Hi iedereen
Wow ik weet even niet waar ik moet beginnen.
Het is voor mij echt heartbreaking, maar ik zal proberen alles zo goed mogelijk te vermelden.
Ik heb 2 herplaatsers in huis. Een heb ik nu al zo'n 8 jaar de ander 6 jaar. In het begin ging het dus echt niet goed samen maar met super hard werken is het gelukt om er echt maatjes van te maken. IN die periode stond ik er financieel beter voor en kon ook met ze naar cursussen. Deze luxe heb ik op dit moment niet. Nu begon een jaar geleden mijn hele wereld in te storten. IK Heb diverse trauma's uit het verleden en een jaar geleden toen ik in een falende ivf traject kwam ,draaide ik helemaal door ....alsof alles van de jaren terug boven kwam. Mijn partner verliet mij voor een andere vrouw cryos die ik over had moeten vernietigd worden ik kwam thuis te zitten en ,begon met therapie ik kwam er achter dat ik al jaren ptss had en een depressie. Sinds kort heb ik hier een slaapstoornis bij. Dit heeft zo veel effect op mij maar ook mijn dieren gehad. Ik merkte al dat ze zich anders gingen gedragen, ook naar elkaar toe. De genade klap kwam toen de hond die ik dus al 8 jaar heb naar de dierenarts moest. Er moesten tanden getrokken worden en er was alleen een vakantie medewerker aanwezig. Hierna was mijn hondje een chihuahua totáál zichzelf niet meer.ik maakte weer een afspraak en hoorde van mijn huidige dierenarts heel eerlijk...dat de vakantie medewerker hem verlamd had maar niet verdoofd. Ik vond dit afschuwelijk en verklaart ook waarom ik bij de behandeling het idee had dat hij pijn had. Mijn hondje begon dus mijn andere hond continu aan te vallen. De andere hond is best druk en de ander wil daar nu niets meer van weten .ze zitten in apparte kamers en kunnen elkaar niet zien of het gaat fout . Ik merk dat ik hierdoor nog extra in de depressieve gevoelens kom te zitten omdat het gewoon een rot situatie is.Ook naar mensen is hij veranderd, en kan er nog amper bezoek langs komen. De andere hond is hierdoor in een verlatings angst gekomen en als ik maar de kamer verlaat begint hij te blaffen tot ik terug ben. Ik zit zo zo erg met mijn handen in het haar. Ik heb echt de middelen nu niet om naar een gedragstherapie te gaan. Zou iemand mij alsjeblieft wat tips kunnen geven, want ik wil nog een keer alles op alles zetten om ze weer ontspannen te krijgen ook naar elkaar toe....In de tussentijd zal ik sparen voor een gedragsdeskundige. Mocht echt niets helpen ben ik bang dat er een weg moet...voor nu wil ik daar niet aan denken ik moet gewoon alles geprobeerd hebben. Alvast bedankt

Reageren




Niemand ziet je dus je kun zo gek doen als je wilt!