Hoi allemaal,
allereerst wil ik zeggen dat ik aan dit forum al veel heb gehad, dus echt top!
Ik ben hier nieuw en dat komt omdat ik sinds 4 weken een puppy heb.
Het is een Border Collie, hij heet Mons en hij is heel lief. Een typische pup; levendig, ondeugend, actief, maar hij luistert al vrij goed.
Hij is nu 12 weekjes en groeit als kool. We zijn veel met hem buiten, hij is dus al aardig gesocialiseerd, en vanaf volgende week gaat hij op puppycursus. Hij slaapt voldoende en toont thuis zo goed als geen ongewenst gedrag.
Hij speelt buiten al wel eens met volwassen honden en dan gedraagt hij zich echt als een puppy, hoewel hij ook graag boven op ze wil springen/klimmen. Ik weet niet of dit typisch puppygedrag is?
Nu gebeurde er twee weken geleden het volgende het volgende. Mons was toen 10 weekjes)
Hij was aan het spelen met een andere pup (golden retriever, 12 weken). Heel lief en schattig, maar op een bepaald moment vond hij het niet meer leuk, want die pup speelde heel wild en Mons werd dus per ongeluk steeds tegen de grond gebeukt (die pup was een stuk sterker :')) Dus mons rent tussen mijn benen en liet zijn tanden zien en hapte hij een beetje, weliswaar in de lucht, maar wel richting die pup. Ik heb Mons dit tot toen nog nooit zien doen. De golden retriever pup trok zich er niks van aan en wilde alleen maar doorspelen. Ik heb Mons toen aangelijnd en de pup werd ook aangelijnd en we zijn verder gelopen, de andere kant op.
Deze week (Mons is dus nu 12 weken) gebeurde het weer bij een andere sterkere pup (mechelse herder 10 weken) Dit was wel een bazig pupje. Eerst even snuffelen, Mons maakte wat speelbewegingen, maar die pup had daar denk ik geen zin in dus die gaf hem een beuk en ging boven op hem zitten, mons vond dat niet leuk en wurmde zich onder de pup vandaan en sprong bovenop die pup en begon te grommen en wilde er niet meer af. Dus Mons hing zeg maar boven op die andere pup en gromde als die pup bewoog. De andere pup werd logischerwijs boos en, jahoor boze (hoge :')) blafjes en grommetjes en happen naar elkaar. De baas van de pup pakte haar pup aan zn halsband en mijn man pakte mons op en we hebben hem aangelijnd en zijn doorgelopen.
Gister gebeurde het met een andere pup. Dit keer was een het pup van 8 weken. Deze pup woont met zijn baasje in het bos, dus ik ging daar even op bezoek. De pup is al een flink stevig beestje (herder/husky), lekker speels. Mons en de pup waren aan het spelen en rolden lekker door het bos heen, maar het viel me wel op dat de haren op Mons zijn rug rechtop stonden, en dat hij heel fel was tegen die pup. Het was eigenlijk voor het eerst dat ik besefte dat hij niet echt lief aan het spelen was, maar eerder fel, althans, zo zag het eruit. Gelukkig kon de pup van zich af bijten en speelden ze steeds leuk verder. Maar Mons bijt echt hard volgens mij en probeert ook een schuddende beweging te maken als hij bijt. Ook zag ik dat Mons bij het water drinken uit een de waterbak (waterbak van de pup) de pup heel boos afblafte en de pup mocht niet bij zijn eigen drinkbak. Toen ze samen speelden met een takje bedacht Mons ineens dat het zijn tak was en toen vertoonde hij echt een beetje vals gedrag door zijn tanden te laten zien en te happen/grommen naar de pup, zo van "wegwezen dit is mijn tak anders grijp ik je".
De eigenaresse van de lieve pup zei steeds: laat maar gaan dat is de natuur. die pups regelen het zelf wel. In zekere zin was dat ook wel zo, want ze speelden ook weer heel lief (al gaat het er best hard aan toe lijkt het soms) en de andere pup liet ook duidelijk merken wanneer Mons iets te hard beet en dan gingen ze vrolijk verder.
Mijn vraag is nu: moet ik dat felle gedrag van Mons naar andere pups corrigeren? Nu is het nog wel " grappig" , omdat hij nog zo klein is, maar als hij dit ook doet als hij wat groter is, is het natuurlijk niet grappig en is de kans op problemen erg groot.
Ik snap ook niet zo goed waar het vandaan komt, want thuis is hij erg lief. wij hebben ook een oudere jack russel en daar is hij ook heel lief tegen. nooit grommen of fel, eerder onderdanig. Hetzelfde geldt voor andere volwassen honden, daar is hij ook heel lief tegen, behalve dan dat hij tegen ze aan/boven op ze begint te springen. Wel zie ik dat hij soms een beetje onzeker is, dan gaat zijn staartje laag en rent hij bij de hond vandaan.
Het is een heel verhaal, maar dan is er in ieder geval een duidelijk beeld van de situatie. Wat misschien wel relevant is, is mijn reactie: ik troost hem nooit, ik negeer het als hij met zn staart tussen zijn benen naar mij toe komt gerent en ik doe alsof er niks aan de hand is, wel stuur ik de andere hond weg die Mons bang maakt, als die hond bijvoorbeeld achter hem aan blijft rennen.
Groetjes Pauline


Reageren



