En dan is het nu toch echt zover... Ik heb zojuist een muilkorf aangeschaft voor Luna.. als laatste redmiddel, Dat wel. Mevrouw eet namelijk alles van straat. Nou heeft dat al een operatie en meerdere spoedritjes dierenarts opgeleverd. Met als laatste incidentje een tijdje terug tijdens het loslopen een heel brood met plastic zak enal naar binnen gepropt. Bijna gestikt want dat gaat natuurlijk niet in 1x, Maar loslaten ho maar. Grootste probleem is dat ze ook takken eet, en die hebben al eens vast gezeten in haar darm waar ze (geluk bij eenongeluk) tijdens de sterilisatie achterkwamen voordat het grote gevolgen ging hebben (perforatie darm ect). Een serieus probleem dus.
Heb dit al jaren geprobeerd op te lossen, trainen, clickeren, 'straffen' ect. Maar niets hielp, het is enorm zelfbelonend gedrag. Dus de afgelopen jaren als een havik opgelet, en haar dus op steeds minder plakken los durven laten. Nu kwam ik op het punt waar het ten koste gaan van ons beide wandelplezier, en ik ben doodsbang dat het een keer echt goed mis gaat. Dus het was kiezen tussen kwade en de muilkorf nu besteld. Ik zie er zo tegen op... Ik weet nu al dat er zoveel vooroordelen van zullen komen. Terwijl Luna zo enorm lief is en zo gek is op kinderen en mensen. Super balen dit dus... hopelijk valt het mee maar ik ben er bang voor..
Iemand hier ervaringen mee? Ben trouwens al begonnen met aanleren (hebben er op de hondenschool enkele hangen) en ze steekt nu nog heel blij haar neus erin want voor voer doet mevrouw gelukkig alles


Reageren













