Christabella Maria Martinez
Ik kijk even op als ik Austin hoor roepen, ik zie hem even naar me zwaaien.
Ik pak even mijn schoenen die ik inmiddels op het zand had neergezet, als ik overeind kom word ik een beetje duizelig waardoor ik over mijn eigen voet struikel.
Opeens word ik gevangen door iemand, ik kijk tussen mijn haar door omhoog en zie dan opeens de jongen waarmee ik oogcontact had in het restaurant.
Ik bloos even "sorry.. I..ik ben af en toe een beetje klunzig" zeg ik dan met een glimlach.
Een zelfverzekerde maar een soort van mysterieuze glimlach verschijnt op zijn lippen "gelukkig ben ik er dan" zegt hij dan.
Ik kon mijn ogen niet van hem af houden "ben je al klaar met staren ?" Zegt hij dan lachend.
Oh geweldig zet jezelf gelijk voor schut Bella, top ! Ik verkleur zo rood als een tomaat "ik uh.. " begin ik dan niet wetend wat ik moet zeggen.
Dan merk ik dat ik zijn gespierde armen nog vast heb en laat ze snel los.
Ik hoor zijn vrienden wat op de achtergrond praten, opeens pakt iemand mijn arm vast "kom je mee Bells" hoor ik dan, ik kijk om en zie dan dat het Austin is, hij kijkt wat naar de jongen met een rare blik in zijn ogen die ik niet echt kon thuisbrengen.
Voor ik het weet trekt Austin me al mee, ik kijk nog even om en vorm de worden dankjewel nog met mijn mond, hij knikt weer met diezelfde mysterieuze glimlach.