Terug naar af... Gioia aangevallen - Update 25/07

"  Een ruzie, gaat niet om rangorde, om wie waar in de ladder staat, of om dominantie. Voor een hond is bezit belangrijk, (honden uit een roedel, die een band hebben) daar kunnen ruzies om ontstaan. De kat zou zeker een trigger kunnen zijn. "

Suzanne en Luca

 In deze casus waarschijnlijk niet ,in die van mij speelt rangorde wel degelijk een rol in de conflicten .

alles is wel naar bezit te verklaren  als er ruzie is ,maar uiteindelijk zeker weten doet niemand .wij zijn tenslotte geen honden  

Je kunt ook zeggen de rangen zijn niet duidelijk anders was er geen ruzie om bezit

maar gromt een hond onnodig? Ok in onze ogen misschien, maar van de hond uit toch niet?

" maar gromt een hond onnodig? Ok in onze ogen misschien, maar van de hond uit toch niet?
 
  "

Dobry

 En in dit geval zeker niet onnodig zou ik zeggen. ...

" maar gromt een hond onnodig? Ok in onze ogen misschien, maar van de hond uit toch niet?
 
  "

Dobry

 Denk het niet (in de ogen van de hond )  Honden mogen van mij best grommen hoor

Maar in vb v Martine als ik nahla zou wegsturen en ze is uit de buurt dan moet het ook goed zijn . Nu lijkt het al erop dat ze sneller stopt met grommen als Martine ingrijpt .  Onnodig (in mijn ogen gezien ) grommen zorgt voor spanning en onrust binnen de groep ,dat wil je met dit soort honden zo min mogelijk hebben .

Uiteindelijk  heb ik nog altijd het laatste woord in mijn roedel ,klinkt hard maar is wel duidelijk en zorgt voor rust

" Honden doen dingen met een rede.

Als grommen geen effect heeft, zullen ze andere middelen gaan inzetten. "

Suzanne en Luca

 Hoeft niet  , in mijn geval zorgt het net voor rust

Ik denk als je het grommen helemaal zou verbieden dan is de kans groter ,maar daar is nergens sprake van

De scherpe kantjes eraf halen kan best en is zelfs aan te bevelen

Eens dat Martine voor de rust en veiligheid van alle honden verantwoordelijk is. Het lijkt me ook dat Gioia minder gaat grommen als ze ziet dat Nahla weggestuurd wordt door Martine. Maar dat is natuurlijk een proces wat moet groeien, door de ervaring die Gioia opdoet dat ze nu gesteund wordt en begrepen wordt door Martine . Ik zou zelf dan Gioia even bemoedigend toespreken en geruststellen dat ze er niet meer allen voor staat, (dat hielp bij Lola altijd goed). Toch blijft het moeilijk inschatten of Gioia zich ooit nog echt veilig gaat voelen.

" Eens dat Martine voor de rust en veiligheid van alle honden verantwoordelijk is. Het lijkt me ook dat Gioia minder gaat grommen als ze ziet dat Nahla weggestuurd wordt door Martine. Maar dat is natuurlijk een proces wat moet groeien, door de ervaring die Gioia opdoet dat ze nu gesteund wordt en begrepen wordt door Martine . Ik zou zelf dan Gioia even bemoedigend toespreken en geruststellen dat ze er niet meer allen voor staat, (dat hielp bij Lola altijd goed). Toch blijft het moeilijk inschatten of Gioia zich ooit nog echt veilig gaat voelen. "

Dobry

 Zolang de honden onderling nog geen (goed)contact hebben gemaakt ,is  er een verhoogd risico  

Ik heb geen ervaring met dat opbouwen ik laat ze  meteen bij elkaar  

Vraag  me af als je te lang wacht of het ooit dan nog wel goed komt  

Maar goed in dit geval lijkt opbouwen mij ook beter en dan kijken hoe het verloopt

 Ik zou zelf dan Gioia even bemoedigend toespreken en geruststellen dat ze er niet meer allen voor staat, (dat hielp bij Lola altijd goed). Toch blijft het moeilijk inschatten of Gioia zich ooit nog echt veilig gaat voelen. "

Dobry

 Lief   Weet niet of ik dat ook zou doen ,maar nu heb ik ook geen onzekere honden dus dan ben ik al snel bang dat ik dingen ga bevestigen

Ja bij elkaar laten van gelijkwaardige honden is iets anders dan een oud hondje erbij zetten wat totaal die kracht niet heeft.

Dat jij dat doet kan ik inderdaad begrijpen, en dat gaat nou toch ook goed.

 Het is even schakelen wanneer het om iets veel zwakkers gaat. Afgezien van dat is er nog iets anders veel belangrijkers; De baas.

Jij bent denk ik net zoals ik. Mijn hartslag stijgt niet eens bij een opstootje. Natuurlijk wel bij een serieuzer drama maar dat kan ik ook zo *poef* de volgende dag weer kwijt zijn. Wat, een uur later al.

Maar dat is hier niet het geval. Het zit nog helemaal vers in het geheugen en er is wantrouwen en onzekerheid over het hoe nu precies verder aan te pakken. En je weet zelf ook dat dat ongeveer het recept is voor herhaling.

Ik korf hier mijn hond op het moment dat er vreemde kinderen komen en mijn moeder er bij is. Niet om dat ik denk dat er wat gebeurt.. Helemaal niet. Maar mijn moeder denkt dat wel en wordt enorm zenuwachtig. Die zit dus gespannen op de bank en reageert overal zo zenuwachtig op dat zelfs ik er zenuwachtig van word. Net alsof ze elk moment uit de schietstoel wordt geschoten. En zo dus ook Faya die constant aan het zoeken is waarom mijn moeder zo doet (en daardoor dus eigenlijk onvoorspelbaar wordt). Is mijn moeder er niet ligt ze gewoon te slapen of staat ze van een afstandje nieuwsgierig te kijken maar meer ook niet.

Je kan niet aan zoiets beginnen als je niet voor de volle honderd procent achter je beslissing staat en het gevoel hebt dat je alles in de hand hebt. Die honden geloven je toch niet. En geef ze eens ongelijk.

"  Het is even schakelen wanneer het om iets veel zwakkers gaat. Afgezien van dat is er nog iets anders veel belangrijkers; De baas.
  
 
 

S&F.

 Klopt dit vind ik HET  belangrijkste ,al had ik een chihuahua waarschijnlijk zou ik niet anders reageren dan ik nu heb gedaan (heb het even over mijn geval ) Belangrijk is wel dat de honden elkaar vanaf pup zijnde kennen !

@ Sylvia dus hoe ik er nu overdenk maakt mij gelijkwaardigheid niet uit

Maar goed on topic

Rustig maar schat ,Kenny kennen ze niet vanaf pup zijnde ,dus ik zal het met hem niet uitproberen

Ik lees nog wel eens mee op HP en ik wild toch even reageren in dit topic. Ik krijg namelijk het gevoel dat er nog iets vergeten wordt. Gioia is flink gewond (arm beestje). Dat ze nu "overdreven" (??) gromt kan daar ook nog mee te maken hebben. Zelf wel eens flink pijnlijk geweest?

Voorbeeldje: Ik heb laatst mijn vinger uit de kom gehad (categorie klein leed) maar die vinger was enorm pijnlijk. En ik werd echt gespannen als er een husky tegenaan dreigde te stuiteren. Ik reageerde dus ook weleens "overdreven" op een wat enthousiaste begroeting. Ik denk als iemand naderbij was gekomen met de bedoeling mijn hand stevig vast te pakken, ik echt op voorhand al een mep had verkocht. Gioia is gewond en heeft flink pijn. Ze verdiend bescherming en rust. Ik vraag me af of je haar nu al aan kan spreken op gedrag wat jij overdreven vindt.

Los daarvan: ik denk eerlijk gezegd dat het doorvoor  nu na het zoveelste incident ook te laat is. Is het niet heel veel gevraagd om van haar te verlangen dat ze het vertrouwen terug krijgt? Want haar vertrouwend in jullie is al een paar keer beschaamd, vergeet dat niet. 

Ik denk ook dat je goed na moet denken of in dit geval "houden van is soms ook loslaten" niet een goede overweging is. Moet je het wel willen dat je alledrie de honden in 1 huis houdt. Is voor een hondje als Gioia "living with the psychopath next door" (in haar beleving) nou echt wel fair? Ga eens in haar schoenen staan en denk eens, los van je eigen belang en emoties, wat voor haar nu het beste zou zijn. Ik zou zelf niet willen leven in een huis waar een van mijn huisgenoten onvoorspelbaar zomaar ineens mijn in elkaar begon te slaan. Jij wel? 

 Jij denkt teveel als mens en niet als hond  Honden zijn meester in aanpassen ,alleen  moet je als baas wel zorgen dat de roedel stabiel is en blijft !

 Doet me denken aan toen Luca eens in ons park, toen er ineens schalen stonden, met haar natte neus tegen schapengaas aankwam. Ik had geen idee dat daar stroom opzat. Ze kreeg een enorme opdonder, rende in paniek weg.

De keren erna, als ik daar in de buurt kwam, een enorme angst, trillen, staart tussen de benen, tongelen, pootje heffen, oren laag, oogwit te zien, kromme rug,  kreeg haar niet mee. Was echt een traumatische ervaring.

Als iets traumatisch in je eigenhuis gebeurd, de plek, waar je je veilig en vertrouwd zou moeten voelen, is dat dubbel zo naar.

De angst: het is al 4 x gebeurd, garantie dat het niet meer gebeurd?

Ik vind het echt een hele moeilijke en beangstigende situatie.

Hoe gaat het nu Martine ?

@Daven: ik snap niet waarom ik teveel als mens denk. 

Gioia woont ergens met twee huisgenoten van de dezelfde diersoort. Dan gaat de bel, jankt een kat en die twee vallen haar aan. Omdat ze opgewonden zijn? Het lijk redirected agression (in NL: omgerichte agressie)  of frustratie afreageren. Heb je dat wel eens meegemaakt tussen jouw honden? Ik wel tussen de mijne. Het lastige daarvan is dat het 'slachtoffer" er niks van snapt en dus terecht boos wordt. Het gevaar is een matpartij. Ik heb dat 1x gehad met beide honden voor de step: Shadow reageerde zich af op Spot vanuit frustratie naar een andere jonge reu. Spot wilde weg, maar dat kon niet en begon zich te verweren. Opgelost door Spot los te maken. Maar die was niet blij en wilde Shad even niet in de buurt. 

Nou was daar NUL fysieke schade. Zelfs bij de enige echte vechtpartij (die ging over eten, nu alweer een jaar of 3 geleden) was er niet meer schade dan een pluk haar en een paar krassen. Terwijl Shadow echt een rood waas voor ogen had. Zo een bijtrem hebben mij twee reuen uit 1 nest tov elkaar. 

Ik vermoed dat honden van het type Dogo argentino, Pitbull en Bully (?) dat minder hebben. Is dat voor een hond van een ander ras te begrijpen? Ik denk zelf van niet. Ik merk het ook aan mijn honden; als de dogo reu van verderop in de straat echt lelijk doet, dan zie je ze kijken "nou, uh, doe niet zo raar, laat maar dan.." en lopen ze zo snel mogelijk door. Vandaar dat ik denk dat dit voor Gioia NIET te begrijpen is. Je kunt het haar ook niet uitleggen en ze kan een soortgelijke situatie ook niet vermijden want hoe kan de nou snappen dat de anderen op haar klappen? Een goede bekende van mij kreeg een hersenbloeding. Daarbij was juist het deel dat emoties reguleert beschadigd. Hij kon dus om het minst of geringste flippen. Wij snapten dat. Maar zijn jongste kind (1) snapte er niks van en werd bang van papa. Ontstellend triest. Gelukkig leerde hij het inzien en kon hij het weer leren regelen. Maar juist dat stuk hersenen, dat leert over bewust worden van en leren beheersen van emoties, is bij honden een stuk minder ontwikkeld of afwezig tov mensen. Je kunt niet van Gioia verwachten dat ze begrip opbrengt voor haar huisgenoten die uit hun slof schieten. 

Daven, ik vind het altijd leuk jouw posts te lezen.

Het is meestal precies tegenovergesteld zoals ik doe, ha ha.

Met mijn 2 zachte honden  ben ik sowieso nooit bezig met een bijtrem of rangen, dat speelt helemaal niet. 

Daarom begrijp ik wakkere husky ook, zij schrijft zo'n beetje hetzelfde als ik had geschreven.

Maar daarom vind ik jouw posts heel leerzaam, hoe het ook anders kan.

Je weet nooit of je er mee te maken zult krijgen, hoe honden ook kunnen zijn als ze door iets getriggerd worden.

Alleen kan ik me niet voorstellen dat mijn Freggle of Black met een Dogo of een Bull zo ontspannen kunnen leven als dat ze met elkaar doen.

Maar dat is een gedachte alleen, heb er natuurlijk geen ervaring mee maar dat komt door de verhalen van fixeren, bijtrem, verwondingen, triggeren.

Jouw opvoed methode lijkt me wel duidelijk in ieder geval voor de honden. 

Ik lees ook mee, en verbaas me een beetje over de discussie.

Want gaat het nu telkens over de 2 dogo's die een oude hond aanvallen (even buiten beschouwing gelaten wat nu de aanleiding was) of over een oud hondje wat aangevallen is door een roedel (2 honden = een roedel), en hoe dat hiermee moet omgaan.

Elke hond weet (en elk mens denk ik) wat een roedel honden aan kan richten, hoe de aardigste hond te midden van een groep opeens enorme agressie mee kan tonen, mee doet, de macht van een roedel (en 2 honden is een roedel) is extreem groot. Elke verstandige hond weet dat, en ook dat hij of zij totaal kansloos is, zelfs al zijn de andere honden kleiner dan hij.

Dat is wat deze Gioia moet weerstaan, er is niets menselijks aan om te constateren dat deze hond weet dat ze in levensgevaar was en dat elke keer opnieuw kan zijn. Bovendien heeft enorme pijn gehad en zal ze willen voorkomen dat dat opnieuw gebeurd, maar hoe verweer je je daar tegen als kleine weerloze oude hond tegen 2 van zulke dieren?

Ik geloof persoonlijk niet zo in roedelleiders die elk gevecht kunnen (of zouden willen) voorkomen, zeker niet in de onnatuurlijke manier waarop onze honden leven, triggers niet kunnen vermijden, elkaar niet op grote afstand uit de weg kunnen gaan.

Persoonlijk hoop ik voor Gioia dat ze oud mag worden op een ander plekje, misschien bij een familielid, een lieve vriendin, en zo ook TS weer haar rust terug krijgt en met haar 2 andere honden verder kan.

Daar is geen falen aan, het beste voor je hond zoeken, dat is geen dumpen of opgeven, dat is een eerlijke reflectie naar jezelf en naar je honden toe.

Mijn hond kwam pas in een vechtpartij terecht met haar zus, mams liep er ook nog bij, nou vergeet maar dat mams de vechtpartij stopt (en die is bij de fokker toch echt de opper teef), ze deed eerder mee, gelukkig ging het hier welliswaar om 3 zeer sterke grote honden, maar geen honden met een lage bijtdrempel., maar het zijn sterke kuddebewakers, die enorm geweld kunnen toepassen als dat nodig is. We hebben de dames uit elkaar gehaald: schade bij de 1 2 forste scharmen, 1 in elk oor, in onze hond een mooi gat in haar borst.

Ik persoonlijk zou nooit de illusie hebben dat ik dat geweld altijd maar kan of zou willen sturen. En al helemaal niet als er zo'n kwetsbare hond rondloopt die slachtoffer kan worden van of een directe aanval, of een getriggerde aanval.

@Daven nee klopt, we waren er niet bij. Jij ook niet en jij ziet het ook door de bril van je eigen ervaringen. 

Ik heb de openingspost nog eens gelezen en daar staat nergens dat Gioia gegromd heeft of iets anders gedaan heeft om de aanval uit te lokken. Daar kan alleen Martine antwoord op geven. Jij gaat daar steeds wel vanuit omdat het bij jou thuis zo werkt. Maar dit soort aanvallen kunnen gebeuren zonder provocatie van het slachtoffer als (!) er sprake is van omgekeerde agressie. En ik weet niet of dat zo is, ik opper de suggestie. 

En zachtaardig... er zijn veel manieren waarop ik mijn honden kan omschrijven maar in hun relaties met andere honden is zachtaardig niet het eerste woord dat in me opkomt. Sociaal vaardig, serieus over rangorde issues, goede bijtrem, dat wel. Maar ook hier hebben ze eea moeten leren over "mijn en dijn"  en respect voor elkaars ruimte. Da's ook logisch, moeten alle opgroeiende honden. 

Wat Martine beschrijft voelt voor mij anders. En dat heeft niks te maken met mijn eigen emoties. Ik heb heus niet altijd automatisch medelijden met de gebeten hond ;-) 

Blijft staan dan honden met pijn best eens wat meer kunnen grommen ivm  "aan mijn lijf geen polonaise" gevoel. En ik vind dat je daar best rekening mee kan houden. Ik heb dat een aan mijn honden ook gemerkt, dat hij minder kon hebben door rugklachten. Dat ok het gegrom over was toen dat verholpen was. Ik vind het dus niet zo raar om Gioia daarin meer tijd te geven. 

Het weekend is weer voorbij en de situatie is momenteel terug de oude (tussen Niké en Nahla en Niké en Gioia). 

Gisteren een lange wandeling gemaakt, Gioia aan de lijn de hele tijd, Nahla liep ook met mij en Niké bij Dirk.

Na de aanval keek Nahla naar Gioia als een kat naar een muis...

Het eerste moment als ze uit de auto kwamen was ik bang dat Nahla misschien iets zou doen, maar de blik van de kat, was sinds vrijdag verdwenen en inderdaad Nahla had 0,0 belangstelling voor Gioia en Gioia gromde ook niet naar Nahla.  Ze hebben samen gelopen elk aan één kant en later ook elk aan dezelfde kant. 

Nahla was terug Nahla en Gioia was terug zichzelf.  Later heeft Dirk haar overgenomen en ook bij Dirk ging het goed.  Niké was wel donderdag nog op haar hoede, kwam de ren uit met haar vacht geborsteld.  Nu werd er geen acht geslagen op Gioia en deden ze wat ze altijd doen, samen aan één pol gras snuffelen.  Nu wil dat niks zeggen want op zo'n moment zien ze niks anders dan die pol, maar toch, het gaf me meer vertrouwen.

Gisteravond hebben we Gioia voor de eerste keer gewoon uit de bench gelaten terwijl de anderen sliepen.  Ze is gaan liggen waar ze maar wilde, ook naast de zetel waar Nahla in sliep.

Het grommen is verminderd, maar nog wel te veel.  Ze stopt als ik Nahla wegzend, maar al kijkt Nahla niet naar haar, ze zal toch grommen.

Ze gromt wel véél minder als Nahla gewoon rondloopt in een andere kamer of naar de woonkamer komt, zolang ze maar niet dichter dan een meter bij Gioia komt, is er veel verbetering.

Gioia is ook minder gespannen als ze losloopt, en terug haar vrolijke zelf.  Ik moet alleen proberen minder fel te reageren tegen de anderen als Gioia los is, want dan schrikt ze.

Bv. ik liet haar gisterenmorgen uit de bench om samen naar de keuken te gaan, Niké werd wakker en wilde de zetel uit, ik reageerde met "Neen, zetel" op nogal een barse toon en Gioia wilde al terug naar de bench lopen.  Ik riep haar dan en zei "kom maar Gioike, alles is goed" en ze volgde.

Ik moet mijn reacties dus temperen als Niké iets doet wat ik niet wil in bijzijn van Gioia.  Ook ik moet echter leren om minder fel te reageren in zo'n geval, ik brulde niet, maar het was niet de toon die ik gewoonlijk gebruik...

" @Daven nee klopt, we waren er niet bij. Jij ook niet en jij ziet het ook door de bril van je eigen ervaringen. 
Ik heb de openingspost nog eens gelezen en daar staat nergens dat Gioia gegromd heeft of iets anders gedaan heeft om de aanval uit te lokken. Daar kan alleen Martine antwoord op geven. Jij gaat daar steeds wel vanuit omdat het bij jou thuis zo werkt. Maar dit soort aanvallen kunnen gebeuren zonder provocatie van het slachtoffer als (!) er sprake is van omgekeerde agressie. En ik weet niet of dat zo is, ik opper de suggestie. 
 
En zachtaardig... er zijn veel manieren waarop ik mijn honden kan omschrijven maar in hun relaties met andere honden is zachtaardig niet het eerste woord dat in me opkomt. Sociaal vaardig, serieus over rangorde issues, goede bijtrem, dat wel. Maar ook hier hebben ze eea moeten leren over "mijn en dijn"  en respect voor elkaars ruimte. Da's ook logisch, moeten alle opgroeiende honden. 
 
Wat Martine beschrijft voelt voor mij anders. En dat heeft niks te maken met mijn eigen emoties. Ik heb heus niet altijd automatisch medelijden met de gebeten hond  
 
Blijft staan dan honden met pijn best eens wat meer kunnen grommen ivm  "aan mijn lijf geen polonaise" gevoel. En ik vind dat je daar best rekening mee kan houden. Ik heb dat een aan mijn honden ook gemerkt, dat hij minder kon hebben door rugklachten. Dat ok het gegrom over was toen dat verholpen was. Ik vind het dus niet zo raar om Gioia daarin meer tijd te geven.  "

 topic mee gelezen en denk dat op dit moment pijn ook een grotere rol speelt. 

Dat daardoor het gedrag even iets anders is dan normaal en dat daar iets meer rekening mee gehouden mag worden. 

off topic .... weer even fijn jouw visie op dingen te lezen. 

Ik kan niet oordelen over andermans honden /situatie  er zijn zoveel nevenzaken die een rol kunnen spelen op slagen of niet . Ik kan wel advies geven hoe ik het in mijn situatie heb of zou aanpakken als de eigenaar de honden toch weer bij elkaar wil laten om de kans op herhaling te verkleinen . Maar een ander zijn honden ,zijn mijn honden niet laat dat duidelijk zijn ! Ik heb al mijn honden van 7 of 8 weken en als ik vrij heb slapen ze gewoon alle 3 bij me op bed   De opvoeding en band die ik met mijn honden heb ,zal dus anders zijn als honden die apart in benches of ren slapen . Ik maak geen onderscheid tussen mijn honden over het algemeen (oke nu slaapt bolle wel apart als ik werken ben ,maar dat heeft zijn redenen )Je moet ook achter je mening staan anders zal het niet werken .Honden voelen dit !Als ik nu een volwassen hond van dit type in mijn roedel zou plaatsen  zou ik  ook zo als het gros van hier denken .Maar dit zal ook niet snel gebeuren .

" Het weekend is weer voorbij en de situatie is momenteel terug de oude (tussen Niké en Nahla en Niké en Gioia). 
Gisteren een lange wandeling gemaakt, Gioia aan de lijn de hele tijd, Nahla liep ook met mij en Niké bij Dirk.
 
Na de aanval keek Nahla naar Gioia als een kat naar een muis...
 
Het eerste moment als ze uit de auto kwamen was ik bang dat Nahla misschien iets zou doen, maar de blik van de kat, was sinds vrijdag verdwenen en inderdaad Nahla had 0,0 belangstelling voor Gioia en Gioia gromde ook niet naar Nahla.  Ze hebben samen gelopen elk aan één kant en later ook elk aan dezelfde kant. 
Nahla was terug Nahla en Gioia was terug zichzelf.  Later heeft Dirk haar overgenomen en ook bij Dirk ging het goed.  Niké was wel donderdag nog op haar hoede, kwam de ren uit met haar vacht geborsteld.  Nu werd er geen acht geslagen op Gioia en deden ze wat ze altijd doen, samen aan één pol gras snuffelen.  Nu wil dat niks zeggen want op zo'n moment zien ze niks anders dan die pol, maar toch, het gaf me meer vertrouwen.
 
Gisteravond hebben we Gioia voor de eerste keer gewoon uit de bench gelaten terwijl de anderen sliepen.  Ze is gaan liggen waar ze maar wilde, ook naast de zetel waar Nahla in sliep.
 
Het grommen is verminderd, maar nog wel te veel.  Ze stopt als ik Nahla wegzend, maar al kijkt Nahla niet naar haar, ze zal toch grommen.
Ze gromt wel véél minder als Nahla gewoon rondloopt in een andere kamer of naar de woonkamer komt, zolang ze maar niet dichter dan een meter bij Gioia komt, is er veel verbetering.
 
Gioia is ook minder gespannen als ze losloopt, en terug haar vrolijke zelf.  Ik moet alleen proberen minder fel te reageren tegen de anderen als Gioia los is, want dan schrikt ze.
 
Bv. ik liet haar gisterenmorgen uit de bench om samen naar de keuken te gaan, Niké werd wakker en wilde de zetel uit, ik reageerde met "Neen, zetel" op nogal een barse toon en Gioia wilde al terug naar de bench lopen.  Ik riep haar dan en zei "kom maar Gioike, alles is goed" en ze volgde.
 
Ik moet mijn reacties dus temperen als Niké iets doet wat ik niet wil in bijzijn van Gioia.  Ook ik moet echter leren om minder fel te reageren in zo'n geval, ik brulde niet, maar het was niet de toon die ik gewoonlijk gebruik... "

Martine

 Ja adem in adem uit Martine ,je vertrouwen zal moeten groeien en dan wordt dat vanzelf wel minder