Bij ons gekomen als klein, lief pluizig bolletje.. God wat was ik verliefd op je.. die krulletjes, dat zachte karakter, die diepe zwarte ogen.. meisje.. wist ik maar dat we maar zo een korte tijd samen zouden hebben..
Een jaar geleden was er plots dat gevecht, ik schonk er niet veel aandacht aan, we hebben allemaal toch eens een slechte dag? Maar een week later vocht je opnieuw.. je beet vol in mijn hand toen ik je wou scheiden van je slachtoffer.. je schrok even hard als ik...
Bij de dierenarts werd er niks gevonden.. er werd gedacht dat je gewoon hormonaal in de war was.. 2 weken later werd je loops, voor ons het antwoord op je slechte humeur.. niks liet zien dat dat het begin van het einde was..
4 maanden geleden begon het opnieuw, weer vloog je zonder duidelijke reden uit.. het was zo lastig je te benaderen.. wat scheelt er toch...? Besluit valt om te proberen of je in een andere roedel misschien gelukkiger zou zijn.. met veel pijn lieten we je naar een nieuw gezin vertrekken, alles zag er veel belovend uit, je speelde zelfs! Je zocht contact..
5 dagen later kreeg ik dat koude telefoontje.. je moest terug komen, je had gebeten naar hun zoontje van 8 jaar, je had gebeten naar hun trimster, je liet je niet meer benaderen...
We zijn direct naar de dierenkliniek doorgereden.. ook die dierenarts werd aangevallen,.. je blik was zo anders, je bent mijn zachte meisje niet... Dit ken ik niet... Een onderzoek word gedaan, scan genomen..
En gisteren viel de koude douche.. de uitslag.. er zit een massa in je hoofdje, die drukt tegen de hersenstam aan.. hij veroorzaakt pijn bij je vermoedelijk .. hij is de oorzaak van je ellende..
Geen hulp meer mogelijk. Meisje we laten je gaan, dinsdag mag je zachtjes gaan slapen, dan heb je geen pijn meer, kan je niemand meer pijn doen en kan niemand jou nog kwetsen.. dit weekend gaan we nog afscheid nemen van je..
Sorry lieve schat, sorry dat we het niet vroeger gezien hebben.. sorry dat we je niet meer kunnen helpen,.. hopelijk tot ooit... 
Reageren
