Het diurt altijd even, voor een hond zich echt thuis voelt, voor ze jou huis als eigen zien en voor ze zich zelf durven zijn.
Ik denk, dat je hond zich nu thuis voelt, zich zelf durft te zijn en bezoek in je huis eigenlijk heel erg spannend vind.
De man op straat, ook eng om in de buurt te hebben.
Als er bezoek komt, zet je hond in zijn mand met iets heel lekkers, desnoods even aanlijnen en vast maken dat ze op haar plek blijft. Of in een bench als je die hebt.
Zo leer je, dat ze zich niet met bezoek hoeft te bemoeien, bezoek is jou taak.
Door het geven van iets lekkers, zal je hond bezoek aan iets lekkers gaan koppelen. Dat heeft wel even tijd nodig. Zo wordt bezoek de aankondiging van iets heel lekkers en dus leuk.
Wat ook kan , eerst met je bezoek buiten gaan lopen. Je hond ruikt je bezoek op neutraal terrein.
Dan eerst bezoek naar binnen en laten zitten en als laatste je hond naar binnen. Sommige honden, vinden het vervelend en eng als er mensen binnen komen. Zijn ze eenmaal binnen, is er geen probleem meer
Vreemden op straat zijn onvoorspelbaar. Je hond heeft geen idee of ze kwaad willen.
Misschien heeft je hond wel een nare ervaring met mannen. Daarom ze maar beter gelijk weg jagen, aanval is de beste verdediging.
Als je op straat iemand passeert, doe haar aan je buiten kant en geef voertjes. Blijf voertjes geven tot die gene langs gelopen is.
Ook daar zal je hond op den duur een positieve associatie gaan krijgen met vreemden op straat. Pavlov, bel is er komt voer aan. Vreemde is voertje bij de baas.
In het begin heb je heel veel voertjes nodig na iets als een maand oefenen, waarschijnlijk nog maar één voertje. De vreemde op straat, doen haar niets meer, zijn niet meer belangrijk.
Mijn hond haalde uit naar mannen, door een nare ervaring. Naar bezoek en mannen buiten. Door het geven van voertjes, vond ze mannen steeds minder interessant, kreeg een voertje en klaar.
Momenteel, hoef ik haar niets meer te geven, ze ziet ze niet meer staan.