" Is dat zo? Is dat een juiste term? Ik ben HBO opgeleid, het HOGER beroepsonderwijs dus. Sterker. Mijn opleiding schijnt een van de moeilijkste op HBO te zijn en wordt nu ook op universiteiten aangeboden. Toch werk ik vooral (90%) met mijn handen.
Ik wou me hier niet mee gaan bemoeien omdat ik het een zeer vermoeiende discussie vind. Maar deze optie is dus volgens mij niet geschikt en ik snap ook niet waarom we zo moeilijk moeten doen over deze termen. Volgens mij is het al eerder gezegd, maar uiteindelijk maakt het natuurlijk geen bal uit, je hebt iedereen nodig in een samenleving. Heeft misschien meer te maken dan de verwachtingen die je van iemand hebt in bepaalde situaties? Volgens mij kan hier een eigen topic aan gewijd worden, want hier kun je nog eindeloos over doorgaan of andere termen proberen te vinden maar volgens mij leidt het nergens toe. Kunnen we ons nu weer ergeren aan andere dingen? "
Het veranderen van termen omdat de term een negatieve klank heeft gekregen heeft, zo blijkt uit de recente geschiedenis, ook totaal geen zin. De nieuw bedachte term krijgt vrijwel onmiddellijk dezelfde lading.
Soms terecht, soms onterecht.
In het geval van opleidingsniveau in mijn opinie grotendeels onterecht. Als gemene deler kan het wel wat duiden (bv over inkomen) maar de lading die er tegenwoordig aan wordt gegeven lijkt meer te maken te hebben met maatschappelijke waarde als mens. Ergens is het idee ontstaan dat een hoogopgeleide een beter mens zou zijn (vooral door hogeropgeleiden)of zich een beter mens zou voelen (vooral door lager opgeleiden). Waar die onderlinge haat en nijd vandaan komt is mij een raadsel maar ik begrijp dat soort psychologische zaken wel vaker niet. Ben ik te rationeel voor.
Punt is en blijft dat je elkaar nodig hebt en het samen zult moeten doen. Toen ik in mijn werk veel te zeggen had over het personeelsbestand heb ik de schoonmaakbedrijven er dan ook uitgegooid en schoonmakers in vaste dienst aangenomen die gewoon evenwaardig meedraaiden met de rest van het personeel tot en met de artsen aan toe. Dus samen, aan dezelfde lange tafel lunchen, koffie drinken, personeelsuitjes, kerstpakketten, algemene vergaderingen e.d. Gewoon elkaars collega in verschillende functies die samen het bedrijf omhoog hielden. En wat denk je? Dat mengen ging hartstikke goed; geen groepjes, gewoon gemengd. En eerlijk is eerlijk; de kwaliteit van de schoonmaak was nog nooit zo hoog geweest. Niet vanwege de personen maar omdat zij zich betrokken en gewaardeerd voelden; lid van het team. En natuurlijk kon iedereen zo makkelijker elkaar aanspreken op zaken; als er iets mis was met de schoonmaak maar ook als een ander er een puinhoop van maakte.
Toen wij nog met schoonmaakbedrijven werkte was ik de enige die 's morgens de schoonmaker ook opzocht om hem/haar te begroeten. Nadat ze in vaste dienst waren gekomen deed iedereen dat. Zouden meer bedrijven moeten doen.