te licht gedacht over de beginperiode met een hond.
met de hond van mijn ouders heb ik altijd veel gedaan en ook op gepast in vakanties etc.
dus ik ben wel echt hondengek. Maar als het met Lisa echt niet zou werken, dan zullen wij geen hond meer nemen. Dan is dit een harde les voor ons geweest.
dat durven we dan niet meer aan.
dit is geheel onze fout, lisa kan er niks aan doen en verdient het beste.
Maar Lisa zit waarschijnlijk nog in haar schulp gekropen.
Je kent haar nog niet echt, wat voor hond ze werkelijk is.
Misschien moet je het echt nog meer tijd geven?
Dat Lisa ook de kans krijgt om zich te laten zien, dingen te leren, te wennen bij jullie.
Over een tijdje denk je er dan misschien heel anders over, zou je haar nooit meer kwijt willen.
Ach joh. Dat is gewoon puppyblues. Hebben zoveel mensen. Bij jou is het dan wel geen pup masr het werkt hetzelfde.
Volhouden dus. Komt helemaal goed
klopt, ik heb even een dip. We, vooral ik, focussen ons op de slechtere dingen.
vanavond lekker slapen en morgen even langs bij mijn ouders en dan weer ervoor gaan met Lisa en vooral niks meer verwachten.
Ik zou het persoonlijk de beslissing ook niet overhaasten. Bij mijn hond heb ik ook echt dagen gehad dat ik het niet zag zitten, maar na een nachtje slapen, ging dat weer wat beter.
Ik denk dat je er de komende dagen even goed moet over nadenken, niet impulsief beslissen en dan de knoop doorhakken. Ofwel breng je haar terug ofwel ga je er echt voor en weet je dat het af en toe moeilijk en zwaar wordt, maar dat je daar even door moet.
Mijn vader heeft bij mijn hond als pup ook op het punt gestaan haar terug te brengen naar de fokker. Maar uiteindelijk is dat echt wel in orde gekomen en had hij een enorm goede band met haar en verliep alles eigenlijk heel vlot. Niet iedereen heeft zo'n dipje, maar er zijn wel heel veel mensen die dat wel hebben en daar even door moeten. En het is echt waar, binnen een paar maanden zal het al stukken beter gaan. Natuurlijk zijn er dan nog ups en downs, maar je raakt echt beter op elkaar ingespeeld en je vindt oplossingen voor de problemen die er zijn 
Wat bij mij ook veel deed, vraag binnen een paar dagen iemand om eens een dagje op te passen of laat je vriend een hele dag thuis blijven en doe eens een dag iets helemaal anders, iets ontspannend Bij mij hielp dat echt om er dan weer even veel beter tegen te kunnen.
maar is het echt zo erg dat er wat onverwachte (voor jullie) dingen zijn waar je tegenaanloopt, dat moet je je ook afvragen.
Het is ook nogal wat, je had nooit een hond en ineens heb je de verantwoording over een hond die al e.a. meegemaakt heeft, die jullie niet kent, die jij niet kent. Dat heeft tijd nodig. Als je het kan nemen zoals het is ga er dan voor de volle honderd procent voor, als je dat niet kan, heeft ze een probleem, je moet haar terugbrengen, maar in dat gastgezin lijkt het me ook niet ideaal voor haar, maar dat is dan haar pech, wat zoveel honden hebben helaas, dat er niemand echt voor lijkt te willen gaan.
Ook een belangrijk punt om rekening mee te houden is dat er zo te zien berghond in haar zit, dat zijn geen zit plaats af honden, met dat karakter moet je ook rekening mee houden.
Ik lees dat ze gromt naar je vriend.
Wij kregen wat tips van de stichting waarvan ik Jenna heb, misschien hebben jullie er ook iets aan
niet naar de hond toelopen (haar naar jou laten komen, als ze dat niet wil, haar gewoon laten)
niet over de hond heenhangen
de hond moet rustig kunnen eten en ook niet gestoord worden bij het slapen, dus geen aaien als ze eet of slaapt, of oefenen met voedsel afgeven oid.
wandelingen kort en saai houden, als ze de route kent haar ook eens zelf de route laten bepalen. Nog niet los laten de eerste tijd
een rustig vast dagschema, niet druk gaan socialiseren
geen druk bezoek, of op bezoek gaan
geen oefeningen met commando's onder druk, wel als ze het leuk vindt en eraan toe is wel een klein zoekspelletje zoals gezonde lekkertjes rondstrooien waar ze naar kan snuffelen
bedankt iedereen voor de reacties. Het gaat weer wat beter.
het plassen / poepen is het grootste probleem, maar dit zullen wij gewoon los moeten laten.
vandaag heeft ze buiten al twee keer gepoept en 1 x ging ze ook zitten en heeft ze volgens mij een klein beetje geplast.
ik heb me veel te veel daarop gefocust.
de avonden zijn het grootste probleem. Vandaag ben ik om 6 uur met haar naar buiten geweest, dan wil ze nog wel de tuin in, maar later echt niet. Dan moeten we haar echt meeslepen. Maar om 6 uur laatste keer uitlaten is te vroeg lijkt me.
dat meeslepen is voor Lisa natuurlijk ook niet goed mar met koekjes en speeltjes komt ze echt niet
Ik lees nog even terug en zie dat jullie de hond nog maar een week hebben.
Na een week moet je helemaal niks verwachten, ook nog niet zindelijk zijn, als 6 uur het laatste rondje voor nu is dan is dat nu zo, en ruim je gewoon de poep en plas op.Zonder boos te worden en ook niet reageren.
1 week, jullie gaan te snel, veel te snel!
En nu zeg ik niks meer want ik krijg hier echt hartkloppingen van.
Hou op met jezelf rot voelen en geef die hond een kans, zo niet ....meteen weg doen zodat de hond niet bij jullie verpest word.
Ja harde woorden, maar ik denk nu aan de hond.
Ik vind het zo pijnlijk om te lezen allemaal ( voor de hond)
mijn excuses, niet de bedoeling mensen boos te maken.
we zijn inderdaad te snel gegaan maar we leren iedere dag, als het haar teveel wordt laat ze dit zien door bijv. Tijdens t rondje te gaan zitten.
aangezien ze eerder nooit / weinig werd uitgelaten, hebben we besloten haar een keer buiten te laten wandelen en de andere keren in de tuin. In de tuin is ze al redelijk op haar gemak en heeft ze twee keer haar behoefte gedaan op dezelfde plek.
na zes uur, in het donker, zullen we haar voorlopig niet meer uitlaten. Bedankt voor de tip yoop.
Ik zou zeggen Go with The Flow van de hond, je hond bepaald nu even het ritme, heel langzaam kan je dat gaan aanpassen.
En als de tuin nu veilig is, dan lekker even de tuin.
Ik heb het heel anders gedaan, mijn hond was pas 8 en had nooit een huis gehad, ook mijn eerste hond, maar in dit geval raad ik jou aan om heel rustig aan te doen.
Geef af en toe wat lekkers, laat ze naar jou komen in plaats van jullie naar haar, komt ze niet, tja dan is het nog niet zo ver.
Vertrouwen is het allerbelangrijkste wat je moet winnen, ook je gemoed voelen honden heel goed aan, probeer het eens door de ogen van je hond te zien en stel je voor dat jij klein bent en ineens bij vreemde mensen gezet word, zoiets....
Ik ben niet echt boos, maar ik zeg eerlijk, na een week, echt na een half jaar snap ik, maar na een week al twijfelen, ik kan daar gewoon niet bij.
Maar ik kan je wel vertellen, als de band er eenmaal is met je hond, de echte band met mijn hond was pas na nog net geen jaar, dat mijn hond ons echt vertrouwde. En nu, is het alsof hij altijd bij me is geweest, een extra lichaamsdeel is wat je nooit wilt missen, de band is zo heftig en leuk, dat gun ik jullie ook.
dat weet ik ook zeker dat die band geweldig kan zijn.
het zat even tegen vandaag, dat moeten we accepteren.
we wilden te snel, heb ik nu wel geleerd op de harde manier.was even nodig dus bedankt voor jullie reacties.
het komt wel goed met ons, vooral haar laten wennen en kijken wat haar behoeftes zijn.
ze slaapt nu al meer dan een uur. Ze is nu aan het rennen in haar slaap.
we hebben ook veel leuke momenten. In de ochtend staat ze te stampen / springen als ze naar buiten mag. En af en toe als we haar roepen komt ze op ons afgestormd.
Ach ik dacht echt dat je na een week al had besloten, de hond is niet leuk, maar dit is dus niet het geval.
Ik weet nog dat met Faro hij pas na 1 maand echt durfde te ontspannen thuis, ging heel graag korte rondjes lopen, we deden er wel 6, ik was erg met hem bezig, leren pootje geven, welke hand zit een snoepje, dat zijn allemaal bezigheden om aan elkaar te wennen op een leuke manier, niet te moeilijk en leuk houden.
Wel was in meteen met training bezig omdat hij toen 24 kilo woog en ik een nekhernia had, dus een hond die me om ver zou trekken ging niet, dus daar hebben we heel veel op geoefend, verder als we stopte, zei ik wachten, en nu hoef ik alleen maar wachten te zeggen en hij wacht.
Dit wil niet zeggen dat jij dit moet gaan doen, maar Faro ging graag naar buiten, dus deden we dat.
Als jou hond overdag wel graag naar buiten wil, dan kan je dat ook doen, zolang de hond maar blij is, zo doe je samen dingen en zo komt vanzelf de band, en je leert elkaar goed kennen.
En dan 3 maanden verder merkte we al dat hij heel erg gehecht was aan ons, en elke maand gebeurde er nieuwe dingen.
Zelfs nu doet hij ineens nieuwe brutale dingen die wij natuurlijk grappig vinden, want hij is nooit eens stout.
Je zult vanzelf merken wat voor hond je hebt, een vrolijke hond die iedereen aardig vind, of alleen bekende mensen, of hij alle honden leuk vind, of helemaal niet, of sommige, zo leer je het karakter van je hond kennen.
En iedere hond heeft zo zijn eigen karakter, je groeit vanzelf naar elkaar toe.
Probeer je frustratie van je af te zetten, en zet het om in positief zijn, wen lekker aan elkaar in het tempo wat jou hond bepaald, en dan zal je zien dat je straks een enorme band hebt, vertrouwen is het allergrootste wat de band sterk maakt.
Ik denk dat iedereen dat met mij eens is..
Hou ons op de hoogte, en adem in en uit....
Yooop,moest Faro al na een week hele dagen alleen thuis blijven?
Hier ligt bij Carmen het probleem en daarom kon zij van geen ene goede fokker een pup kopen.
Ook bij goede stichtingen kon zij om deze reden geen hond adopteren.
Carmen kon maar een week vrij van haar werk krijgen en dat is veel te kort.
Carmen en haar vriend moeten hele dagen werken.
Jij weet ook wel dat het zeker 3 maanden kan duren voordat een hond met een rugzak zich op zijn gemak voelt.
Dat je daar heel veel liefde, geduld en tijd in moet steken.
Tijd heeft Carmen niet en daarom moet alles snel gaan.
Het helpt om je focus daarop te leggen. Niet zozeer op dingen die 'moeten', maar op wat er al is.
Dat kunnen kleine dingetjes zijn, die grappig zijn, lief, ontroerend, leuk: een knorgeluidje in haar slaap, de manier waarop ze haar hoofd schuin houdt als ze wat hoort, een grappig vlekje op haar neus...
Als je graag fotografeert, kan ook de camera je hierbij helpen. Door bewust door de lens te kijken, ga je automatisch het 'mooie' zoeken. 
Nee, daar heb ik niet bij stilgestaan, goed dat je me daar op wijst, Nee dat is niet best, maar dan snap ik niet dat die stichting daar in is meegegaan, alleen blijven heel de dag is niet best, zo komt er geen band natuurlijk.
En het vertrouwen winnen op die manier.
Of er moet nu een vaste oppas zijn, en dan zal je zien dat de hond zich daar aan gaat hechten..
Yooop,lees onderstaand topic van Carmen dan begrijp je misschien waarom ik zo reageer want het komt natuurlijk niet zo leuk over ,wat ik schrijf.
Carmen heeft in onderstaand topic haar wensen beschreven waar een hond aan moet voldoen.Ook dat ze hele dagen moeten werken en Carmen maar 1 week vrij kon nemen.
De organisatie heeft daar blijkbaar maling aan.
https://www.hondenpage.com/hondenforum/219599/eerste-hond-ras.php
Ja ik begrijp je nu..
Ik kan dat ook niet begrijpen dat een hond daar geplaatst word.
Aan de andere kant, zelf heb je toch ook je gezonde verstand, hoe kun je nou denken dat zo'n hond gezellig mee hobbelt in je gezin.
Sneu voor de hond, meer valt er niet te zeggen.
De hond is er. Laten we dus niet nog een topic vol gaan lopen schrijven dat 'we' het daar niet mee eens zijn.
Sterker nog, hier op HP heeft men haar aangeraden om voor een buitenlandertje te gaan, nu doet ze dat, is het weer niet goed.
Beter kappen nou met dat gedoe en haar steunen bij haar vragen. Of moet ze maar wegblijven door de constante kritiek en geen enkele raad meer kunnen krijgen?
Weet de afloop al
Ik niet. Stop nu eens met dat negatieve gedoe.
Maar ik vind dus wel dat als het echt niet lukt en ze besluit de hond weg te doen, ts geen schuldgevoelens aangepraat mag worden hier door forumleden.
Geen enkele buitenlander is hetzelfde.
Het is niet omdat het bij sommige goed lukt, dat het daarom bij al die honden lukt.
Een goldenretriever, labrador of een gezelschapshondje uit het buitenland is wel iets heel anders dan een berghond. Je kan niet spreken over "de buitenlander".
Jenna uit Polen is nu drie jaar bij ons, en ik vind dat ze zich nog steeds ontwikkeld qua zich op haar gemak voelen en zelfverzekerd zijn. En zij was niet eens een heel angstige hond.
Er zijn er ook meer dan genoeg die het haar afgeraden hebben om uberhaupt een hond te nemen. Laat staan specifiek deze hond die in een enorme roedel leeft en net van straat geplukt is. Maar TS was eigenwijs. Er moest en zou een hond komen...kostte wat kost!
Er moet toch zeker wel een lampje bij je gaan branden als iedereen (fokker en stichtingen) je afwijst en dan opeens deze stichting je met open armen ontvangt. Maar ook dát mochten we niet zeggen van TS, daar had ze dr antwoord alweer voor klaar.
Volgens mij ben jij iemand hier op dit forum die altijd en overal haar mening tot vervelends aan toe doordramt bij iedereen. Jij hebt ook meer dan genoeg topics op stelten gezet, complete onderwerpen van topics naar jou hand gezet en je keiharde mening gegeven over bepaalde zaken.
Dus laat dan nu ook eens een keer een ander zn mening erover geven. Ook al is dat niet wat TS wil horen.
En als ze weg blijft is dat háár eigen keuze. Blijkbaar kan ze dan erg slecht de waarheid aan.
Ze heeft vele vele vele waarschuwingen gehad maar haar egoisme(het perse willen van een hond) stond voor het welzijn van een hond en dat mag ze weten ook.
Er is weer een hond de dupe van een zeer naieve ondoordachte keuze. Onwijs triest!
Voor de rest hoop ik dat TS of doorpakt en die hond een goed leven gunt bij haar thuis en vooral gaat luisteren naar de behoeftes van de hond ipv haar eigen wil opleggen bij die hond (alles veel te snel willen doen want ze heeft maar een week de tijd voor die hond).
En mocht ze de hond terug brengen dan hoop ik dat ze zich aan de belofte houd om (voor komende jaren) sowieso geen enkele hond meer te nemen. Want een pup is net zoveel werk als een herplaatser, alleen moet je je aandacht aan andere dingen besteden. Maar het kost je net zoveel tijd, moeite en geduld!
Helemaal mee eens.
ik heb er veel te licht over gedacht ja, dacht dat ik het wel kon.
hele stomme fout dat weet ik nu wel.
bedankt voor iedereens mening. Als het niks wordt met Lisa komt er zeker geen andere hond, wees maar niet bang.
Ik vraag me af hoe het nu verder gaat?
Wat ga je maandag doen als je weer gaat werken? Wie van de vele back up gaat dan hele dagen bij haar zijn? Het lijkt me dat je haar nu nog niet alleen kan laten.
mijn vriend werkt volgende week halve dagen.
Ik las ergens dat Carmen haar vriend voor de eerste paar dagen, halve dagen gaat werken, maar dan nog zit Lisa 4 uur alleen en aangezien je alleen zijn moet opbouwen, is het nog maar de vraag of meteen 4 uur alleen zijn, gaat lukken.
Zo niet dan krijgt de mogelijke volgende adoptant een hond met verlatingsangst en dan is het maar te hopen dat de adoptant dit niet als een probleem ziet.
Carmen,dit is niet iets wat je zo maar even kunt uitproberen.
Vraag hulp aan vrienden of familie voor de eerste weken/maanden.
Zullen we gewoon vriendelijk en respectvol met elkaar omgaan...?
Wat denk jij ervan?
Reageren
