De meeste kennen ons nog wel.. Van naam, de teckeldame..
In maart heb ik mijn grootste schat moeten afgeven.. Charlie had al epilepsie, die ochtend deed hij heel vreemd,.. en vlak voor we moesten vertrekken deed hij weer een aanval.. Maar zo een zware! Heb hem nooit zo weten gillen... Ik vergeet dat geluid ook nooit meer! 
Direct de kindjes in de auto gezwierd, Charlie bij mij, naar de dierenarts geracet.. Gebeld dat we onderweg waren, bij de dierenarts ben ik naar binnen gelopen. Hij stond al klaar met valium. Bij het toedienen werd Charlie helemaal slap.. Volle paniek bij mij & de dierenarts.. geroepen, gevloekt, gehuild.. Charlie was weg..
Tijdens de valiumtoediening heeft hij nog een hartaanval gehad en we konden niks meer doen..
We zijn nu bijna 10 maanden later en ik kan nog steeds niet terug naar binnen daar, hebben speciaal een andere dierenarts genomen.. Ik neem hem niks kwalijk!! absoluut niet zelfs.. Maar gewoon die ruimte...
En ik vraag me nog steeds af hoe ik het allemaal doe..
RIP Charlie Brown..
24/9/2012
15/3/2019
Reageren
