Toch wil ik hier even op inspringen met mijn eigen ervaring. Toen Kimmi nog van mijn moeder was, gingen we vaak samen wandelen met allebei onze honden. Beide dames hadden het altijd zéér druk met plasplekjes. Plaste Bobby ergens, dan moest Kimmi er toch echt overheen plassen, dan Bobby weer daarover enz. en vice versa.
Toen Kimmi bij mij kwam wonen, hebben de dames in het begin ook wel gevochten. Zonder schade, heel klassiek eindigde het met Kimmi die zich op de grond met afgewende kop overgaf en Bobby eroverheen hangend. Sindsdien leven ze vreedzaam samen. Maar het plassen is wel radicaal veranderd: Bobby moet nog steeds over Kimmi's plas heen, maar andersom doet Kimmi dat echt niet meer.
Dus ja, de aloude dominantie theorie van de hond die bezeten was van de drang te domineren is inderdaad achterhaald en was ook veel te ver doorgeschoten, maar we moeten ook weer niet doorschieten naar de andere kant en beweren dat er geen onderlinge sociale structuur tussen honden bestaat.
Voor een geurdier als een hond heeft plassen heel veel functies en wij kunnen daar leuk theorieën over bouwen, maar alleen van wat we vanuit onze eigen ervaring en ideeën zien. Uiteindelijk kijken we alleen maar tegen de kop van onze honden aan, en kunnen er niet in kijken.


3 doggies








