" zeker zijn er grote verschillen tussen rassen,ik bedoelde dat het in de basis toch allemaal allereerst honden zijn en dan pas een ras (of geen ras), met idd elk ras weer zijn eigen karakteristieken en toch onderling ook weer zoveel verschillend
ik vind alleen die druk die er soms gezet wordt op mensen als ze een (duitse) herder hebben of die mensen zelf hebben, een beetje overdreven,
"Het is een herder dus ik moet het wel allemaal perfect doen anders gaat het helemaal mis en komt het ook nooit meer goed" idee en alsof alleen een speciaal soort mens ermee om kan en mag gaan en adviezen geven. Nog een beetje dat ouderwetse idee uit de jaren tachtig van de vorige eeuw in een nieuw jasje gestoken. (is puur mijn gevoel natuurlijk)
"
ja zeker, ben ik het mee eens.
Opvoeden is duidelijk zijn, regels hebben, zodat je pup weet waar hij aan toe is. Dat geld voor elke pup, ongeacht het ras.
Ik vind soms dat mensen te veel willen, te hoge eisen stellen aan hun pup. Ik probeer zelf de verwachtingen bij te stellen, een hond kan zijn leven lang nog leren. De basis is vertrouwen, er mogen zijn en de band gaan opbouwen.
Mijn voorkeur, vraag wat je van je hond wilt, nodig hem uit en beloon gedrag wat je wilt zien, geef geen of zo min mogelijk aandacht aan gedrag wat je niet wilt zien. Gedrag versterkt als het succes heeft en stopt, of vermindert als het niets oplevert.
Geef je pup tijd en de ruimte om te ontdekken, te onderzoeken. Wil niet te snel of te veel, alles met kleine stapjes, waarbij het belangrijk is het tempo van je hond te volgen.
Als ze pup af zijn, dan ga je de verschillen in aanleg merken, de verschillen tussen de border en de engelse bull.
Vandaar dat wij ook geen examen doen, je kan de rassen niet gaan v vergelijken kwa o ontwikkeling en kunnen, opvoeden is sowieso geen wedstrijd.
Richting volwassenheid, ga je steeds meer verschil zien, in de individuele hond, maar ook zijn aan leg.
Tijdens de opvoeding een training is het wel handig om te weten wat de aanleg van je hond is, een beagle, die wil toch echt iets met die neus doen, de jachthonden, vinden apporteren en ook die neus gebruiken fijn.
Heb je een Samoyeed, of een teckel, verwacht dan niet dat je succes gaat hebben met flyball.
Zo ook is het handig om te weten of je een ras hebt, waarvan de kans groot is, dat hij buiten de vaste groep sociaal gedrag blijft vertonen, of dat je een ras hebt, die moeite kan krijgen met andere honden.
Dit heeft alles te maken, met je verwachtingen, zijn die reëel, vraag ik niet te veel of te weinig, kan mijn hond aan mijn verwachtingen voldoen.
Voor elk ras geld, dat de leerprincipes het zelfde zijn. De oorzaak en gevolgen van bepaald gedrag is redelijk voorspelbaar, binnen het gedragsrepetoir van honden.
Ik vind dan ook, dat kennis essentieel is, om met iemand aan de slag te kunnen gaan, waar alles even minder verloopt.
Het mooiste is uiteraard en kennis en ervaring.
Dan nog ben je afhankelijk van het kunnen en de inzet van de baas.
'Gt is maatwerk