Hond springt tegen vogelkooi op

Sinds afgelopen week heb ik een hele lieve Spaanse herplaats hond, echt op alle punten voldoet ie aan de eisen die ik had.

Ik heb zelf twee kanaries en daar kijkt hij niet naar om, als ze los vliegen vind hij het interessant maar ik hou dat constant in de gaten en geef hem geen kans iets te doen. (Op los vliegen en het najagen had ik me voorbereid en dan kan hij in de bench of andere kamer)

Echter heb ik ook nog een aantal valkparkieten, deze moeten nog naar mij verhuist worden maar ivm de grote van de kooi en het weer nog niet kunnen doen, en deze staan dus nog bij mn moeder.

Vandaag gingen we daar op bezoek, en hij ging helemaal los, en begon enorm tegen de kooi op te springen (als hij rechtop staat komt ie net met z'n kopje bij de bodem van de kooi zo hoog is hij) en de parkieten natuurlijk helemaal in paniek waardoor het nog erger werd.

Ik heb hem direct gestraft, proberen af te leiden en van alles en nog wat geprobeerd.

Maar hij bleef erop gefixeerd en wilde steeds weer naar de kooi en er tegen op springen, ik heb hem dus maar verderop in de woonkamer aan de lijn vastgelegd.

Maarja ik ben regelmatig bij mn moeder en hij moet er binnenkort ook logeren en hem constant vastleggen vind ik zo vreselijk! Hebben jullie nog tips voor mij?

Je moeder in jouw huis laten logeren. 

" Je moeder in jouw huis laten logeren.  "

Paddy's & Furby's Mate (Kees)

 Dat zou voor mn nachtdiensten wel kunnen zolang ze daar staan, maar gaat natuurlijk niet meer op als de vogels hiernaartoe verhuizen...

En hij kan nu nog niet alleen thuisblijven en zal toch daar naartoe moeten als ik de kooi wil schoonmaken oid.

Ik snap t niet zo goed. Je hebt de hond nog maar net en dan moet hij al vrij snel ergens anders logeren?

Geef m wat meer tijd om aan alle nieuwe indrukken te wennen. Misschien mogen de valparkieten wel wat langer bij je moeder? En anders zou ik ze toch echt eerst in een andere ruimte zetten bij jou.

Weet je iets van de voorgeschiedenis van je hond?

Hangt er misschien (te) interessant speelgoed in de kooi? 

" Ik snap t niet zo goed. Je hebt de hond nog maar net en dan moet hij al vrij snel ergens anders logeren?
 
Geef m wat meer tijd om aan alle nieuwe indrukken te wennen. Misschien mogen de valparkieten wel wat langer bij je moeder? En anders zou ik ze toch echt eerst in een andere ruimte zetten bij jou.
 
Weet je iets van de voorgeschiedenis van je hond?
 
  "

Paddy's & Furby's Mate (Kees)

 De hond hoeft er pas over 2 weken te logeren, ik zal toch gewoon mijn nachtdiensten moeten draaien. In de zorg kun je helaas niet enorm lang vrij nemen. Hij mag verder met mij mee naar het werk dus het gaat maar om 5 nachtjes in de maand. En de keren dat ik de kooi even schoon moet maken en hij nog niet alleen thuis kan zijn.

Ik geef ook enorm de tijd hoor, verlang niks van hem maar dit is wel een heel vervelende situatie omdat ik toch wel eens bij mn moeder moet zijn.

En de parkieten gaan inderdaad niet eerder over dan dat dit een houdbare situatie is, wil niet dat de parkieten zich doorvliegen oid.

Ik weet enkel dat hij een jaar geleden naar het asiel in Spanje is gebracht samen met zijn broers.

 Haha, niets waarvan ik denk dat voor een hond echt leuk zou kunnen zijn!

 De kooi staat al enorm stuk van de grond, en nog springt ie dan enorm hoog op, en de kooi is zo groot en zwaar dat ik het niet nog meer durf (en kan) te verhogen, vrees ook dat hoe meer ik ze uit bereik zet hoe interessanter het wordt.

Dankjewel!

De vogelkooi hoger zetten. Zo kan hij er niet meer bij en zal de fixatie verminderen. Wennen kost tijd.

 De kanaries staan ook ongeveer even hoog en zijn ook goed zichtbaar.

Hij kijkt er wel is naar maar dat is dan ook alles.

Misschien is het verschil ook wel dat de kanaries totaal niet onder de indruk van hem zijn en dat de valkparkieten dus gaan fladderen  als ie opspringt en dat hem dat aanzet tot nog meer springen? Al heeft ie bij de kanaries tot opspringen niet eens een poging gedaan. 

Met de bench zijn we inderdaad ook aan het oefenen thuis  maar die kan ik meenemen natuurlijk! Dat klinkt zeker beter dan het gedoe met de riem!

 Dat wil ik best proberen! Maar het is wel een kooi van 1.70 m lang en 70 kg.

Dus daar moet een flinke constructie onder gezet worden.

Misschien heel simpel gedacht maar... hebben ze al eens goed kennis gemaakt?? 

Wij hebben 2 grasparkietjes in huis. Die hadden we al voordat Puk bij ons kwam. Toen Puk voor het eerst bij ons kwam sprong ze ook meteen op tegen de kooi. We duwde haar meteen weg en strafte dit af. Ze bleef doorgaan tot ze van ons een keer eens goed de tijd kreeg om kennis te maken. Ze heeft goed geroken en alles bekeken. Daarna kalmeerde ze, de fixatie was weg en ze vond het wel best. 

Inmiddels vind Puk het helemaal geweldig dat ze er zijn. Ze gooien veel zaadjes eruit en maken er een bende van. Puk vind vogelvoer heerlijk dus die stofzuigd de vloer voor ons rondom de kooi. 

Puk is een hond die graag alles zélf wil ontdekken. Als er een pakketje binnenkomt dan wil ze ff snuffelen eraan. Laat je dit niet toe dan blijft ze zeuren. Laat je dit wel toe dan snuffelt ze ff, loopt weg en het boeit haar niet meer. 

Ik denk dat het ook meespeelt dat je valkparkieten veel bewegen. Dit stimuleert het jachtinstinct en maakt het heel interessant. 

 Dit klinkt inderdaad simpel maar ook heel aannemelijk.

Ik ga hem morgen onder begeleiding alles laten besnuffelen, al vrees ik wel dat de parkieten dan nu wel direct gaan fladderen en dat maakt het erg leuk natuurlijk!

Bij de ene hond werkt het wel en bij de andere hond niet. Die krijgt er een grotere fixatie door. Dit kan je als baas het beste inschatten. 

Dit is echt mijn eigen ervaring. Puk jaagt ook op katten als ze bewegen en rennen. Zodra ze stil zitten en blijven zitten dan snuffelt ze van een afstandje en is de lol eraf. 

Waarschijnlijk als de hond rustig blijft zullen de vogels ook snel rustig worden en hopelijk is dan de lol eraf voor je hond en de fixatie voorbij. 

Alles dat niet mag en meteen bestraft word blijft interessant, net zoals bij mensen... 

 Wij hebben zelf ook een vogel, staat hij op het bijgeleverde stelsel? Wij hebben hem zelf op een kastje staan van ong. 1 meter hoog. Wij hebben echter wel kleinere hondjes dus jouw kooi zal wel nog iets hoger moeten staan.. pas wel echt op, onze hond heeft een keer de voledige staart uit mijn vogel gebeten toen hij nog op het stelsel stond. Daar was hij echt heel beroerd van, 't is eigenlijk heel bijzonder dat hij dat heeft overleefd.

Het kan ook komen dat hij de kanaries accepteert omdat die er al waren voor hij er was.. de parkieten zag hij pas later.

Voorbeeld: hier hebben we konijnen, En de honden zijn er heel vriendelijk tegen, maar toen er een logé konijntje kwam moesten ze eerst heel erg wennen, Ze wilde jagen etc, na 2 weken hoorde het nieuwe konijntje er pas bij en werd hij volledig geaccepteerd. 

Haai,

Ik ken dit probleem, ik had 4 dwergpapegaaien in een binnenvoillere.

Dirk en Kyra bleven ook maar springen, toen heb ik de rodi worst erbij gepakt en KLAAR gezegd, als ze stopte kregen ze worst.

Het probleem was na een week klaar.

Ik zou daar gewoon nu al mee beginnen als je bij je moeder bent, 

Succes

Ik heb eerst de tip van Denies & Puk geprobeerd, ben samen rustig binnen gekomen en we zijn voor de kooi gaan zitten.

Hij heeft overal aan geroken en als ik vond dat ie teveel op de vogels focuste heb ik m af weten te leiden, op een gegeven moment was ik interessanter dan de vogels en zijn we constant langs de kooi gaan lopen tot ie er niks meer aan vond en de vogels ook niet.

Heb hem nu aan een lange lijn vast gelegd waarmee hij wel gewoon bij de kooi kan maar toch niet losloopt.

Tot nu toe is er niks gebeurd! Hij gaat af en toe even kijken maar komt dan weer terug.

Vanochtend sprong ie ook tegen de kanariekooi op maar die reageerde er niet op en toen was hij er klaar mee...

 Dit is inderdaad ook nog handig om te gaan doen als ik m helemaal los ga laten in de woonkamer!

Ohh dat klinkt als een goede eerste stap! 

Mooi dat het meteen zo goed gegaan is. 

Je verhaal klinkt herkenbaar. Ik heb drie Spaanse Podenco's en een kooi met tamme ratjes. Tja, die ratjes triggeren natuurlijk hun jachtinstinct. De fanatiekste heeft het een half jaar volgehouden. Die sprong iedere keer als er een ratje bewoog blaffend tegen de kooi aan. Inmiddels niet meer, zelfs als de ratjes ruzie hebben (piepen en door de kooi heen stuiven), wordt er niet meer gereageerd.

Eigenlijk heb ik er niet eens zo heel veel aan gedaan. Beloond op het moment dat ze rustig naar de kooi stond te kijken zonder zich op te winden. En afleiden als ze te opgewonden raakte van de kooi, in het ergste geval haar fysiek uit de situatie halen (dus meenemen naar de andere kant van de kamer en daar een spelletje met haar doen, optillen en bij me op de bank nemen, o.i.d., ik bedoel met "fysiek" niet dat je 'm een rotschop moet geven of zo ;) )

Ik denk dat het magische woord hier is.. tijd. Geef het tijd. Het went wel. Op den duur zal hij het niet meer interessant vinden.

Succes!