Graag hoor ik jullie meningen over de volgende situatie. Scott is reactief naar andere honden. Met veel trainen, diverse cursussen waaronder BAT hebben we een weg hierin gevonden. Afstand bewaren tot andere honden, weg lopen als het te spannend wordt, of rustig kijken als de andere hond op veilige afstand is. Ik wandelde de straat uit en zag rechts een loslopende beagle naar hem kijken. Dus ik sloeg linksaf. De beagle kwam achter ons aan. Scott blafte wel, maar was niet over de rooie. Ik liep stevig door om de afstand te vergroten. De hond achtervolgde ons, ondertussen een tuin inlopend om te plassen. Zijn bazinnetje riep, en riep, en riep, maar hij luisterde niet en bleef op enige afstand volgen. Ik sloeg een vrijliggend fietspad naast een weg inen bleef doorlopen. Het baasje was razend. Ze riep naar me dat ik had moeten wachten en geen hondenvriend ben; haar hond had wel onder een auto kunnen komen. Ik riep nog naar haar dat haar hond daar helemaal niet los mocht; er geldt hier een aanlijngebod dat door zeker de helft van de hondenbazen wordt genegeerd. Ik woon in een wijk met veel groen, park en natuurgebied; kennelijk legitimeert dat om honden los te laten lopen. Ik vond dat ik in mijn recht stond om door te lopen. Ik ben niet overgestoken, heb de andere hond niet in gevaar gebracht. Ik heb niet voor niets jarenlange er energie in gestoken om Scott te leren dat afstand houden voor hem het veiligst is. Dan laat ik het toch niet gebeuren dat een hond wel dichtbij komt alleen maar omdat die a) losloopt waar het niet mag en b) niet luistert naar zijn baas? En toch voel ik me rot over de verwensing dat ik geen hondenvriend ben. Had de beagle baas toch een beetje gelijk? Had ik moeten wachten en dan maar Scott helemaal over de rooie moeten laten gaan (want dat was dan gebeurd, dat weet ik zeker)? Ik hoor jullie mening graag!


Reageren
















