agressie naar baby

Mijn vraag is niet voor mijzelf maar mijn broer.Het volgende hij heeft een stafford reu gecastreerd van 10 jaar nu is twee weken geleden de baby geboren en hij vertoond vanaf dag 1 dat de baby thuis is agressie grommen hijgen overal waar de baby ligt tegen op springen om hun heen blijven draaien schreeuwen en vorige week is het helemaal uit de hand gelopen haar ouders zijn de gang op gevlucht zij heeft zich over de maxicosie gegooid omdat hij naar de baby ging en mijn broer kreeg hem bijna niet meer de baas.Resultaat is nu dat hij altijd naar buiten moet als de baby beneden is maar loopt dan als een gekooid dier langs het raam.Nu heb ik voorgeslagen om de hond bij mij in huis te nemen ivm met het welzijn van hun zoon .Maar dat wil hij niet omdat hij het niet over zijn hart krijgt om de hond weg te doen .Nu gaat hij een buitenverblijf maken en de hond hierin zetten ik heb hier contact over gehad met de dierenarts want ben van mening dat je hier het probleem niet mee oplost maar erger mee maakt de da gaf mij hier gelijk in. Hij bijt zelfs in de babyfoon als hij de baby hoort.Graag jullie mening zit ik hier nou zo verkeerd in of wat ik vind dit namelijk erg gevaarlijk.

Sorry voor mijn lange verhaal.Grtjes Wilma.

Jemig wat heftig zeg....

Ik kan moeilijk oordelen maar ik zou zelf eerder op jou aanbod ingaan dan een buitenverblijf maken want daarmee los je het probleem niet op. Eerder word het alleen maar erger met een gefrustreerde hond die ineens buiten moet zitten.

Halen ze niet als de wiedeweerga een GT erbij?

Nee hij denkt dat dit de oplossing is ik maak me hier zo een zorgen over niet alleen over de baby maar ook over de hond heb zelf ook twee staffords die dit gedrag totaal niet hebben en hij kent mijn honden en ik wil hem met alle liefde in huis nemen maar als dit gedrag langer duurt durf ik hem niet meer bij mijn honden te zetten en wat dan.

Jeetje dat is echt heftig! Ik volg even mee, eventueel in het stafford/pitbull topic. Ik kan je er verder niet mee helpen maar een upje is het zeker waard!

Bedenken even goed of je mijn reactie wel wil lezen, want ik denk dat dit niet is wat je wil horen:

Er is maar 1 correcte oplossing; Hond naar de DA brengen en niet mee terug nemen.

Dergelijk gedrag is een fout in het karakter die je niet moet willen. Zeer serieus fout gedrag en je wil niet hebben dat ie ooit de kans krijgt. 

Nee dit ligt absoluut niet aan de hond maar aan zijn baasje als de hond bij mij is doet hij het niet en kan een kind echt in zijn buurt komen.Hie kan dit dan?

Kan helaas niet anders dan het eens zijn met bovenstaande van Mick! Zelfde situatie meegemaakt bij familie en dat is niet iets dat je licht moet opnemen! 

Laat ik heel erg duidelijk zijn:

Een stafford hoort op geen enkele wijze agressie naar de mens te vertonen! Doen ze dit wel is het einde verhaal.

Geen smoesjes zoeken, geen excuses vinden, want het zit er overduidelijk wel in en dat kan en mag niet.

Zoals ik eerder zei hij kan bij mij komen en bij mij doet hij dit absoluut niet .dus dan ligt het toch niet aan de hond of zie ik hier iets niet goed .

Nogmaals Hoe kan het dan dat hij dit gedrag bij mij niet heeft als het in zijn karakter zat deed hij het bij mij toch ook .En ik zoek geen smoesjes of wat dan ook alleen een oplossing Als hij dit gedrag altijd vertoonde of bij iedereen was ik echt wel de eerste die een enkeltje da voorstelde maar dit is niet mijn eerste stafford maar mijn vierde dus weet zelf ook wel wat kan en niet kan.

 heb jij ook een baby/klein kind?

Bij jou heeft ie het nog niet gedaan, meer dan dat moet je er niet van maken. 

Het zit erin, het is nu tevoorschijn gekomen en de eigenaar dient zijn verantwoordelijkheid te nemen!

Ik kan helaas uit eigen ervaring zeggen dat dit door merg en been gaat en dat je dat nog jaren met je mee zal dragen, maar als ie een kind pakt, draagt dat kind het voor zijn hele leven, als ie het al overleeft......

Ik heb geen kinderen en kan heel goed met hem wandelen heb vier buurkinderen waar hij mee speelt en totaal niet agressief naar is .

Heb nu 5x je verhaal terug gelezen en krijg bij iedere keer dat ik het lees steeds meer de kriebels ervan. Dit is absoluut niet goed te praten en ook niks tegen te beginnen tenzij je het probleem wilt verschuiven door de hond zelf in huis te nemen of buiten in de kennel te zetten. 

Als het bij mij wel goed gaat hij heeft acht jaar bij mij gewoond en is toen mijn broer ging samenwonen meegegaan omdat hij van hem is .Er is werkelijk nog nooit iets gebeurt waarom inslapen of wat dan ook als het bij mij wel goed gaat.

Als jij dat risico durft te nemen dan is het prima toch. Dan zou ik dat ook gaan doen en de hond voortaan nooit meer bij babys in de buurt laten komen.

Wilma,

Ik snap heel goed dat je dit gevoel heb, maar ik vind dat je een onacceptabel risico neemt.

History geen kriebels, maar haren in mijn nek die overeind komen....

Ik ben bereid om hem bij mij in huis te nemen ik heb dan voor mijn gevoel alles gedaan en ik ken hem vanaf zeven weken ik weet dit zegt niks.Maar bij mij is hij super relax. 

Hoezo onacceptabel risico? 

Omdat ie mens agressie heeft getoond, iets wat per definitie niet thuis hoort in een stafford. 

Mag hopen dat ie nooit meer onder de mensen komt, zonder zeer kort aangelijnd te zijn en met korf (een meer dan degelijke).

Hij heeft dit gedrag pas getoond na een verandering in het gezin geboorte van de baby eerder nooit.

IK ken dit soort honden niet zo goed, maar ik ben wel met Mick eens.

Als dit mijn hond vertoond, vertrouw ik hem niet meer, ook als is het maar eenmalig.

Ik snap jullie allemaal echt wel maar wat ik eigenlijk wilde weten is Hoe jullie erover denken dat ik hem in huis wil nemen.Ik heb geen kinderen en wil hem een kans geven .Is niet dat ik geen ervaring heb met staffords en echt weet tot hoe ver en niet verder.?

Helemaal mee eens met history en Mick,naar de da en laten inslapen.

Mochten mijn honden inmiddels 8 en 11 jaar dit gedrag vertonen naar een baby of een kleinkind van mij dan is het einde verhaal ook al zouden ze dit gedrag nooit eerder vertoond hebben.

1 mogelijkheid: Mag hopen dat ie nooit meer onder de mensen komt, zonder zeer kort aangelijnd te zijn en met korf (een meer dan degelijke).

Ik zelf zou er niet aan beginnen, hij heeft jullie vertrouwen al geschaad en er straks bezoek is ga je toch anders naar hem kijken en hij gaat dat ook merken. Dit gaat stress geven aan jou en aan de hond, waardoor je situatie alleen maar verder in de hand gaat werken. Ook loop je straks ook niet meer lekker met hem buiten, een kind(erwagen) kan zo om de hoek komen en dan? 

Het zit erin en dat heeft ie nu duidelijk laten zien, wanneer is het genoeg, als ie straks een familie lid te pakken heeft of een vreemde? Zodat ie maanden lang met een vangstok uit zijn kooi gehaald gaat worden om daarna na maanden lang alleen en onbehoorlijk te zijn verzorgt zijn einde mag gaan krijgen? Want dat staat hem te wachten als ie een vreemde pakt en er komt politie bij.....

Ik krijg hier ook heel erg kippenvel van, dat heb ik niet gauw. Ik heb nog nooit gehoord dat een stafford agressief is naar zijn eigen mensen, dus nee, ik zou m ook niet in een buitenverblijf stoppen maar inderdaad, naar de da brengen. Je vergeeft t jezelf nooit als hij dat leuke buurmeisje ineens grijpt. En t is je dan ook nog te verwijten, hij heeft laten zien dat ie t kan.

En wil je dan toch de hond redden, doe m inderdaad een muilfkorf om. Altijd en overal.

Als hij dit nog niet eerder had laten zien kan je toch ook niet zeggen dat hij het bij jou niet doet? Hij deed het hiervoor immers ook niet bij hun.

Je bent je er van bewust dat je broer niet meer met de baby (jou neefje of nichtje) bij je op bezoek kan komen?

zonder de staff. in een andere ruimte te parkeren?

ik weet verder niet genoeg van het ras om er over te oordelen. 

Tuurlijk kan ik dit zeggen bij mij heeft hij dit nooit gedaan als er kinderen waren op onze wandeling of kinderen op bezoek kwamen.Maar het gekke is als mijn broer met hem gaat doet hij dit wel .