Hoi Allemaal,
Na lang wikken en wegen hebben we bijna 3 jaar geleden een hondje aangeschaft. Onze Tibbe is een yorkshire terrier gekruist met een maltezer.
Omdat het onze eerste hond was hebben en we zelf nog niet veel wisten over het goed opvoeden van een hond, hebben we de puppycursus en jonge hondenklas succesvol doorlopen. Het zindelijk worden van Tibbe was een hele klus. na pak en beet 8 maanden was hij zo goed en wel eindelijk zindelijk.
Omdat Tibbe weinig contact had met andere honden en we wel de ruimte en mogelijkheden voor nog een hondje hadden we besloten om over een tijdje nog een hond te nemen. Onze bedoeling was eigenlijk om een hondje te nemen als Tibbe de pubertijd had doorlopen, als hij +/- 3 a 4 jaar is. Toen Tibbe 1 jaar werd hebben we een brief naar familie Janssen (daar komt Tibbe vandaan) gestuurd. Daarin schreven we hoe het ging met Tibbe en dat we eraan dachten om een keer een 2de hondje te nemen als Tibbe wat ouder was.
Na een half jaar kregen een telefoontje van de familie met de mededeling dat ze een nestje puppy's hadden en dat er al 4 van de 5 pups gereserveerd hadden, of wij ook een hondje wilden reserveren. Dus echt tijd om erover na te denken hadden we niet. Maar voordat we Tibbe hadden was het niet gemakkelijk om een goed huis te vinden waar ze Yorkshire terriers gekruist met Maltezer verkochten. Eigenlijk vonden we het te snel maar omdat dit het laatste nestje van de moeder van Tibo was, en we het leuk vonden om 2 echte broers te hebben, zijn we ervoor gegaan en zo konden we anderhalve maand later onze Ted ophalen. Tibbe en Ted schelen dus maar zo'n anderhalf jaar.
Ook met Ted had ik besloten om de puppycursus en de jonge hondenklas te doorlopen en ook Ted was met vlag en wimpel geslaagd.
Het ras staat bekend om het lastig zindelijk te krijgen en ook Ted had er lang over gedaan. Maar vooral ook omdat Tibbe ook weer binnen ging plassen. Werd het voor ons extra lastig.
Nu was onze methode negeren en buiten rijkelijk belonen bij Tibbe eindelijk gelukt maar nu lukt het niet, de neus erdoor halen wil ik niet, punt 1 sta ik er zelf niet achter en vind ik het zielig en punt 2 ik weet vaak niet zeker van wie die plasjes en poepjes zijn (omdat ze het doen als ik in een andere ruimte ben. Als ik iets zie liggen en boos wordt dan duikt Tibbe snel weg (alsof hij heel schuldig is). Op een begeven moment had ik het helemaal gehad.
Toen heb ik contact opgenomen met de dierenarts, wat kon ik nu nog proberen?? 4 keer per dag met de hondjes wandelen, rijkelijk belonen, weer in de bench laten slapen (dit zijn ze al een jaar niet meer gewend, dus na een uur piepen hebben we ze er weer uitgehaald) niks hielp. (Met mooi weer staat de deur altijd open en als ik moet gaan werken zijn de hondjes altijd bij mijn ouders, dus ze zijn bijna nooit alleen). Ik belde op en deed mijn verhaal, met daarna de vraag of hun nog wisten wat ik eraan kon doen?
De dierenarts gaf aan (waar ik ook al eens over gelezen had). Dat het een vorm van terretorium afbakkenen kan zijn en als je de hond castreert het over zou kunnen gaan. Dus we besloten een afspraak te maken om onze oudste als eerste te castreren en misschien neemt onze Ted daar een voorbeeld aan en houdt er ook mee op. (We hadden trouwens wel echt het idee dat Tibbe alles binnendeed). Maar nu is het woensdag 6 weken geleden dat Tibbe is geholpen en nog steeds vind ik plasjes en af en toe een poepje binnen. (vooral tegen de vuilnisbak en tegen/onder de eettafel).
Heeft iemand dit ook meegemaakt, is het uiteindelijk gelukt de hondjes geheel zindelijk te krijgen? Heeft er iemand misschien tips?
P.s. als ik aan het werk ben, (ik werk =/- 30 uur in de week) dan breng ik de hondjes naar mijn ouders. Daar doen ze niks binnen. Maar laatst toen ze een dagje bij mijn schoonouders waren hadden ze 4 plasjes binnen gedaan (daar komen ze overigens niet zo vaak).