Ik zou als je ziet dat de poes toenadering zoekt,de poes gaan weg leiden een andere kant op,zodat je hondje ziet dat jij hem en de situatie begrijpt en ingrijpt.
Dat hij niet gromt,maakt op zich niet uit,er zijn nog tal van signalen over die je ook op kan pikken.Zoals je zelf omschrijft,als de poes komt spelen,loopt je hondje vaak snel weg(signaal dat hij meer ruimte wil,weg wil van de poes).En hij gedraagt zich angstig als je ziet dat de poes dichterbij wil komen(ook een signaal).
Jij kan daar als mens op anticiperen als je dit soort situaties ziet gebeuren.Daarmee laat je aan je hond zien dat jij het regelt,hij zich niet druk hoeft te maken en minder angstig zal worden.En niet zelf hoeft te handelen(uit te vallen).
Het 'bijt' incident 'zonder' waarschuwing met hap in de lucht is een waarschuwing.Hij wil haar niet bijten,dus hapt hij in de lucht,een waarschuwing.
Ik ga helemaal mee met de tekst van soraya.
Als je niet thuis bent, doe beide honden in een aparte ruimte. Dit kan een bult narigheid voorkomen.
Nooit meer op hun kop geven na zo een incident.
Je hond is bang, het enige wat hij zegt is: blijf weg poes.
Je poes staat in haar recht, om zich te verdedigen.
Verder ga ik met Soraya eens.
Je kan ook je hond op schoot nemen.
De poes en je hond iets lekkers geven. Je hond kan zo op een veilige plek naar de poes kijken, terwijl er niets engs gebeurd. Door iets lekkers te geven, krijgt je hond een positieve associatie met de poes in de buurt.
Zo wordt de poes op den duur minder eng.
Het mooiste zou zijn, als je hond niet meer bang is voor de poes en ze beide zonder problemen in elkaars buurt kunnen zijn.
Als je ze eten geeft, zet dan de poes op het aanrecht met haar eten en je hond in de buurt met zijn bak.
Je partner de poes op schoot, jij je hond.
Het lastige van poezen en honden, ze spreken elkaars taal niet.
Wat denk jij ervan?