Een hond is een prooi en prikkeldier.
Thuis is een bekende en vertrouwde omgeving.
Buiten daarentegen zijn er heel wat prikkels.
We staan er niet altijd bij stil, maar een aantal zaken daarbuiten in die grote lawaaierige wereld? Kunnen echt wel heel wat zaken enorm indrukwekkend zijn voor onze 4-voeter. Waardoor ze met hun gedrag plots een aantal toeren in versnelling gaan. En bijgevolg niet echt meer vatbaar zijn voor wat we zeggen.
Zorgen voor een rustige en kalme omgeving om uit te laten. Minder blootstellen aan prikkels. En dan rustig de hond leren van te ontspannen/ kalm te blijven. Zodat de wandeling voor beide een aangename gebeurtenis wordt.
Als je hond aan de leiband trekt kan je even stoppen tot de leiband slap hangt,je kan ook een andere richting oplopen als je hond aan de leiband trekt.
Je kan aandacht naar jou toe vragen met iets lekkers (een beloningssnoepje of stukjes rodi hondenworst). Als je aan dacht vraagt en ze kijkt even naar je op geef je haar een beloning en dit herhaal je iedere keer als zij aandacht voor je toont. Aandacht vragen oefen je het beste in een prikkelvrije omgeving wat je langzaam verder opvoert naar een prikkelige omgeving
Aan het blaffen naar honden kan je iets doen als zij geleerd heeft om aandacht aan jou te besteden.
Ik zou hier effe willen op inpikken.
Dikwijls wordt het advies gegeven van de andere richting dan uit te lopen.
Wanneer je dit doet? Dan leert de hond geen link leggen.
De hond gaat enkel een link leggen als het niets opbrengt.
Trekken is stoppen. En in het begin is dit heel veel stoppen. Elke keer wanneer er getrokken wordt. Als de spanning van de lijn is kan je belonen. Dmv iets lekkers, of doorgaan (is op zich ook een beloning). Maar geduld is van groot belang.
Leer de hond ook aan van terug hond te zijn. Namelijk de neus achterna en snuffelen. Dit kanje stimuleren door het gebruik van een langere lijn en het uitstrooien van lekkers waar de neus dan voor gebruikt moet worden :-)