" Als ik alleen maar begroet zou worden als ik je pakjes zou aannemen dat zou ik zeggen vlieg maar de bomen in.
Zou nogal een mooi zijn dat buren boos zouden zijn omdat ik geen pakjes aanneem.
Zulk soort mensen zou ik ook geen boodschap aan hebben. Ik bepaal zelf wat ik doe en niet eén of andere drammerige buurvrouw die sociaal begaan is met de pakjesbezorger.
Gelukkig heb ik niet zo een buurman,heb maar 1 buur.
"
Gunst je blijft maar wijzigen, heb amper de tijd om het te lezen en te reageren.
Ik zou het inderdaad niet normaal vinden als mijn buurvrouw mijn pakketje niet aanneemt. Als ze ligt te rusten op bed, prima. Maar bewust tegen de postbezorger zeggen dat ze het niet aanneemt, dan zou ik inderdaad klaar zijn met zo'n buurvrouw. Hier is het gezegde, beter een goede buur als een verre vriend en dat geldt voor alles, ook voor het aannemen van een simpel pakket.
En zoals hierboven reacties worden gegeven dat buren reageren met: "Ja dat wist ik dat het al 1,5 week bij jullie lag." Dat is hier niet. Dan zou ik ook klaar zijn met pakketen aannemen. Ik breng het ook niet achter hen aan. Het wordt hier gewoon direct opgehaald, wanneer mogelijk.
En tsja, dat stukje heb je weggehaald, maar heb ik nog wel net gelezen, met de opmerking, dan pikken ze het maar even op bij het depot naar hun werk.
Er zijn hier buren die zich rotwerken, uit hun werk zich haasten om de kinderen van de opvang of weet ik waar te op te halen, snel een boodschap moeten doen voor het avondeten. En ja, het is mij ondertussen geheel duidelijk dat jij daar allemaal geen boodschap aan hebt. Ik in principe ook niet, maar ik kan mij wel verplaatsten in hoe hectisch het leven van sommige mensen is en dat is niet altijd een keuze. Niet alle vrouwen kunnen thuis blijven bij de kinderen. Dus hoe moeilijk is het om wat te doen voor een ander?