3 doggiesnu ik dit ongeval heb , wijkt deze bruine beer niet van mijn zijden en wil niet buiten vertoeven, zelfs niet spontaan wandelen, ze moet klaar..... maar als ze weer binnen is vlijt ze zich naast de bank aan mijn voeten, en wijkt niet meer af van mij... een bijzondere ervaring...
snachts is het wel eens een ramp, ik moet heel stil liggen dan lig ik zonder pijn, maar niet makkelijk, ik hoest en... er komt direkt een poot op bed van.... en soms komt ze naast me liggen met de kop op me bovenlijf... doodsangsten sta ik dan uit wat als ze op me gaat liggen, en nee doet ze niet, heel zachtjes geef ik haar wel te verstaan, eraf... maar eerst even laten liggen zodat ze weet het is goed. een hond voelt en weet... soms hebben we daar geen enkele aandacht voor, een hond is toch wel heel bijzonder... 12 weken verpleeghuis werd me vertelt en dan wat met Bams, ? geen sprake van.... als ik Bams niet had, dan had ik dat wel gedaan, nu niet, en ik ben blij dat ik dat niet gedaan heb, een steun en toeverlaat, niet alleen... je gaat pas beseffen dat je hond je ..red.. gekke uitspraak, dat een hond helend is..... als je wat gaat mankeren.... mijn Bams is heel bijzonder. "
Zo mooi is dat he dat honden dat aanvoelen dat je minder krachtig bent, en dat ze zo voorzichtig zijn. Prachtig is dat.
Bij Shadow precies het zelfde toen ik bij mijn 2 knie operaties mijn been 8 weken niet mocht gebruiken vanwege het aangroeien van de donorpees. Shadow week ook niet van mijn zijde. Wilde niet met andere mee wandelen ze wilde alleen bij mij zijn. Als mijn moeder haar kwam uitlaten en de riem liet zien verstopte ze zich onder tafel of ging heel gauw bij mij op de bank of bed liggen. Met aanlijnen bleef ze gewoon liggen, ze moest er echt uitgesleept worden.
En ze was zo voorzichtig. Slaapt ook naarst me op een vetbed maar kwam regelmatig heel voorzichtig op bed liggen en bij me op de bank zonder 1x mijn knie aan te raken. Zo bijzonder
