" Ik kan me gewoon niet voorstellen waarom je een pup weg doet als je zo veel ervaring hebt met honden je vader trainer is dan had je dit gedrag toch om kunnen buigen. Had je "schatje" gewoon kunnen blijven... Ik snap het gewoon echt niet.
Toen het hier na 2,5 jaar voorbereiden zover was en ze haar puppenstreken had wat me af en toe te veel was was er geen haar op mn hoofd die dacht aan herplaatsen. Het zal wel aan mij liggen denk... "
Angelique je heeft zelf al het antwoord,na 2,5 jaar voorbereiden.
Bij velen is het aanschaffen van een hondje,is een bewuste keuze,een zoektocht naar fokker,als je het ras niet kent,je inlezen,het soms lange wachten,de eerste keer puppy snuffelen,dan weer het lange wachten.
Dan de grote dag,je mag je pupje halen,je bent zo gelukkig en blij en ondanks de slapeloze nachten,het poep ruimen,de opgestoken poot die je soms krijgt, bloed,zweet en tranen om alles in goede banen te lijden maar het is je hond en de dag dat je die in je armen hield zat die in je hart en dat zal blijven tot zijn/haar dood.
En dan heb je het ander slag mensen,die onnadenkend,impulsief een hond in huis halen,hond valt tegen,we stoppen hier geen energie in ,doen we wel weg en we kopen een ander.
Ts is geen uitzondering,we leven in wegwerpmaatschappij en helaas wordt er door velen zo met honden omgegaan.
Maar gelukkig is het gros van de hondeneigenaren anders.