Ze was zo erg dat het advies van de gedrags therapeut was om haar te laten inslapen.
Ook heb ik momenten gedacht dat ze zou gaan bijten. Als ze de hele dag buiten had gelegen en ik haar 's avonds moest optillen om naar binnen te dragen dan ......dacht ik.......ze gaat bijten.
Weer omgedraait en even later weer een poging.
Het aller belangrijkste om eventueel bijten te voorkomen is dat je absoluut GEEN druk legt.
Wordt ze onzeker en laat ze dat duidelijk merken.....dan even volledig rust voor haar zodat de niet die drempel overgaat dat ze uit angst zou moeten bijten. Gewoon omdraaien, weglopen, even alleen laten.....en een nieuwe poging.
Sorry, maar je wilt te vlug resultaat. Met Zabaa heeft het dik een half jaar geduurd voordat ik (of iemand) haar kon benaderen.
Na een jaar begon ze pas een beetje los te komen.
Ja, klinkt hard als ik tegen je zeg dat je teveel op korte tijd wilt.
Je kunt nu niks met haar doen.......ze heeft tijd nodig (en dat kan lang(er) duren) Pas als je iets van contact kunt krijgen dan pas kun je dingen gaan proberen.
Dat is nu echt te vroeg en zal zij zich gaan weren uit angst.
Dit gaat zich dan in ongewenst gedrag uiten (ze kan niet anders dan)
Mijn raad uit ervaring, hoe moeilijk ook, geef haar (veel) tijd.....het komt goed maar forceer het niet laat het vanuit haar komen.
Nogmaals, hier heeft het een half jaar geduurd voor ze ook maat iets benaderd kon worden.
Succes en vooral rust. "
helemaal waar, hoe vaak lees je niet dat mensen adviseren de hond maar op te geven terwijl je nog zoveel kunt bereiken door de hond het tempo te laten bepalen.
Lola was een hond die van zich afbeet als je te dicht in haar buurt kwam en zij zich bedreigd voelde. Ze viel dan ook echt aan. Dus moet je daarbij wel in het tempo van de hond gaan. En dat heeft echt geholpen, je leert er ook enorm veel van. Ook dat ik mijn eigen ideeen en verwachtingen bij moest stellen. Ik wilde haar blij maken met lange wandelingen, veel aandacht en knuffels e.d. maar dat wilde zij helemaal niet. Ze moest eerst maar leren dat ik te vertrouwen was, ik was voor haar een vreemde in een vreemde omgeving, dat alleen al is veel voor sommige honden.
Het kost veel tijd ja. Maar wat een voldoening als je dan de hond meer vertrouwen ziet krijgen. De dag dat ze met een botje aan mijn voeten kwam liggen knagen, of op het laatst toen haar communicatie zo suptiel geworden was, ipv me tegen de hielen te springen gewoon stilstaan en even de ogen heen en weer laten gaan als ze aangaf liever naar de overkant te gaan, zulke dingen.
Je kan met liefde, geduld en inzicht zoveel bereiken. Wij mensen willen vaak aan de slag gaan, met allerlei oefeningen wat de hond veel te veel druk geeft, een angstige hond staat daar ook niet voor open. Eerst het vertrouwen opbouwen, soms letterlijk tegen haar zeggen dat ze nu op haar plekje is en ze nooit meer weg hoeft. Pas als de ergste angst weg is en het vertrouwen opgebouwd kan je verder. Een gt kan goed zijn denk ik voor mensen die geen ervaring met herplaatsers hebben, maar dus meer voor de mens, niet voor de hond.
Nogmaals ik zou echt veel gaan lezen over hoe honden communiceren.
Reageren
