Kaylin en haar epilepsie ( 3 weken aanval vrij )

" Ben er gisteren wel achter gekomen dat 1 half broertje en een half zusje van Kaylin ook last van epilepsie hebben, en wat ik eruit begreep heeft een zusje een keer een nestje gehad, waar ook een pup met epilepsie in zat, pup hebben ze al vrij jong in laten slapen.
 
Hoop morgen de uitslagen van het bloed onderzoek te krijgen, en naar aanleiding van de uitslag gaat er gekeken worden of ze op medicijnen gaat.
 
Tot nu toe heeft ze geen aanval meer gehad, ze is nu meer dan 48 uur aanval vrij. "

Danielle, Kyra, Kaylin en Djaira

Bij erfelijke epilepsie is het vragen om grote problemen als aangedane honden en bepaalde verwanten niet worden uitgesloten van de fokkerij en moeten fokkers voorkomen om pups met grote kans op epilepsie op de wereld te zetten.

Epilepsie blijkt een groot probleem te zijn in het ras Australian Shepherd

Van de website rasvereniging:

citaat

Nog maar nauwelijks 10 jaar geleden begonnen de Australian Shepherd-mensen de eerste tekenen te zien die erop wezen dat we wel eens met epilepsie te maken zouden kunnen hebben in het ras. Deze signalen werden netjes opgetekend en we gingen snel door met alle andere dingen die aan de orde waren. Op dit moment kunnen nog maar weinig fokkers ervan uitgaan dat hun foklijnen vrij zijn van deze vreselijke ziekte. De weg die we toen zijn ingeslagen was onze eigen keuze maar het is niet te laat om deze weg, die lijdt naar de hel, te verlaten. We kunnen de ziekte onder controle krijgen als we dat écht willen.

Totdat er een test beschikbaar is moeten fokkers voorkómen om meer zieke honden te fokken. Omdat deze ziekte ernstig lijden veroorzaakt bij zowel de hond als bij de mensen die van hem houden, denk ik dat het onverstandig is om door te gaan met fokken met welke hond dan ook, die in de eerste lijn verwant is aan een hond met epilepsie. Dat zijn dus ouders, broers en zussen en nakomelingen. 

Waar ter wereld je je ook bevindt, je zou niet moeten fokken met een hond die een naast familielid heeft met epilepsie en met partners die nauw verwant zijn aan een dier dat de ziekte heeft. Vermijdt combinaties waarvan bekend is dat ze zieke honden hebben gegeven  aan beide zijden van de pedigree. Hoewel deze maatregelen geen 100% garantie geven dat je geen zieke honden zult produceren, zullen zij er in ieder geval voor zorgen dat je het risico hierop vermindert.

einde citaat

Bron: http://www.ascn.nl/gezondheid/51-epilepsie

wat een zorgen,heel veel sterkte

Dank je John.

Deze informatie wist ik inderdaad al lang, en ik was er heilig van overtuigd dat mijn aussie uit goede lijnen en bij een goede stamboom fokker vandaan kwam.

Ik had mij helemaal ingelezen voor ik mijn eerste aussie ging aanschaffen.

Ik stel Loesjes expertise vaak zeer op prijs, maar in dit geval eens met John.

Ik weet ook hoe serieus Danielle alles onderzoekt en vind het in dit geval zout in de wonde, sorry.

Nogmaals veel sterkte Danielle.

" Ik stel Loesjes expertise vaak zeer op prijs, maar in dit geval eens met John.
Ik weet ook hoe serieus Danielle alles onderzoekt en vind het in dit geval zout in de wonde, sorry.
Nogmaals veel sterkte Danielle. "

Manon & *Vera's* Gipsy's: Lexi, Mara & Pientje

Dank je Manon.

Ik ken alle details niet, maar ik zou de fokker nog niet meteen afschieten. Misschien had de moederhond ten tijde van het nestje van Kaylin nog nooit een epilepsie aanval gehad en misschien nu nog steeds niet. Dan kunnen ze natuurlijk ook niet weten dat hun hond het heeft en kan doorgeven. Er zijn nog geen DNA testen voor, helaas...

Wel bemoedigend nieuws van het halfbroertje en -zusje dat zij met de medicatie aanval vrij zijn.

Elk geval is anders, dus misschien is Kaylin wel bij de honden die slechts een handvol aanvallen in heel haar leven heeft en hoeft ze zelfs niet aan de medicatie. 

Ik leef zo met je mee...

Hoe gaat het met Kyra?

 Doe ik ook zeker niet hoor, heb nog contact met haar, en ze heeft tot nu toe nog elke dag gevraagd hoe het met Kaylin gaat, Kaylin was 1 van haar favoriete pups uit dat nest ( ze had haar bijna zelf gehouden ).

Het kan zomaar een paar generaties overslaan.

Met Kyra gaat het de ene keer iets beter dan de andere keer, toen het zo warm was had ze het zwaarder dan nu.

Mijn moeder wordt nog elke ochtend vrolijk kwispelend begroet elke ochtend, en als we ze uit gaan laten wil ze altijd zo snel mogelijk naar mij toe, om een koekje te halen.

Maar we moeten wel realistisch zijn, dat ze een tikkende tijdbom is ( de tumor aan de milt kan barsten )

@Danielle je schrijft... want ook voor die kleine is het allemaal erg raar, ze snapte er niets van dat ze gisteren niet naar Kaylin toe mocht tijdens de 2de aanval ), en wil alles zover als kan voor haar hetzelfde houden.

Hier ook een pup en een oudere hond met epilepsie. De pup laat vanzelf de hond met rust als deze een epileptische aanval heeft gehad. Ze voelen dat als vanzelf heel goed aan, is mijn ervaring. Er wordt dan ook niet geklierd en gespeeld..

 toen Kaylin de 2de aanval had wilde de pup wel gelijk naar hoe toe rennen, om te kijken wat er aan de hand was.

Ik zelf zou dat niet verbieden dat kijken, dat ziet ze het. Dat lees je toch ook met overlijden van een hond??  Hoop wel dat dat nof lang niet aan de orde zal zijn...

Oh meis wat een zorgen zeg..

Ik wil je heel veel sterkte wensen..ik hoop heel erg dat Kaylin goed ingesteld kan worden op medicijnen..

En ook hoop ik dat Kyra nog een poosje bij jou gegeven is..

nogmaals...sterkte met alles

Vanochtend dierenarts aan de lijn gehad, uit het bloed onderzoek zijn geen rare dingen gekomen, alle waardes waren normaal.

Dat houd dus in dat Kaylin aangeboren epilepsie heeft, wat over het algemeen goed te behandelen is met medicijnen. ( deze kan ik vandaag op gaan halen bij de dierenarts )

Dat is wel voorzichtig goed nieuws, denk ik dan?  Ik bedoel daarmee dat het bloedonderzoek normaal is en er dus geen onderliggende problemen zijn die misschien niet zo goed te behandelen zouden geweest zijn.

Epilepsie is op zich geen levensbedreigende aandoening en zeker als de medicatie goed werkt zal Kaylin misschien weinig tot zelfs geen aanvallen meer krijgen en een zelfde leven kunnen leiden alsof ze geen epilepsie zou hebben...

Moeten jullie al meteen met de medicatie starten voor altijd of eerst een paar weken en zien hoe het dan weg blijft?

Ik dacht wel dat die medicatie elke 12 uur erg stipt moet gegeven worden, dus dat vraagt ook nog wel een beetje planning soms. 

Hoedanook, wil ik je alsnog veel sterkte en moed wensen. 

Want het mag dan wel goed te behandelen zijn en hopelijk zal Kaylin er geen hinder van ondervinden, maar voor jou Danielle heeft het zeker een grote impact op je leven. Ook mentaal is het wel slikken, vind ik zelf. 

Ik vind het echt ontzettend jammer dat dit jullie moest overkomen. Je kan nog alles zo goed doen, je hebt helaas niet alles in de hand. 

Ik hoop dat Kaylin hiermee nooit nog een aanval krijgt, want dat wens ik geen enkele hond en baasje toe. 

Ik wens je nu vooral ook een tijd van rust om terug van je honden te kunnen genieten. Zeker met Kyra is de tijd nu erg kostbaar.

Voor de toekomst hoop ik dat de zorgen rond Kaylin kunnen afnemen en weggaan.

" Vanochtend dierenarts aan de lijn gehad, uit het bloed onderzoek zijn geen rare dingen gekomen, alle waardes waren normaal.
 
Dat houd dus in dat Kaylin aangeboren epilepsie heeft, wat over het algemeen goed te behandelen is met medicijnen. ( deze kan ik vandaag op gaan halen bij de dierenarts ) "

Danielle, Kyra, Kaylin en Djaira

 Dat is dan een klein licht puntje....dat het bloed goed is.

Ik duim heel hard dat ze dan goed reageert op de medicatie en jullie een zo goed als aanval vrij leven tegenmoet gaan.

Wens je sterkte en beterschap voor de meid.

Ik lees hier dat het een pluspunt is dat het primaire epilepsie is....

Ik, persoonlijk, zou blijer geweest zijn met secundaire epilepsie.

Dan zou het "probleem" opgezocht en aangepakt kunnen worden...

Nu is het levenslang medicijnen slikken en aankijken, afwachten, wat een aanval veroorzaakt....

Dat geeft, in het begin, heel veel spanning. Ik hoop oprecht dat de medicatie aanslaat en Kaylinn geen aanvallen meer zal hebben.

Ik weet hoe eng dat eruit ziet..

Voor jou is het nu zaak weer vertrouwen te krijgen....

Heel veel sterkte en succes

Hopelijk slaan de medicijnen goed aan! En krijgt ze geen nare aanvallen meer. Veel sterkte! Ook met Kyra. 

Epilepsie is nooit een pluspunt, maar primaire epilepsie vind ik toch veel beter nieuws dan lever- of nierfalen of een hersentumor. Niet elke secundaire oorzaak is onschuldig of makkelijk behandelbaar.

De zaken staan ervoor zoals ze zijn en ik denk dat we allemaal wel kunnen begrijpen (ik zeker, mijn hond heeft ook een aanval gehad en zijn toestand is nog onduidelijk) dat dit voor Danielle verschrikkelijk is. Zij heeft nu niets aan negativiteit of doemverhalen over andere honden, elke hond is anders en kent een ander verloop.

Ik denk dat wij, HP vrienden, haar het beste kunnen helpen met positieve gedachten en lieve steunbetuigingen zodat ze hier zichzelf wat kan komen oppeppen om deze moeilijke tijd door te komen.

Hier ben ik het inderdaad mee eens, het is zeker geen pluspunt, en ik had ook liever een hond gehad zonder epilepsie, maar het is nu eenmaal niet anders dat toevallig mijn hond epilepsie heeft.

Gelukkig heeft ze nog weinig aanvallen gehad, waardoor het met medicijnen over het algemeen goed te onderdrukken is.

Ze is nu 5,5 jaar en heeft in februari de eerste aanval gehad, en afgelopen vrijdag dan 2 aanvallen warvan de 2de niet langer duurde dan hooguit 30 seconde ( en grote kans dat deze aanval door de stress bij de dierenarts kwam ), het scheren van haar poot en het bloedprikken vondt ze nou niet echt leuk.

Ik vermoed dat ze begin deze maand/eind vorige maand misschien ook een aanval heeft gehad toen ik niet thuis was, want ze had een zakje kippennekken van de aanrecht gestolen die er al weken lagen ( na een aanval heeft ze enorme honger en probeert ze de aanrecht te plunderen ), en ook had ik kwijl in de gang gevonden, maar tot vrijdag had ik geen link gelegd ( was er gewoon van uit gegaan dat ze de kippennekken niet meer kon weerstaan ).

Gelukkig heeft ze de afgelopen dagen geen anvallen meer gehad! Wat een vervelend nieuws dat Kaylin epilepsie heeft, maar het zal ook wel een opluchting zijn dat je nu weet dat ze dit heeft en er iets aan kan doen zodat er voorkomen kan worden dat het echt fout gaat. Ik hoop dat ze zich weer wat beter voelt! Geef maar een snoepje aan Kaylin van mij en natuurlijk krijgt Kaylin heel veel digitale kusjes van Mila 

 Waar ergens tik ik een doemverhaal over andere honden

Natuurlijk leef ik met Danielle mee. Maar ik zal me verder niet in dit topic bemoeien. Als ik eerst toestemming moet vragen wat ik wel en niet mag tikken. Jammer van je botte reactie.

 Carla niet doen! Het is je goed recht jouw ervaring en mening te delen. Ik vind t al superknap dat je in dit topic schrijft. Het zal voor jou ook niet makkelijk zijn.

Ik snap jou ook wel een beetje, heb jou topic toen helemaal gevolgd, jullie pup had wel een hele zware vorm van epilepsie, en jullie hebben hem ook daaraan verloren.

Ik hoop echt dat het bij mijn meisje bij af en toe een aanval blijft, of zelfs helemaal geen aanval meer.

Ik hou haar nu nog even een beetje rustig, al valt dat niet mee, hoop wel weer met haar te kunnen sporten, en ze geen aanvallen meer krijgt ( ze speelt al weer veel met mijn pup, welke ik af en toe echt wel even moet remmen ) de medicijnen die ze nu krijgt zijn niet heel zwaar, er zijn ook zwaardere medicijnen, maar daar worden ze sloom en dik van, van die ik nu heb niet ).

Hallo Danielle,

Jeetje wat vervelend zeg dat je zoveel zorgen hebt om Kyra en Kaylin. Hoop echt dat je nog een lange tijd van Kyra mag genieten.

Heftig dat Kaylin primaire epilepsie heeft maar hopelijk zorgen de medicatie ervoor dat de aanvallen helemaal stoppen of zodanig verminderen dat ze nog heel af en toe voorkomen.

Zou ik misschien mogen weten van welke fokker Kaylin vandaan komt? Ik ben namelijk zelf weer opzoek naar een tweede aussie vandaar. Heb namelijk al eerder een aussie gehad die epilepsie had en dat hoop ik geen tweede keer mee te maken.

Nogmaals heel veel sterkte!

Het was zeker niet mijn bedoeling je te schofferen. En je hebt zeker het recht om vrijuit je mening en ervaring te delen, laat je daar zeker nooit in tegen houden. Je bent hier om Danielle te steunen en van anderen moet je je gewoon niets aantrekken. Maar ik wil wel graag benadrukken dat ookal was ik het niet eens met je reactie/mening, ik heb er alle respect voor hoor dat jij dat zo ziet.

Ik heb niet gevolgd wat er met jouw hondje gebeurd is. Ergens heb ik wel al opgevangen dat het in ieder geval erg ingrijpend moet zijn geweest en ik vind het erg dat jou dat is overkomen. Misschien dat je begreep dat ik daar naar verwees met die doemverhalen, maar dat was niet zo. 

Mijn hele reactie was ook niet op jouw gericht (eigenlijk enkel de eerste alinea waarom ik had geschreven dat ik de bloeduitslag voorzichtig positief vond), maar meer in het algemeen een gedachte van mij. Alleen omdat ik je citeerde leek het misschien een aanval naar jou toe. Nogmaals, zeker niet mijn bedoeling.

Ik denk gewoon dat het niet fijn is om te lezen als bij je hond aandoening A is vastgesteld dat iemand dan zegt liever aandoening B gehad te hebben. Dat geeft dan toch een beetje een slechter gevoel... De situatie is hoe ze is en je kan er dan alleen maar proberen het beste van te maken. Zelf kan ik dan heel wat positiviteit gebruiken en ik dacht Danielle ook wel, dus ik wilde daarom graag een "oproep" doen.

 Uit je reactie maakte ik inderdaad op dat je naar onze ervaring refereerde,  terwijl dat niet mijn intentie was. Dat kwam dus even binnen. 

Ik begrijp nu dat dit niet je bedoeling was. Het is goed zo.

Laten we verder Danielle steunen