laten zitten. Snoepje leg ik rechts neer. De eerste keer mag ie t pakken. De 2de keer beweeg ik mijn hand richting de grond maar zeg Blijf...om de Blijf in stand te houden beweegt mijn arm in slow motion richting de grond, die pasr seconden zit de hond nl wel al in de Blijf positie...naar verloop van een paar keer oefenen leg ik het snoepje op de grond..en bedek het met mijn hand...wederom Blijff..haal hand eraf en geef commando Pak maar!

Dit bouw ik dusdanig uit in kleine stapjes dat de hond leert bij Blijf te wachten en bij Pak maar dat hij het snoepje kan pakken. 

Weer een tijdje later, kan het snoepje op de grond blijven liggen en de hond blijft zitten, zal het pas pakken zodra de baas zegt Go, Pak maar of eender wat eraan gekoppelt is.

Zodra de hond dit onder controle heeft, kun je het Blijf inzetten met jezelf. Nu word de hond geprikkeld als jij beweegt en omdat ie het nog niet helemaal begrijpt. Door bovenstaand eerst te oefenen zit er al een Blijfje in nl.

Maar goed, weet niet of het een methode uit een boekje is...ik had op deze wijze de Blijf al heel snel bij mijn jonge honden zo aangeleerd.

10 maal waarvan telkens iets en iemand anders.  Tuurlijk snapt die hond er geen bal van.

Doe eerst eens hetzelfde 1000 maal.  Dan pas kun je gaan concluderen of iets helpt of niet.

" Heeel erg bedankt voor je reactie! Hier heb ik zeker wat aan  net heeft mijn vader het eens geprobeerd met blijf en hij vliegt gewoon op hem af, heel naar om te zien... ik heb misschien 2 dingen wat het zou kunnen zijn: als wij naar binnen gaan zeggen we altijd blijf. Dan kan die niet veel en blijft dus buiten staan. (Misschien verlatingsangst o.i.d.) wat ook zou kunnen is dat hij weet dat we snoepjes hebben in onze hand en of zak en dan achter de snoepjes aan wil en meteen springt ofzo?!
maar nog even een vraag. Ik heb dit ook ergens gelezen maar is het dus belangrijk dat als je blijft zegt, achteruit loopt en dat JIJ dan weer terug naar de hond loopt inplaats van de hond naar jou? Ik weet eigenlijk niet waarom.
en is het misschien ook een idee om hem aan de lijn te doen en dat iemand achter hem staat en dat er nog een persoon vóór hem staat om blijf te zeggen en stapjes naar achter te doen. Als hij naar je toe loopt doet de persoon achter de hond hem een beetje terug te trekken... het was een idee, ik benieuwd wat je hier over denkt "

lena

Een herder wil heel graag bij je zijn, van je af zijn, is echt een hele lastige oefening.

Of het angst is, zie je aan de houding. Angst is oren en staart laag, staart kan zelf onder de buik zitten, krome rug en in elkaar gedoken lichaam.

Als dat niet zo is, vind hij het buiten blijven gewoon moeilijk. Ik zou hem dan beter niet buiten laten, totdat hij het goed kan.

'Anders ga je een grens over en dan zal het eigenlijk niet gaan lukken.

Dat hij op je vader afvloog, hoe gaf je vader het commando, ging hij gelijk lopen, nadat je hond zat, straft je vader hem wel eens, is hij streng?

Kans dat hij het echt niet snapt. Hij kan niet praten, dus hapt hij, komt op je of je vader af. Wat Weil je, ik snap het niet en dat vind ik spannend, dat is wat hij zegt.

Je moet eerst even wachten tot je hond goed zit. Dat hij eerst rustig wordt, dan pas de blijf gaan doen. Als je gelijk na het zitten weg stapt, zit er nog een beetje on rust van het net zitten. je kan als hij zit een brokje geven. 

Je kan de blijf zeker met 2 mensen oefenen, maar dan moet de gene die de lijn vast heeft, niets zeggen. De gene die weg stapt, geeft het commando en als de gene die de lijn vast heeft gaat praten of hem terug stuurt, dan doorbreek je de blijf oefening.

De gene die de lijn vast heeft, zal achter hem moeten staan en zorgen dat hij op zijn plek blijft.'

Hij zal dan waarschijnlijk wel opstaan, is in het begin niet heelmerg, zijn zal moeten leren dat als hij ook zijnnplek blijft, je weer terug komt.

De blijf oefening, dan blijft je hond endkom je weer naar hem terug.'Dan heb je de wacht oefening, dan loop je weg en roep je je hond wel bij je.

Dat mag dus wel hoor, is alleen een andere oefening.

Dat zou je ook kunnen doen, hem laten zitten, klein napje naar achteren engel bij je roepen. het bij je komen is een hele mooie beloning.

Ik heb een schotse herdershond en oh wat vond zij deze oefening moeilijk. Toen het eenmaal goed ging,1 pasje, 2 tasjes en per pasje opbouwen,  ging ik achter een boom langs, nou dat was lastig hoor, baas 1 tel uit zicht.

Daarom vind ik ze ook zo leuk. Ze communiceren heel direct met je en zijn heel graag bij jou en met je bezig.

Eigenlijk zijn kunstjes niet belangrijk, maar het is een middel om je band te  versterken.

De meeste honden vinden het echt super leuk om met jou gekke dingen te doen.

Deze baas, vind ik geweldig. Ze doet dit met haar kat ook. Het plezier dat ze samen beleven met de trucjes, daar gaat het om.

" Eigenlijk zijn kunstjes niet belangrijk, maar het is een middel om je band te  versterken.
De meeste honden vinden het echt super leuk om met jou gekke dingen te doen.
 
 "

Suzanne en Luca

Sorry, maar dat je door een hond kunstjes te laten doen , de band zou versterken is onzin.

Jouw 2 de zin ga ik volledig mee akkoord.

Erg toch altijd, die druk altijd op de honden als ze een commando niet willen uitvoeren of niet snappen.

Erg ook die sociale druk op de eigenaren dat honden bepaalde kunstjes zouden moeten kunnen.

Het zorgt voor zoveel frustraties bij hond en baasje.

Ik ga hierin met Luz mee.

Haal eerst eens het MOETEN ervanaf. Laat die ‘blijf’ even voor wat het is.

Ik fotografeer ook, maar dit vind ik geen prioriteit om de blijf-oefening te kunnen.

Bij mij moeten ze terugkomen als ik roep en wachten als ze te ver zijn. Twee commando’s: ‘kom hier’ en ‘wachten.’

De rest vind ik kunstjes en als we het beide leuk vinden oefenen we dit, zo niet dan niet.

En als de hond wild wordt door het daadwerkelijke woordje ‘blijf,’ noem het dan anders.. ‘stay’ of voor mijn part frikandel ;).

Wie heeft het over druk?

Lekker met je hond leuke dingen doen, je hond iets vragen, waarbij je hond heel goed aangeeft, of hij plezier er in heeft.

Nee is ook een antwoord

Hoe bedoel je...?

Dat is inderdaad ook een hele handige! Bedankt :)

" Een herder wil heel graag bij je zijn, van je af zijn, is echt een hele lastige oefening.
 
Of het angst is, zie je aan de houding. Angst is oren en staart laag, staart kan zelf onder de buik zitten, krome rug en in elkaar gedoken lichaam.
Als dat niet zo is, vind hij het buiten blijven gewoon moeilijk. Ik zou hem dan beter niet buiten laten, totdat hij het goed kan.
'Anders ga je een grens over en dan zal het eigenlijk niet gaan lukken.
 
Dat hij op je vader afvloog, hoe gaf je vader het commando, ging hij gelijk lopen, nadat je hond zat, straft je vader hem wel eens, is hij streng?
Kans dat hij het echt niet snapt. Hij kan niet praten, dus hapt hij, komt op je of je vader af. Wat Weil je, ik snap het niet en dat vind ik spannend, dat is wat hij zegt.
 
Je moet eerst even wachten tot je hond goed zit. Dat hij eerst rustig wordt, dan pas de blijf gaan doen. Als je gelijk na het zitten weg stapt, zit er nog een beetje on rust van het net zitten. je kan als hij zit een brokje geven. 
 
Je kan de blijf zeker met 2 mensen oefenen, maar dan moet de gene die de lijn vast heeft, niets zeggen. De gene die weg stapt, geeft het commando en als de gene die de lijn vast heeft gaat praten of hem terug stuurt, dan doorbreek je de blijf oefening.
De gene die de lijn vast heeft, zal achter hem moeten staan en zorgen dat hij op zijn plek blijft.'
Hij zal dan waarschijnlijk wel opstaan, is in het begin niet heelmerg, zijn zal moeten leren dat als hij ook zijnnplek blijft, je weer terug komt.
 
De blijf oefening, dan blijft je hond endkom je weer naar hem terug.'Dan heb je de wacht oefening, dan loop je weg en roep je je hond wel bij je.
Dat mag dus wel hoor, is alleen een andere oefening.
 
Dat zou je ook kunnen doen, hem laten zitten, klein napje naar achteren engel bij je roepen. het bij je komen is een hele mooie beloning.
 
Ik heb een schotse herdershond en oh wat vond zij deze oefening moeilijk. Toen het eenmaal goed ging,1 pasje, 2 tasjes en per pasje opbouwen,  ging ik achter een boom langs, nou dat was lastig hoor, baas 1 tel uit zicht.
 
Daarom vind ik ze ook zo leuk. Ze communiceren heel direct met je en zijn heel graag bij jou en met je bezig. "

Suzanne en Luca

Top, super dankjewel :) ik ga hier zeker eens op letten en meer geduld hebben! Er is een lange weg te gaan maar als er verbeteringen zijn zal ik het zeker laten weten. Bedankt!

Volgens mij heb ik altijd rare honden gehad,behalve bal gooien,laten zwemmen,later met de fiets mee heb ik eigenlijk nooit spelletjes gedaan.

Ik hou van lange wandelingen waarbij een hond lekker los kan lopen en haar goddelijke gang kan gaan,als ze kom hier,blijf,los! kennen ben ik al tevreden. Pak leren ze het vlugst,pak de bal.

Nooit gefrustreerde honden,mijn pup leer ik nu ook alleen maar kom hier,ik ga buiten op een bankje zitten en we kijken rond en ik doe verder niks....zoveel indrukken laat alles maar inwerken.

Nooit naar hondencursus geweest en of het nu bouviers,bobtail,engelse staffords waren altijd relaxed in huis.

Ik doe vast alles verkeerd,niks volgens de boekjes,blijf  gewoon geleerd als ik de riem wilde aandoen,gewoon blijf en goed zo....mijn vorige staffords hebben nooit op hun kont willen zitten,dan niet..

Dat geduld een schone deugd is.

1 maal per week naar de hondenschool en dan telkens verschillende mensen die er mee bezig zijn dus telkens andere manieren van werken... tuurlijk snapt de hond dan niet wat de bedoeling is.

een leerproces heeft tijd nodig. Zoek 1 manier die je wil toepassen en blijf die een hele tijd volhouden, meerdere weken, meerdere keren per week en 1 iemand die er zich mee bezig houdt.

Of iets werkt of niet, weet je niet na 1 keer proberen.

Het lijkt mij dat je, door het rustig en geduldig en correct aanleren van kunstjes, de band met je hond toch zeker kunt versterken.

Het hoeft niet tot frustratie te leiden, het kan juist super leuk zijn!

Waarom dan een kunstje oefenen wat de hond moeilijk vindt, zoals in dit geval? Omdat het soms heel belangrijke kunstjes kunnen zijn. 
De belangrijkste commando’s (of kunstjes, het is maar net hoe je het ziet) vind ik kom hier, blijf, af op afstand en los. Allemaal gebruik ik ze voor de veiligheid van mijn hond of omstanders.

Dan zijn er nog een heleboel dingen die handig zijn, sommige heb ik getraind en anderen zijn zo gegroeid. En nog een heel scala aan trucjes die gewoon leuk zijn om te doen maar totaal geen praktisch nut hebben. So what?

Dat er sociale druk is als een hond een trucje niet kan, vind ik ook niet oké, ieder leert op zijn eigen tempo en sommige zaken zijn voor bepaalde honden/eigenaren helemaal niet belangrijk en voor andere wel.

En druk op de hond, ook niet oké, hoewel ik me voor kan stellen dat het heel frustrerend kan zijn een onwillige hond iets aan te moeten leren waar hij geen zin in heeft maar wat wel belangrijk is.

Zelf ben ik twee maanden bezig geweest om Ziva ‘af’ aan te leren toen ze puppy was. Het commando ‘pak’ (iets brengen wat ergens ligt en waar ik op wijs) heeft een jaar geduurd. En ‘sta’ snapt ze nog altijd niet. Geen van alle belangrijke commando’s en het kan me niet schelen hoe lang ze er over doet om ze te snappen. Maar toch train ik ze af en toe wel, omdat het gewoon leuk is om te trainen.

" Volgens mij heb ik altijd rare honden gehad,behalve bal gooien,laten zwemmen,later met de fiets mee heb ik eigenlijk nooit spelletjes gedaan.
Ik hou van lange wandelingen waarbij een hond lekker los kan lopen en haar goddelijke gang kan gaan,als ze kom hier,blijf,los! kennen ben ik al tevreden. Pak leren ze het vlugst,pak de bal.
Nooit gefrustreerde honden,mijn pup leer ik nu ook alleen maar kom hier,ik ga buiten op een bankje zitten en we kijken rond en ik doe verder niks....zoveel indrukken laat alles maar inwerken.
 
Nooit naar hondencursus geweest en of het nu bouviers,bobtail,engelse staffords waren altijd relaxed in huis.
 
Ik doe vast alles verkeerd,niks volgens de boekjes,blijf  gewoon geleerd als ik de riem wilde aandoen,gewoon blijf en goed zo....mijn vorige staffords hebben nooit op hun kont willen zitten,dan niet.. "

Monique

Zalig dat soort hondeneigenaren.

.