Hulp gevraagd

Het zal een heel verhaal worden maar hopelijk heeft er iemand een goede tip voor ons.

Vorig jaar in mei is er bij ons een nestje geboren. Een pup is naar een gezin gegaan. Er werd les gevolgd waarbij ook mijn man aanwezig was omdat deze samen in de les zaten ieder op eigen niveau.

Wat ons wel opviel was dat er steeds vragen onze richting in kwamen waarop wij tips gaven. Geen probleem want dat doe je gewoon. Tot dat het bericht kwam aan de telefoon dat Jolly 3 x gebeten had. De vrouw des huizes, de oma en dochter. Jolly was toen 7 maanden. Kortom het vertrouwen was weg en zoals een goede fokker doet zijn wij dit hondje op gaan halen. Helaas op aandringen van ons werd er geen antwoord gegeven hoe dit kon gebeuren. Wat speelde er zich van te voren af.....

Jolly was super blij ons te zien en werd opgenomen bij de rest van onze honden. Al die tijd was er geen sprake van bijten maar we bleven alert.

Nu wist ik dat mensen enorm veel interesse hadden in haar en een aantal keren hier geweest zijn om haar te zien en de klik was er. Zij is daar naar toe  gegaan maar helaas liep dit in de eerste week al mis en weer bij vrouwen. Nu geven hun niet heel snel op dus zijn ze 2 x naar een gedragstherapeut gegaan om het probleem voor te leggen zodat ze ermee aan de slag konden gaan. Het probleem doet zich voor bij het aandoen van de halsband en lijn. Volgens de gt zou dit hondje bij het vorige gezin misschien hard aangepakt zijn in de nek. Rustig hiermee blijven oefenen.....en belonen natuurlijk als het goed gaat.

Er werd les gevolgd met haar en dat ging prima! Alleen bij de nek bleef het probleem terwijl de vader alles met haar kon doen. Knuffelen, de halsband omdoen, de lijn aandoen.

Nu zou het hondje van de oudste dochter zijn. (Ik spreek hier over een jonge vrouw). Helaas kreeg zij ook geen vertrouwen in haar wat logisch is. Het wandelen en de lessen ging uitstekend. Het was buiten een heel ander hondje. Ervaring met andere honden uit dit gezin was er al een leven lang.

Ik weet dat het hele gezin hier veel gedaan hebben want er was om de dag contact met elkaar. Gisteren is ze terug bij ons gekomen na heel veel verdriet aan beide kanten. Jolly had daar het perfecte mandje maar ja soms zou je willen dat ze konden praten.

Wat natuurlijk opvalt is dat er steeds uitgevallen wordt naar vrouwen...Mannen is geen enkel probleem. Naar andere honden ook niet Wat wij nu gaan doen is een afspraak maken met een osteopaat om te zien of er blokkades in de nek zijn of elders in het lichaam.

Een heel verhaal maar misschien komen er van jullie kant ook tips waar we iets mee kunnen. Jolly is een Border Collie. Een erg slim hondje waar je fijn mee kunt werken. In mei wordt ze 1 jaar en ze is al voor de eerste keer loops geweest.

Mochten er sommige dingen niet duidelijk zijn vraag het me.

Nee bij mij doet ze het niet. Het is natuurlijk wel zo dat ze hier geboren is.

Het is een vertrouwd huisje voor haar. Wat ik wel merk is dat ze veel meer gericht is op mijn man.....

Wij vermoeden dat er veel meer mis is gegaan op het eerste adres.

 hoe lang verbleef ze toen bij jullie ?

denken dat er iets zwaar mis is gelopen in het eerste gezin, wel tot die conclusie wordt als eerste evidentie aaanschouwd - maar kan zeker fout zijn. want jullie merkten die eerste keer niets ?

ik hoop dat je iets aan haar nek vind en dat ze dan terug kan.

Jemig, wat triest zeg.

Arme hond......helaas is niet meer te achterhalen wat er in het verleden en waar is misgegaan.

Je kunt je dus alleen op het nu en de toekomst richten.

Bij jullie is blijkbaar geen probleem naar vrouwen en ook geen bijtincidenten.

Ik zou dus wat uiterlijke veranderingen gaan doorvoeren en zien of dat uitmaakt: geen halsband meer om maar een makkelijk, lekker zittend tuigje. Zo een die aan kunt trekken over de rug en klik, klaar.

Hoef je niets meer met die nek en aanlijnen kan op het oogje  op de rug.

Vind ze dat nog lastig, laat het tuigje dan in huis gewoon aan.

Misschien dat dit al wat verschil maakt?

Soms kunnen schijnbaar kleine veranderingen al voor grote ommekeer zorgen....

Buiten het feit natuurlijk dat even goed gekeken moet worden of ze geen blessures in het nek gebied heeft.

Het zou natuurlijk kunnen dat ze naar vrouwen toe zich meer durft te uiten als ze angst heeft of iets niet prettig vindt?

Van dit verhaal uitgegaan zou ik denken dat Jolly idd gewoon pech had met haar mensen en er vooral in dat eerste gezin veel mis gegaan is en ze daar nooit vertrouwen heeft kunnen opbouwen. Misschien over haar heengehangen met haar halsband omdoen, of te ruw gedaan of schrik gehad van bijv. ineens een hand boven haar hoofd. Wie weet hapte ze daarom een keer en werd daarnbij ipv gekalmeerd gestraft, en al gauw heb je dan een probleem met vertrouwen. En dat moet nu weer opgebouwd worden.

Dat dat niet makkelijk is zie ik aan Jenna, ik denk dat ooit iemand haar wie weet met schokband aangepakt heeft, omdat ze als ze weet dat haar tuig omgedaan wordt gewoon inelkaar krimpt en als gehypnotiseerd blijft zitten. Voor de mens wel makkelijk maar een rotgezicht om te zien, ik wil liever dat ze ontspant. Met lekkertjes van te voren strooien en goed op de houding van mezelf te letten en er alle tijd voor te nemen gaat het al een stuk beter. Maar de reflex is er gewoon nog niet uit.

Ik zou dus ook voor een tuigje gaan en zorgen dat het tuigje in alle rust aangedaan wordt, en er niet over haar heengehangen wordt. En eventuele nieuwe mensen een "gebruiksaanwijzing" meegeven en wijzen op het belang van het inlezen van hondentaal zodat ze Jolly kunnen "lezen".

 Ze is hier 6 weken in huis geweest. Mee geweest naar de lessen en haar wandelingen gehad.

 Ze laat zich gewoon aaien door vreemden waar ook vrouwen bij zijn. Dat is nu juist het vreemde aan alles. Alleen als je haar dus aan wilt lijnen is er een bepaalde beweging waar we nog niet achter zijn dat ze dus echt uitvalt zonder eerst te grommen.....

Een tuigje is hetzelfde verhaal.....

 Dat is nu juist het probleem. Waren deze mensen maar zo eerlijk om te vertellen waar en wanneer het fout gelopen is dan zou het voor ons makkelijker zijn om er aan te werken.

Haar halsband werd al aangelaten in huis want deze aan doen en afdoen kon alleen de vader. Aangezien hij werkte lieten ze de halsband aan en voor het aanklikken van de lijn kreeg ze voertjes terwijl de ander de lijn aanklikte......

We gaan al een afspraak maken bij de osteopaat voor haar nek en eventuele andere blokkades.

sorry  - ik begreep het foutief - ik zag reeds het doembeeld verhaal waar het ook fout liep bij de kweker, ik snap nu dat dit niet waar is.

de hond heeft reeds 2 gezinnen gedaan en nog eens een 3de (bij jullie dan) - ik denk ten eerste dat je goed als kweker moet overwegen hoe "gezond" het voor een hond kan zijn om nog eens opnieuw herplaatst te worden? misschien kan het wel hoor.

in mijn ogen kan het niet dat de hond terug herplaatst kan worden in korte termijn. het kan best een tijdje duren voor de echte problemen te voorschijn  komen - dat kan je volgens mij als kweker niet maken.

en enkel een opmerking voor de zekerheid, niet dat ik verondstel dat dit het geval is: er liep toch niets mis met sommige hondjes uit de rest van het nest? geen afzonderlijk of gezamelijke fysieke afwijkingen , enzo.. ?

" Het zou natuurlijk kunnen dat ze naar vrouwen toe zich meer durft te uiten als ze angst heeft of iets niet prettig vindt?
 
Van dit verhaal uitgegaan zou ik denken dat Jolly idd gewoon pech had met haar mensen en er vooral in dat eerste gezin veel mis gegaan is en ze daar nooit vertrouwen heeft kunnen opbouwen. Misschien over haar heengehangen met haar halsband omdoen, of te ruw gedaan of schrik gehad van bijv. ineens een hand boven haar hoofd. Wie weet hapte ze daarom een keer en werd daarnbij ipv gekalmeerd gestraft, en al gauw heb je dan een probleem met vertrouwen. En dat moet nu weer opgebouwd worden.
 
Dat dat niet makkelijk is zie ik aan Jenna, ik denk dat ooit iemand haar wie weet met schokband aangepakt heeft, omdat ze als ze weet dat haar tuig omgedaan wordt gewoon inelkaar krimpt en als gehypnotiseerd blijft zitten. Voor de mens wel makkelijk maar een rotgezicht om te zien, ik wil liever dat ze ontspant. Met lekkertjes van te voren strooien en goed op de houding van mezelf te letten en er alle tijd voor te nemen gaat het al een stuk beter. Maar de reflex is er gewoon nog niet uit.
 
Ik zou dus ook voor een tuigje gaan en zorgen dat het tuigje in alle rust aangedaan wordt, en er niet over haar heengehangen wordt. En eventuele nieuwe mensen een "gebruiksaanwijzing" meegeven en wijzen op het belang van het inlezen van hondentaal zodat ze Jolly kunnen "lezen". "

Dobry

 Nieuwe baasjes is voorlopig niet aan de orde. Deze baasjes konden haar enorm goed "lezen". Ze konden namelijk in de ochtend al aan Jolly zien (lezen) of dit een goede dag werd of een dag waarop het eventueel mis kon gaan. Beetje moeilijk te omschrijven wat ik hier mee bedoel....

 Nee er is geen sprake van een herplaatsing op korte termijn. Absoluut niet.

Heb je al eens geprobeerd haar tussen je benen te zetten, en dan halsband of tuig om doen? Bij Paddy werkt dat het beste, vraag me niet waarom.

Je hebt ook van die super korte lijntjes, van zo'n 20 cm of zo.

Die hebben aan beide kanten een musketon haak.

Die kun je dus ook laten zitten, ook in huis.

Is te kort om ermee vast te raken( het lijntje raakt de grond niet eens)of verstrikt of erover struikelen e.d. Maar is wel een verlengstuk wat het aanlijnen véél makkelijker maakt: je hoeft alleen het verlengstuk uiteinde te pakken en maakt je riem daaraan vast. Je blijft dus veilig( zo ervaart je hond dat) ver uit de buurt van kop en nek......

Dit lijntje kun je desnoods ook aan het tuigje vast klikken.

Hoef je voorlopig niets wat je hond te spannend vind en heb je tijd om uit te vogelen wat het onderliggende probleem is.....

 Dit zou inderdaad een oplossing zijn. Gelukkig maak ik zelf halsbanden en lijnen dus heb alles op voorraad liggen om te maken. Ga wel even opletten of ze geen last heeft van de musketon haak.....

Even nog een vraagje, is er nu ze weer bij jullie is weer haar oude zelf?

Het kan natuurlijk zijn dat die baasjes haar wel konden lezen maar niet wisten hoe daarmee om te gaan. Soms weet je ook niet waar je precies de fout maakt.(alles maar giswerk hoor) Vertrouwen opbouwen daar gaat het om en dat was blijkbaar niet gelukt om een of andere reden.

Maar ook verstandig om voor alle zekerheid naar een osteopaat te gaan, dan kan je in elk geval hopelijk uitsluiten dat ze ergens pijn of ongemak heeft.

" Heb je al eens geprobeerd haar tussen je benen te zetten, en dan halsband of tuig om doen? Bij Paddy werkt dat het beste, vraag me niet waarom. "

Paddy's Mate

 Dat zou ook kunnen alleen ben ik bang dat ik er dan teveel druk op zet....De uitvallen die ze heeft zijn namelijk erg onverwachts.

 Je kunt haar eerst aanleren om tussen je benen te komen en gaan zitten. Op een cursus die ik ooit gedaan heb noemden ze dat commando thuis. Als dat goed gaat kun je t uitbouwen met een tuig of halsband. Vaak voelen ze zich vanuit die positie beschermd.

" Even nog een vraagje, is er nu ze weer bij jullie is weer haar oude zelf?
 
Het kan natuurlijk zijn dat die baasjes haar wel konden lezen maar niet wisten hoe daarmee om te gaan. Soms weet je ook niet waar je precies de fout maakt.(alles maar giswerk hoor) Vertrouwen opbouwen daar gaat het om en dat was blijkbaar niet gelukt om een of andere reden.
 
Maar ook verstandig om voor alle zekerheid naar een osteopaat te gaan, dan kan je in elk geval hopelijk uitsluiten dat ze ergens pijn of ongemak heeft. "

Dobry

Ze is pas sinds gisteren terug en ja haar eerste levensweken heeft ze hier doorgebracht dus alles is vertrouwd.

Deze mensen hebben haar uitvallen gewoon genegeerd. Dapper want bijten in je handen is nogal wat. Ze draaide dan hun rug naar haar...De volgende minuut ging ze netjes voor ze zitten en konden ze de lijn meteen aanklikken.....Tot het b.v. bij een volgende keer weer helemaal mis ging.

Kijk we hebben natuurlijk ook een klik bij deze mensen gehad en nog steeds. Ze waren hier van op de hoogte maar we zijn samen tot de conclusie gekomen had haar rugzakje veel groter is dan dat we dachten.

Oh, nog een tip. Finley is mijn broodfokherplaatser. Die is nogal happerig. Bij hem heb ik een voertje in mijn hand. Ik geef dat voertje door het tuigje. Terwijl hij m er uit knabbelt doe ik t tuigje over zijn koppie. 

Ik denk dat t nu bij hem niet meer nodig is, maar ik blijf t voorlopig zo doen. Tuigje om is lekkers!

Ja haar rugzakje zal idd groter zijn dan gedacht.

Zelf zou ik het gedrag (het bijten) wel negeren, maar niet de hond, ik had liever gekozen om Jolly gerust te stellen, dan mijn rug naar haar toe te draaien, dat lijkt me voor de hond dan weer erg frustrerend en niet bevorderlijk om een band met de hond op te bouwen.

ik vraag me af of dit verhaal volledig is, misschien zie ik het fout.

maar de hond heeft maar absoluut 1 enkel probleem en dat is het aandoen van een leiband? en totaal geen enkel probleem daarbuiten; niet bv knuffelen, de hond dragen, ... (want bij fysieke pijn zou je hier ook zekere reactie veronderstellen)? 

wat ik niet goed snap, als familie zoweel ervaring en goed lezen enz... en enkel de leiband - waarom werd er niet voor een alternatief gekozen door bv de GT de hond leren te wandelen zonder leiband? of is een Border Collie daar absoluut niet geschikt voor ? of er is meer aan de hand dan enkel de leiband.

 Het is de leiband, het knuffelen en dragen ook. Alles wat maar te maken heeft met de hals. Terwijl haar vader en mijn man dit wel kunnen.

Dit staat ook in de openingspost. Een Border Collie is zeker geschikt om los te wandelen maar het gaat hier om een jonge hond en niet alle situaties zijn makkelijk met een loslopende hond. Als ze los loopt in de bossen komt ze meteen als je haar roept maar ook hier kunnen situaties zich voordoen waarbij het makkelijk zou zijn als je de hond aanklikt.

Sorry maar ik begrijp niet waarom je denkt dat er meer aan de hand zou zijn.

 omdat ik dacht dat het enkel over de leiband ging, dat het ook over knuffelen en dragen ging was me niet zo duidelijk - dan is het natuurlijk ik mijn ogen al veel begrijpbaarder. 

"Terwijl haar vader en mijn man dit wel kunnen." -> vaak worden hier denk ik de foutieve conclusies uit getrokken. 

"Het zou natuurlijk kunnen dat ze naar vrouwen toe zich meer durft te uiten als ze angst heeft of iets niet prettig vindt?" of pijn heeft , ik sta hierbij Dorby bij .. mijn kleinste heeft haar been gebroken en ja ze zal veel makkelijker flauw doen en wenen van de pijn bij mij als bij mijne man. ik blijf het gevoel hebben dat deze hond waarschijnlijk effectief iets voor heeft in haar nek, of ergens anders, en hoop dat het dan dmv een ingreep opgelost kan worden.

ik vraag me dan hoofdzakelijk af wat indien dit het geval zou zijn (iets in de nek dat kan worden opgelost) . Wat zou je dan doen ? haar terug geven aan de eigenaars? aan dewelke dan?

Ik kan je verder niet helpen, maar wil het vervolg graag volgen

en een dikke  voor jullie als fokker

 Ze gaat absoluut niet meer naar de eerste eigenaars. Deze hebben ook afstand van haar gedaan. Wilde haar niet meer. Daar is de hele ellende voor haar begonnen.

Bij de laatste eigenaars is ze nog steeds eigendom en dit blijft totdat ze dit zelf aangeeft. Mocht het "opgelost" worden voor Jolly mag zij altijd aangeven wat ze wilt. Als er zoveel verdriet is bij deze mensen inclusief wij zelf mogen hun dit ook zelf beslissen......

" Ik hoef mijn honden nooit aan te klikken omdat we geen halsband gebruiken.
We hebben bij een paardenzaak van stevig maar heel soepel leer 4 lijnen laten maken. Aan de ene kant een handvat en aan de andere kant op het einde een ring.
Zo hoef ik nog geeneens te bukken om de riem aan te doen. Een soort showlijn zeg maar.
Voordeel, alle honden passen de riem.
Op de riem kan je een vaste stop maken zodat de riem niet wurgt.
Misschien is dat iets? "

gabber

 Kan er me zo even geen voorstelling van maken wat je precies bedoelt.