M'n teef luistert binnen eigenlijk heel goed en die komt zodra je dr roept. Maar m'n reu daarintegen, ooohooo wat kan dat een etter zijn.
Als je hem roept en hij heeft er geen zin in dan komt ie gewoon niet, ook al ga ik op m'n kop staan hij vertikt het gewoon. Maar als hij achter in de tuin staat en ik binnen en ik zeg het woord eten nou dan kan ie ineens hard naar binnen rennen he
Als je hem naar z'n plaats stuurt vertikt ie het in eerste instantie, als ik dan met een wat ''bozere'' stem het commando nog eens geef gaat ie voor z'n plaats liggen. Oké Mandy, tel tot 3 haha. Het duurt dus wel een keer of 4 voordat ie helemaal op z'n plaats ligt. Zodra je dan weer gaat zitten schuift ie gelijk het eerste gedeelte van z'n lijf weer van het kussen af. Hopeloos soms haha.
Over het algemeen kan ik er wel om lachen maar soms denk ik ook van wat ben je toch een vervelend beest haha. Ben wel blij dat ik niet 2 van die figuren heb, muis die luistert een stuk beter en komt altijd als ik dat vraag, gaat gelijk naar d'r plaats, etc. Zij is alleen wat lastiger met andere honden. "
Mijn teefje luistert binnen ook uitstekend. Als ik haar vraag naar haar stoel of plekje te gaan, doet ze dat 9 van de 10x direct. Ben ik trouwens wel heel verbaasd over hoor, ik heb dat nooit eerder met mijn bullen meegemaakt, geen van allen. Er moet geen visite zijn, want dan vergaat haar het luisteren ook, haha. Hier is het ook de reu die verdomd slecht luistert. En net wat je zegt, het woordje eten, of koekje, kippetje, dat werkt perfect. En als die linkerd in de gang staat en ik tik een eitje, dan staat hij al naast me. Bij alles trouwens wat ook maar enigszins geluid maakt in de keuken.
En dat tot 3 (meestal wel tot 20) tellen, herken ik ook. Als hij dan eindelijk op zijn plek ligt, zwemt hij er stukje bij beetje weer vanaf. Als ik dan kijk, stopt hij en ligt te kwispelen. Dan denk ik, wat ben je ook uitgekookte etter, maar ik kan er (meestal)wel om lachen.
Veel mensen begrijpen het niet, maar ik zie de humor er wel van in.
En ook ik mopper wel hoor. De reu heeft voor de gewoonte dat hij zijn wandelroute zelf bepaald. Nu komt dat niet altijd uit, als ik bv langs iemand wil lopen om wat af te geven. Dan gaat hij dus rustig liggen en is niet mee te krijgen. Dan zeg ik ook wel eens: Wat ben je toch een strontvervelend beest. Het is niet altijd lachen, voor een ander op zo'n moment wel. Opmerkingen van zijn batterijen zijn leeg, hoor ik dan ook regelmatig. Op zulke momenten kan ik niet altijd om hem lachen.


3 doggies





en dan trots met de buit uit de tas voorbij paraderen!!
rokjes bijvoorbeeld.... Om je dood te schamen !!!







