" Zo te lezen haalt ze eerst de kleinste eruit en later alle pups ,
Ze zijn nu een week of drie dus de bijvoeding kan beginnen en dan lopen de kleinste de achterstand vaak al in .
Voor deze moederhond is alles dubbel zo anders omdat ze nog niet zolang bij de nieuwe eigenaar verblijft ,dat zal best meespelen lijkt me .Kan ook wat verlatingsangst van de moeder zijn .
Zelf heb ik nog nooit meegemaakt dat moeders hun lichtere kinderen speciale zorg willen geven ,honden zien niet of een pup zwaar of licht is ,(of ze moeten meekijken op de weegschaal) wel als er wat aan mankeert ,maar dan laten ze het vaak voor wat het is ,ofschoon uitzonderingen zijn er altijd want ik had ook dat dode pups verzorgt worden of ze ze weer tot leven kunnen wekken ,Maar dat zijn de hele goede moeders . "
Wat ik uit de openingspost kon opmaken begon het eerst met alleen de lichtste pup, maar doet ze het nu ook met de één na lichtste... dus zonder mee te lezen op de weegschaal, weet ze toch de lichtste pups eruit te pikken en apart te nemen.
Dit komt niet omdat ze het gewicht weegt, maar omdat zij itt ons mensen, instinctief uit reflexen, geur (van ontlasting, urine, adem etc) en de meest subtiele signalen van haar pups, alle info haalt, die wij aldaar niet met inzicht van een DA in rationele info (gewicht, ontwikkeling, temperatuur, hartslag etc) moeten verwerken... dus het is niet dat moeder het de achterblijvers opmerkt obv gewicht, maar op alles wat het achterblijven tot gevolg heeft, of mogelijk zelfs veroorzaakt(daarom zeg ik, laat evt een dierenarts even een vroegtijdig check-up doen, oa betreffende hartjes en longetjes.)
Inderdaad denk ik gezien jou info, dat vertrouwen en gesetteldheid in het huishouden, hier inderdaad ook een rol in speelt... waardoor de moederhond sterker op de eigen instincten terugvalt.