Marian (gast)
1 februari 2017, 22:55
Hallo,
Mijn hond (een buitenlandse hond van 2,5 jaar) is echt een hele lieve hond met een kei zacht karakter. Als ik bijvoorbeeld mijn kinderen streng toespreek, loopt hij al weg naar de gang alsof hij iets verkeert gedaan heeft. Dat heb ik tot op heden er nog niet uit gekregen.
We hebben hem nu sinds hij (geschat) 5/7 maanden was, en het klikte vanaf het begin super binnen ons gezin. We hebben 2 kleine kinderen, en nadat we ze de eerste 3 maanden tijd hebben gegeven aan elkaar te wennen, ging dat heel snel heel erg goed. We hebben nog nooit problemen gehad met de kinderen/hond. Allebei gaat super.
Overigens hebben we een klein probleem;
Als ik hem train, bijv. d.m.v. denk spelletjes of om trucjes te leren die ik wel leuk vind, is hij ongelooflijk enthousiast, te enthousiast als ik daar voedsel bij gebruik (koekjes/worstjes/kaasjes) ik kan dan niets meer met hem. Hij slaat met zijn poten, is erg ongeduldig. Overigens blijf ik rustig, maar na een tijdje geef ook ik het op, want hij 'wil' niet rustiger worden - beweeg voor de 'training' werkt ook gewoon niet, hij heeft een conditie als een paard inmiddels, want hij gaat mee hardlopen en als ik erop uittrek met mijn mondain bike e.d. Overigens, als ik een speeltje pak, al is het zijn favo speeltje, dan raakt hij heel snel zijn interesse kwijt en gaat lopen klieren. Niet dat het heel nodig is natuurlijk, maar ik vind het wel heel jammer, en krijg soms ook het gevoel dat hij juist dat extra denk werk wel kan gebruiken... Daarnaast is dan wel weer het probleem, dat hij loopt te blaffen naar elke hond die hij tegenkomt. Ik denk zelf dat het vooral onzekerheid is; hij zet een kam op, bromt en blaf wat, maar als hond in de buurt is begint hij direct te kwispelen en als het moet gooit hij zich direct op zijn rug, nog nooit heeft hij ruzie gehad met een hond, en we lopen regelmatig in losloop gebieden e.d. Overigens komt dit niet fijn over op andere mensen die hun hond uitlaten en ook niet als ik dus aan het hardlopen ben met hem, en hij loopt te trekken en te morren omdat we langs een hond lopen. Het rotte is dan dus, dat hij juist helemaal niet reageert op eten. Hij is dan wel onzeker maar ook enthousiast over het zien van een andere hond. Het werkt wel zonder honden. De methode van "kijk je mij aan krijg je een koekje/worstje/kaasje e.d" maar zodra er een hond bij is dan is dat weggevlogen. Vanaf het moment dat ie een hond ziet is hij gefixeerd, kijkt me zo af en toe nog aan maar dan is het weg. Hij heeft het ook niet met maar 1 hond, maar met alle honden. Overigens begon dit gedrag +/- half jaartje terug. Sindsdien ben ik ook aan het trainen gegaan. We hebben wel soort late puppy cursus gedaan want hij was immers al ouder toen ik hem kreeg en toen er net weer nieuwe instroom mogelijkheden waren, was hij al 9 maanden ongeveer, maar verder steun ik op mijn eigen vrij diverse ervaringen met honden. Tijdens deze cursus deed hij het fantastisch.
Ik heb dezelfde vrouw die ons puppy cursus gaf gebeld, en die wist niet zo goed wat ik ermee moest doen. Ik heb namelijk geen stappen over geslagen en ben rustig met kleine stapjes gaan oefenen maar er zit totaal geen vooruitgang in.Mijn vraag hier is dus niet zomaar, ik loop hier al een tijdje mee te trainen en te proberen, maar niets lijkt te werken. Ik hoop dus dat iemand hier dit verhaal herkent, en een eventuele oplossing heeft? Of anders een paar aanmoedigende woorden, want ik raak mijn motivatie een beetje kwijt... (overigens niet dat ik daarom ooit mijn hond op zou geven hoor haha, voordat dit verkeert opgevat word!!)Groetjes, Marian.
Reageren
) alleen werd daar vroeger niet over nagedacht. En wist de wetenschap, (toen ook nog niet zo'n grote interesse) ons ook nog niet zoveel te vertellen over die geweldig trouwe 4voeter.