Vervolg Terry

We zijn vandaag toch weer aardig gestart. Op het veld waren honden dus ben ik gaan lopen. Terry heeft de honden gezien op het veld, maar hij bleef redelijk rustig bij het zien van die 2. Wel even grommen naar de overkant, maar met mijn stem rustig te sturen en verzocht om door te lopen wat hij ook deed. Als hij rustig naar ze keek verbaal beloond en daarna weer verzocht om door te lopen wat hij dan ook deed.

Verderop nog een hondje aan zien komen waar hij niet fel op reageert en gewacht tot deze onze richting had verlaten en met een boogje om hem heen gepasseerd om mijn weg te vervolgen. Terry heeft rustig naar het hondje staan kijken toen deze dichterbij kwam en voor zijn doen was hij ontspannen. Ondertussen verbaal rustig beloond en toen we weer in beweging kwamen een lekker snoepje als afsluiter van de oefening.

Het geeft me weer hoop.

Grt Manja

Gisteravond was Terry weer even bang omdat er buiten kinderen speelden met een piepspeeltje. Gelukkig was dit maar kort en toen ze weer weg waren kon ik hem bij me roepen en kon hij weer vrij vlot ontspannen.

Vanochtend was hij op het veld wel weer wat blafferiger naar geuren en zocht hij weer de omgeving af naar mogelijke dreigingen. Toch bleef hij wel stuurbaar.

Grt Manja

Helaas niet. Gisteravond liep er buiten iemand voetballeuzen te spuien en klapte daarbij in zijn handen. Terry weer helemaal bang. Vanochtend was het weer als vanouds. Geen koekjes aannemen en in de rondte blaffen en helaas ook nog wat honden gespot om naar te blaffen en uiteraard niet af te leiden.

Ook weer niet echt happig op zijn eten en ook het stukje appel ging met tegenzin naar binnen.

Het zo jammer dat hij zo sterk reageert. We gaan ondertussen wel stug door, maar ik wordt er niet vrolijk van als hij zo is.

Van de week zat ik mijn foto's even door te neuzen. Er staan foto's bij van mijn duo spelend in de tuin op de camping. Ze spelen inmiddels niet meer. Als Kira wil spelen met hem is ze te wild en gaat Terry in een lage houding stil staan en moet ik haar terug roepen om haar te laten stoppen met hem proberen te laten rennen zodat zij achter hem aan kan jagen. Van dat leuke spelen is niets meer over. Toch wel erg sneu, vind ik.

Grt Manja

Terry is medisch helemaal nagekeken. Hij wil nog wel spelen, maar met mij. Niet meer met Kira.

Grt Manja

Hij is behandeld door Elma Bakker. Toen de tijd had hij inderdaad verschillende blokkades, maar die zijn allemaal opgelost. Ik zou natuurlijk wel weer eens een afspraak kunnen maken.

Kira is inderdaad wild, maar wil voornamelijk dat Terry gaat rennen zodat ze achter hem aan kan jagen. Als Terry uit zichzelf een sprintje trekt dan rent ze hem meteen achterna en probeert hem dan ook te vangen door in zijn nek te happen. Als Kira aan komt rennen stopt hij gelijk en houdt hij zijn kop naar de grond gebogen. Kira hapt dan in zijn nek of rug, al blaffend, om hem weer aan het rennen te krijgen. Uiteraard kap ik dit meteen af. Als Kira niet leuk kan spelen dan wordt er gewoon niet gespeeld. Op zich luistert Kira wel goed en laat hem daarna ook met rust en Terry is dan weer blij dat ik Kira van zijn lijf hou.

grt Manja

Morgenavond heb ik een afspraak voor Terry bij een fysio hier in de buurt. Even kijken of zij iets kan vinden wat zijn terugval kan verklaren.

Hij is nog steeds blafferig vandaag, maar in huis ligt hij heerlijk rustig te slapen.

Grt Manja

Gisteravond met Terry naar de fysio geweest om te kijken of hij misschien weer blokkades of ander ongemak in zijn rug en/of gewrichten had. Terry had wel weer stress van deze verandering in de routine, maar deed het toch niet slecht in de nieuwe omgeving. Hij is van voor naar achter helemaal nagekeken, wervel voor wervel, ribben, schouders en bekken en pootjes. Het enige wat ze kon vinden wat opviel was dat hij wat gespannen achterpoten had. Ze vroeg ook of ik hem masseerde. Ja, dagelijks, alleen de achterpoten wat minder omdat hij dan wat onrustig wordt. De rest was prima in orde. Voor zo'n gespannen hondje zat hij goed los in zijn spieren.

Zijn terugval heeft dus geen fysieke oorzaak. Ik ga me wel meer bezig houden met die achterpoten, maar verder gaan we door zoals ik al deed met masseren. Dat doe ik verder dus goed.

Momenteel gaat het wel weer aardig, al is hij wel weer extra gevoelig op geluiden. Ineens kan hij dan weer helemaal in een bibberend juffershondje veranderen. En dit kan zelfs van geluid op tv zijn.

Vanochtend was Terry volgens mij een beetje misselijk. Hij heeft aardig staan grazen en wilde geen appel, maar wel zijn eten en een paar koekjes.

Grt Manja

Ik deed die achterpootjes ook vaak niet. Ik masseer hem altijd op bed. Vaak liggen die pootjes dan buiten bereik en sla ik ze dus over. Ik moet ze dus gewoon dagelijks mee masseren en dan is die spanning ook opgelost. Hij heeft echt baat bij de massages dus moet ik er gewoon voor zorgen dat ik ook alles masseer ook al moet ik dan even van positie veranderen en ik eigenlijk liever lui dan moe ben.

De fysio heeft zijn heupen en knieën uitvoerig onderzocht, maar alleen die harde spieren gevonden. Na behandeling waren ook deze weer soepeler geworden. Alles doet het verder perfect.

Grt Manja

Vandaag een wauw-moment gehad met de honden. Ik was aan de wandel met het duo en had in de route een hondje aan zien komen dus ging ik de andere kant op. Langzaam maar zeker kwam het hondje dichterbij. Een Boerenfox-achtig hondje was het. Mijn duo wilde niet echt doorlopen en was rustig aan het snuffen. Ik spoorde ze wel een beetje aan om door te lopen. Ik had geen zin in een confrontatie met dat loslopende hondje. Ik liep weer verder en Terry kreeg door dat we gevolgd werden en stopte om naar het hondje te kijken. Ik liet Terry's lijn lang en zorgde dat ik Kira kort had. Ik dacht namelijk dat het een teefje was. Het hondje kwam inmiddels al aangerend. Ik liet Terry vieren en die ging dan ook meteen kijken bij het hondje. Terry toonde zich een echt mannetje. Het hondje deinsde even terug, maar herstelde meteen weer toen Terry stond te kwispelen en zijn oortjes een beetje naar achteren deed. Er was contact en het was voorzichtig, vriendelijk. Inmiddels zag ik dat het een reutje betrof. Kira kon het niet waarderen dat Terry contact had en begon te blaffen. Dat vond het hondje spannend. Omdat ik zag dat het goed zat tussen Terry en het hondje heb ik hem los gemaakt. Na weer wat voorzichtig aftasten kwam Terry even hard tegen me op springen. Dit was spanning. Hij heeft al jaren geen echt contact gehad met een andere hond, behalve de 2 bekende waar hij geen problemen mee heeft. De heertjes begonnen een renspelletje. Kira wilde ook kennismaken, maar ik durfde dat niet goed. Bang dat Kira of uit zou vallen of anders meteen wild te gaan doen. Kira had dan ook een flinke borstel op haar rug. Die heeft ze meestal als we te dicht in de buurt van een andere hond komen. Toch was ook Kira nieuwsgierig naar het hondje. Stapje voor stapje liet ik haar dichterbij komen. Als ze wild werd remde ik haar weer een beetje af met mijn stem. Uiteindelijk kwam het tot neus contact met het hondje en werd er daarna meer info gewisseld. Toen ik ook van Kira zeker was dat ze geen kwaad in de zin had en de ergste opwinding weg was heb ik haar ook even los gelaten. Er werd nu niet meer gerend, maar samen rond gesnuffeld. Ik liep nog een klein stukje met de eigenaar van het hondje mee tot ik een deur hoorde vlak bij. Daar kwam iemand uit de flat met een ander hondje dus heb ik mijn duo meteen aangelijnd nog voor ze het hondje opgemerkt hadden. 1 hondje gaat goed, maar ik wil verder geen risico nemen met een volgend hondje. Ik heb nog even staan praten met de eigenaar van het hondje. Gewoon gezellig. Wel merk ik dat ik weinig vertrouwen heb in mijn honden. Ik blijf om me heen spieden naar andere honden. Het volgende hondje was dichterbij gekomen, maar mijn duo had geen interesse. Om de hoek kwamen 2 losse mopsjes aan gerend die kennis gingen maken met het hondje wat uit de flat kwam. Ik ben toen gauw verder gelopen, want de eigenaar van de mopsjes was nog steeds niet in beeld en de mopsjes hadden nog niet door dat ik er ook was met mijn honden. Gelukkig bleven die bij het andere flat hondje hangen.

Ik dacht dat ik zeker wist dat Terry niet met andere reuen overweg kon ligt dus ook iets genuanceerder als mijn absoluut onmogelijk instelling. Dit reutje was dan wel gecastreerd, dat zal ook wel verschil maken. Kira kan normaal gesproken wel aardig met reuen overweg. Ik moet Kira dan wel voorzichtig kennis laten maken omdat Kira heel gespannen raakt van andere honden. Kira heeft niet zoveel vertrouwen in vreemde honden door haar ervaringen met vreemde honden en dan voornamelijk teven. Kira is daardoor onzeker en dus gespannen als er direct contact is. Als ik Kira dan weg wil trekken valt ze door de spanning aan de lijn uit.

Wat ik geleerd heb van vandaag is dat het gedrag van mijn duo voor een behoorlijk deel wordt veroorzaakt door mijn angst dat het fout gaat. Ik zal daar aan moeten werken en het gedrag van mijn duo per ontmoeting moeten gaan bekijken. Van sommige honden weet ik het al op enorme afstand dat ze elkaar niet mogen, maar ze zijn niet onmogelijk naar andere honden. Ze zouden dus nog wel te trainen zijn in socialer gedrag. Ze hoeven niet de hele wereld als vriendje te zien, maar dat we zonder al teveel stress kunnen wandelen lijkt me toch wel haalbaar. Als ik hun vriendenkring wat groter kan maken zou dat fijn zijn, maar het is voor mij niet noodzakelijk, maar ik gun ze een lekker potje spelen met een andere hond ook. Voor Terry dan met gelijkgezinde hondjes qua formaat en voor Kira een reu die het niet erg vindt dat Kira eigenlijk wat bangig is en niet meteen haar de grond in wil prakken met spelen.

Kira is misschien wel erg wild met Terry, als een andere hond te wild is met haar dan is ze gewoon bang en wil dan ook wat defensief worden. Helaas kan ik haar niet leren dat wat zijn niet leuk vind dat bij haar gedaan wordt zij ook een ander niet aan moet doen.

grt Manja

Ik ben er ook heel blij mee. Natuurlijk zijn de problemen nog lang niet opgelost, maar er is gewoon nog hoop op een hele boel verbetering.

Ik ga ook stug door.

Grt Manja

Sinds gisteren de medicatie van Terry weer teruggebracht naar een half tabletje per dag. Terry doet het heel goed. Oke, hij is nog steeds erg onvriendelijk naar grotere honden, maar een uitvallend chihuahua-reutje werd met rust gelaten toen we die moesten passeren. Terry gaat dan wel stoer lopen, maar geen borstel op zijn rug, niet fixeren, niet trekken aan de lijn en verder gewoon niet reageren en stug doorlopen zonder het hondje een blik waardig te gunnen. Als ik dit kan bereiken met bijna alles wat hond is wat niet naar hem uitvalt dan teken ik daarvoor. Zo ver is het nog niet, maar het begin is er weer. De rest volgt vanzelf.

grt Manja

@ Sas, ik ben er dan ook heel erg blij mee. Nu dit vasthouden en verder uitbouwen.

grt Manja

Als Kira uitvalt, valt Terry ook uit, maar Terry is meestal de eerste die begint. Kira laat voornamelijk spanning zien bij honden die te dichtbij komen, bij enkele honden valt ze daadwerkelijk uit.

Ik zit nu wel weer wat beter in mijn vel, maar ik kan heel makkelijk weer in een dip schieten de laatste tijd.

Ik heb zelf een daglichtlamp in huis en kan deze dus gebruiken in tijden dat ik dit nodig heb. Helaas geeft het niet altijd een verbetering van mijn gemoedstoestand.

Het zonnetje werkt altijd nog het beste.

grt Manja

Bedankt Roos.

Ik geniet van alles wat goed gaat en probeer wat slecht gaat zo snel mogelijk van me af te zetten. Werkt op zowel Terry als mezelf het beste, al is dat op slechte dagen erg moeilijk. Voor nu geniet ik van elke stap voorwaarts.

Grt Manja

Bedankt. Ik ga ook gewoon door. Terry is moeilijk, maar niet onmogelijk. Ik ben echt blij dat we weer vooruit gaan. Het geeft ook de moed om door te blijven gaan. Ooit gaat het me lukken om hem zo ontspannen mogelijk door het leven te loodsen.

Grt Manja