Dit is het eerste weekend in 14 jaar en 6 maanden dat ik zonder mijn grote vriend ben. Vandaag zou hij 14,5 zijn geworden. De tranen blijven komen en ik mis hem zo erg dat ik sinds afgelopen maandag niets meer heb kunnen eten. Dat is niet erg maar steeds meer komt het besef dat hij er niet mee is. Vanochtend stond ik weer brood met leverpastei te smeren daar was hij dol op. ik heb het buiten gelegd. zelfs een kaars gekocht van Noveen deze branden 3 dagen ik probeer alles om de pijn te verzachten maar het gemis is zo enorm. Daarom wens ik alle dierenvrienden heel veel liefde en plezier van hun dierenvriend en alle dierenvrienden die net als ik een vriend hebben verloren heel veel strekte. Van deze pracht kerel heb ik zoveel liefde, vriendschap, begrip, steun en zeker dolle pret gekregen. Daarvoor kan ik hem nooit genoeg bedanken. Lieve, lieve Gunno ik hoop dat jij over de brug van de regenboog bent en naar beneden kijkt zoals als je altijd deed als je boven aan de trap stond en naar beneden keek als we thuis kwamen, want je wist eigenlijk mag het niet. Je had dan zo'n leuke onschuldige snuit ik ben me van geen kwaad bewust. Ik mis je en ik hou van je jongen mocht ik het niet genoeg gezegd hebben, en zoals ik iedere dag tegen je zei als je ik weg moest "wachten tot het vrouwtje terug is" vraag ik je nu wacht op je vrouwtje bij de brug van de regenboog als het mijn tijd is zodat ik je weer in mijn armen kan sluiten. Gunno een hele dikke kus en een dikke knuffel


Reageren









