Ik sluit mij helemaal aan bij Dogmaster.
Zal wat worden zeg, dat mijn hond gewoon mijn stukje vlees van mijn bord jat...
Het zijn nogal wat stappen die moeten worden genomen: jullie zitten aan tafel, hond komt aanlopen (dan kun je hem al wegsturen, blokken, opstaan en naar zijn plaats begeleiden, whatever), hond stopt voor de tafel en komt omhoog (ook dán kun je hem nog tegenhouden, wegsturen), hond komt met kop op je bord (derde mogelijkheid om hem ervan te weerhouden je biefstuk te roven).
Wij eten nooit aan tafel, gewoon lekker op de bank. Mellow ligt dan altijd naast mij op de bank. Soms komt haar neus even omhoog, dan ruikt ze iets en gaat vervolgens weer liggen.
Héél soms komt ze even kijken (gaat zitten, beweegt neus richting bord), dan hoef ik alleen maar even haar borst aan te raken en te zeggen dat ze een beetje opzij moet. En dan gaat ze weer liggen (of op de bank, of op haar kussen).
Ze mag veel van mij, maar ik hoef haar kin niet op mijn bord te hebben 
Oké, ik heb geen Labrador, maar als ze de kans zou krijgen dan eet ze mijn bord ook leeg (bijvoorbeeld wanneer ik mijn bord op de leuning van de bank zou zetten en naar het toilet zou gaan).
Ik krijg dus een beetje het idee (maar misschien heb ik het mis) dat jullie het eerst best leuk vonden als hij dat deed, waardoor hij steeds weer succes had (want baasjes moeten lachen). En voila: een slechte gewoonte is geboren! 