Sinds 2 maanden hebben wij een lieve ragdoll kitten in huis, een lief dametje die voor de duvel niet bang is. een rustig katje is het.
Ze is voor sem absoluut niet bang.
Alleen het volgende, onze duitse herder van 7 is geen katten gewend, dus zijn we al 2 maanden bezig met socialiseren met de kat.
En het gaat al zo veel beter dan in het begin.
Het is alleen de laatste loodjes waar we nog mee bezig zijn, en vragen we af wanneer het de moment is dat we sem los kunnen doen.
Sem heeft al met zijn neus het katje aangeraakt, aangelijnd.
Maar het is nu meer dat als het katje rondloopt in huis dat hij nog wel erg kijkt naar het katje. En soms als ze ergens op springt wilt sem er op af.
Dat gaat met een hoge blaf en een kwispel.
We denken dat het meer is van o leuk ik wil spelen.
Maar het is nog te wild.
Als het katje wilt slapen ergens dan gaat het goed, dan is er totaal geen focus bij sem, en liggen ze allebei voor jaffa.
Er is dan wel rust in huis.
Voor goed gedrag belonen we hem, en krijgt hij een snoepje voor wanneer hij rustig blijft.
en als hij er op af wilt, corrigeren we hem, en laten we hem rustig zitten. hij luistert er wel naar.
en dan kijkt hij wel geïnteresseerd, maar ik kan hem afleiden met een snoepje. die aandacht is er wel.
We hebben de hond en kat veel samen, zodat het gewoon word. Kat heeft ook een eigen kamer om zich terug te trekken en heeft verstop plekken.
En er naar toe willen springen word wel steeds minder.
maar stopt nog niet helemaal. We durven het nog niet los, maar de dag gaat er wel een keer komen natuurlijk.
Wat is het beste moment om sem los te kunnen laten met de kat? waar kan ik naar kijken? hoe hebben jullie dit gedaan? zijn er dingen die ik vergeten ben?
Reageren
Hier katten en hond samen gehad.
Het belangrijkste is dat de kat weg kan bij de hond als de hond te druk is en de kat weg wil gaan. Denk aan een kattenluik in de deur dat de kat uit de kamer weg kan zonder dat de hond er achteraan kan gaan.
Sowieso zorgen dat er genoeg hoge plekken zijn waar de kat kan opspringen en de hond niet bij kan. Denk aan een hoge krabpaal of kasten waar de kat bovenop kan komen.
De kat heeft een eigen kamer, dat is al heel erg goed zodat de kat rustig kan eten en rustig op de kattenbak kan zonder dat de hond erbij kan.
Gewoon geduldig zijn dan komt het echt wel goed en de hond blijven corrigeren als hij opspringt naar de kat.
even een update
Na 9 maanden veel geoefend en gedaan te hebben, is het gelukt!
Ze accepteren elkaar! en vooral sem accepteert summer nu!
Hij benaderd haar nu normaal en rustig.
Hij vliegt er niet meer op af!
Het project heeft heel lang geduurd, en vooral heel veel energie gekost. Soms zaten we met ons handen in ons haar.
Maar het is dus wel mogelijk om een hond die bijna 8 is, nooit gesocialiseerd is met katten, om hem toch samen te laten leven met een kat.
Misschien dat mensen dit bericht lezen en ook in dezelfde situatie zitten, geef niet op, okal ben je nog zo lang bezig, het komt goed!
Uiteindelijk is het bij ons gelukt omdat sem een flinke krab heeft gekregen van de kat. En sinds dien heeft hij respect voor de kat.
En we zijn van heel ver gekomen!
Beloon goed gedrag, en hij mag best op een goede manier (dus niet slaan of schreeuwen) gecorrigeerd worden.
En geef beide rust momenten, maak de hond moe voordat je gaat trainen.
Wat goed en wat fijn dat het is gelukt! En dat jullie niet te snel zijn gegaan 
Fijn dat je de uitkomst ook deelt!
Echt fijn dat het gelukt is en goed gaat nu
Wat fijn voor jullie.
Mijn dochter is al 3 jaar bezig haha, en blijft moeilijk, de kat was er eerder, maar die vind juist de hond weer niks. De kat is ook nog eens doof geboren, dus als haar hond naar hem toe loopt en rustig aan hem snuffelt, schrikt die kat zich rot, en krijgt de hond weer een haal.
De kat is ook een echte draak, soms loopt hij langs de hond, en uit het niets haalt hij uit, om vervolgens heel verwaand naar de hond te kijken, zo van, lekker pu, zal je krijgen.
De hond, tis een rottweiler, zit de laatste tijd naar die kat te staren met een blik van ik ben jou zat, vandaag of morgen pak ik je.
Blijft dus moeilijk, vrienden zullen het nooit worden!
Wat fijn dat het is goed gekomen. Ik heb indertijd een kitten bij mijn twee geen katten gewende honden genomen. Het was hier een groot voordeel dat het kitten al een hond gewent was. Hij had niet de nijging om te blazen of er vandoor te gaan als de honden aan hem wilden snuffelen. Ik had het kitten in een kleine bench die ik eerst buiten het bereik van de honden had staan en steeds lager heb neer gezet zodat de honden uiteindelijk aan het kitten konden snuffelen. Het was een heel proces maar het is helemaal goed gekomen.
Met Balou ging het eigenlijk al snel goed.
Maar de grote Mowgli (die inmiddels is overleden) was wel even hele andere koek maar kitten Nemo bleef rustig en liet zich besnuffelen.
Mowgli vond het kitten prima en gaf hem zoals op de foto is te zien zo af en toe een lebber.
Mooi is dat hoe hond en kat toch vrienden kunnen zijn.....
Super dat jullie harde werk en geduld is beloond, goed gedaan !!
Ik heb ook altijd honden en katten gecombineerd, nu nog. Bij mij telkens herplaatsers, zowel hond als kat. Dacht er eigenlijk nooit zo over na, moest maar lukken. In het begin was er wel eens een akkefietje, meestal van de katten uit, maar nooit lang.
Mijn eerste hond werd beste maatjes met de toenmalige kat, echt verknocht waren ze aan elkaar. Toen de hond op 17 jarige leeftijd overleed, leek de kat op te geven, ze miste haar maatje te erg en stierf niet veel later.
De tweede hond kreeg het gezelschap van twee katten, die ik uit een weide was gaan halen waar er een heleboel waren gedumpt. Ging die elke dag eten geven en nam daarbij de hond mee, de katten waren gelijk minder bang omdat hij erbij was en toen ik er twee adopteerde, liep het ook thuis prima. Het was zelfs zo dat, toen ik een tijd niet naar de katjes kon om ze eten te geven, ze dolblij waren toen ik terug kwam...maar niet voor mij, voor de hond, die werd omringd door de katten en kreeg tal van kopjes.
Hond nummer drie haalde ik uit het asiel en moest met de twee katten gaan samenleven, in het begin een hoop geblaas en gepuf van de katten, wat maakte dat de hond ze achterna joeg. Na verloop van tijd minderde dat ook.
En de huidige hond kwam er na de kat, was wel veels te wild voor haar, maar veel ligt ook vaak aan de kat. De onze gaat gewoon een beetje meppen zonder haar nageltjes te gebruiken en eigenlijk vindt ze de hond wel ok.
Wat goed zeg!
Geef ook jouw reactie
Wat denk jij ervan?
Lees ook
- Registreren
-
Inloggen
InloggenNog geen account op de HondenPage? Gratis registreren