Teletac

" Eigenlijk gaat het niet om aangelijnd zijn of niet.
 
Wat Landseer zegt, hoeveel mensen  een aangelijnde hond niet laten snuffelen, bij een bos de hond losgooien en gaan bellen. Aan het eind van de wandeling riem eraan en naar huis. Riem is niet leuk.
Daar zorgt de baas zelf voor, die maakt de riem niet leuk.
 
Ik vraag me bij dit soort bazen af wat ze verder met hun hond doen, hoe de relatie is, hoe zit het met het vertrouwen. De baas wandelt, de hond kijkt naar de baas, geen reactie, de hond zal dit dus laten, heeft toch geen zin. De hond heeft ook geleerd biiten alles zelf te moeten oplossen.
Tijdens de verplichte uitlaat ronde, wordt er niet gespoken met de hond, geen interactie. Niet alleen de riem die niet leuk is....
 
 
Het gaat om het samen zijn, de omgang met en aandacht voor je hond. Buiten, snuffelen, samen dingen doen, samen van alles ontdekken. Kijken waar je hond zich prettig bij voelt.
 
Neem de tijd geef je hond de tijd. Is er dan verschil in aangelijnd zijn of niet. Nee, de enige beperking is de baas en als die echt met zn hond bezig is, is er geen beperking. De hond krijgt wat hij nodig heeft.
 
Angstige of onzekere honden hebben juist behoefte aan een beperking, de lijn.
 
Dat een  hond moet rennen en spelen met andere honden en vrij moet kunnen loslopen, ben ik het niet mee eens, kijk een hoevaak spel geen spel is, eentje die op de vlucht is en de ander die hem najaagt. Dat geeft stres, een hond die wild of joggers najaagt, stres, een hond die ontmoetingen met andere niet prettig vind, stres. 
 
Natuurlijk is het fijn als je hond los kan en dit ook aankan. Maar los levert ook stres op.
 
Bij Luca is het alsof er een lijn aan zit als ze los loopt. Het gaat om ons samen zijn. Snuffelen en ik wacht. Een splitsing en zijn wacht, welke kant gaan we. Een vreemde hond, ze kijkt naar me: kom maar zeg ik en we lopen in een boog erom heen. 
Heel soms loopt ze naar een hond, wordt er even gerend. Al snel is ze klaar, komt naar me toe en blaf, hup weg gaan weer.
 
Petra gaf een heel mooie voorbeelden van opvoeden: kijk naar je hond, kijk naar wat hij aankan en pas je daar op aan.
 
Het gaat echt niet om die lijn. "

Suzanne en Luca

Op al deze situaties is in te spelen en kun je naar toe werken. Zolang de mogelijkheid er is dat het wel kan, train ik daar op en is tot nu toe altijd gelukt. Behalve dan met vreemde honden 'spelen'. Die spelen niet, maar zitten in een continu aftasting, dus niet echt wenselijk in veel gevallen.

"  ontroerend Roos....
 
Jip deed altijd rondedansje als we na de wandeling weer onze oprit opliepen. Het heeft even geduurd, maar heeft thuis helemaal omarmd als veilig, erg blij mee.
 
Het intrigeert mij ook Wel hoor, maar blijft gissen. Heb wel zo ook mijn gedachten en gevoelens over, inclusief wat info vanuit visie gt en dierentolk.
  "

Petra, *Lily Jane* & Jip

 waldo doet ook dansjes op de trap naar boven

je moet echt per individu en situatie kijken wat werkt

heb je gezien hoe mooi waldo wacht als hij het te ver vind na zijn ommetjes en sprintjes?

hij wacht en kijkt om

Ik vind het prachtig om iedereens ervaringen te lezen hierover

het is bijzonder leerzaam

met een angsthaas is het makkelijk om klauwen met geld kwijt te zijn zonder resultaten als je niet op je eigen hond let

doe je dat wel dan kom je per individu een heel eind

Heel mooi filmpje Roos, 2 blije honden. Rustig gebied, niemand anders behalve jullie, heerlijk zo.

Hier in de buurt lopen verschillende Labradors. 2 daarvan eten poep en 1 eigenaar heeft haar hele leven al Labs en verschillende gehad die dat ook deden, zelfs zand. Google maar even en je vindt het op internet. 

Suc6. 

Ga naar Labradorforum en je ziet dat het vaak voorkomt bij Labs.

Filmpje gezien Roos  en ik zag zo wel wie wie is. Twee heel verschillende eigen types in houding, beweging en energie.

Je ziet ze genieten, jaja kijk ook die Waldo gaan... stoere twitteraar  En Jeff met z'n balletje  Leuk Roos. Hoelang kan Waldo dit volhouden? (in tijdsduur wandeling?).

 Moet het anders verwoorden, het gaat niet op de lijn, maar steun bij de baas. 

Ik vraag me ineens af wat nou eigenlijk de mentale impact van 'dat lijntje' is. Voor veel honden die gewend zijn veel los te lopen zal dat een inperking zijn van niet zelf kunnen kiezen, in dat geval kan het een negatieve emotie of stress tot gevolg hebben. Als ik kijk naar Jip, die is aan de lijn zoveel relaxter dan los. Dat is niet enkel de steun van mij, bij mij, want dit kan immers los net zo goed als vast. Echter los is hij sneller gespannen, alert, op z'n que vive. Houdt dit ook maar kort vol. Het loslopen, wat hij prima en ook veilig kan, gaat ten koste van een stukje algeheel welzijn doordat hij meer spanningen opbouwt en minder goed kan reguleren. Aangelijnd is hij veelal (in gewend gebied) ontspannen en twittert en scharrelt vrij rondom mij. Is het dan toch juist die inperking van de lijn die hem de mentale rust geeft hij nodig heeft om ontspannen de wereld de betreden en te ontdekken?

" Hoelang kan Waldo dit volhouden? (in tijdsduur wandeling?). "

Petra, *Lily Jane* & Jip

 Eindeloos... zo lang als er maar niks raars gebeurd.

en als hij zijn dag heeft

eenmaal los in de natuur ontspant hij zich het best

liefst beschutting zoals bos

Vaak heeft hij het wel moeilijker als we  daarna terugkomen ...de drukte in.

Bij de bushalte zit hij alweer te beven

Maar ook een groot strand met een paar honden kan hij het al druk vinden

hij loopt liever bij de duinrand dan bij de vloedlijn bv

Wat heerlijk Roos. Lekker samen op stap de wijde wereld in. 

Jip heeft het liefst een grote open vlakte, zoiets als de sahara , zodat hij alles goed kan overzien en alle vermeende dreigingen op kilometers afstand ziet aankomen. Bosjes en bomen herbergen veel teveel onvoorspelbaarheid  mja, woon hier ook in Drenthe en hebben trolkabouters In het bos, achter iedere boom een 

Typisch geval van hond leidt het meest van dingen die hij vreest etc........ 

Arme Jip

Wij zullen wat bos trollen in de billen bijten ,en zeggen dat ze Jip niet zo moeten pesten als we weer in het schone drenthse land zijn.

De Sahara..ja das mooi overzicht..daar heb je wat aan!

Open vlakte gaat waldo  veel te veel opletten.

dan denk ik waarom staat hij nu opeens stil...en blijkt er iemand 300 meter achter ons te lopen.

Waldo heeft dan al besloten dat het veiliger, is als dat verdachte sujet voor ons loopt.

" Ik vraag me ineens af wat nou eigenlijk de mentale impact van 'dat lijntje' is. Voor veel honden die gewend zijn veel los te lopen zal dat een inperking zijn van niet zelf kunnen kiezen, in dat geval kan het een negatieve emotie of stress tot gevolg hebben. "

Petra, *Lily Jane* & Jip

daarom is loslopen voor veel honden ook leuker dan vastlopen. de lijn is een beperking. 

toch zijn veel (alle?) honden ook gebaat bij beperking. het schept duidelijkheid, structuur. voorspelbaarheid.

voor het grootste deel wordt jouw hond waarschijnlijk blij van vastlopen omdat 'ie gewoon blij wordt van jou (steun, etc). de lijn geeft 'm extra begrenzing, waarnaar 'ie opzoek is. = minder stress

" Ik vraag me ineens af wat nou eigenlijk de mentale impact van 'dat lijntje' is. Voor veel honden die gewend zijn veel los te lopen zal dat een inperking zijn van niet zelf kunnen kiezen, in dat geval kan het een negatieve emotie of stress tot gevolg hebben. Als ik kijk naar Jip, die is aan de lijn zoveel relaxter dan los. Dat is niet enkel de steun van mij, bij mij, want dit kan immers los net zo goed als vast. Echter los is hij sneller gespannen, alert, op z'n que vive. Houdt dit ook maar kort vol. Het loslopen, wat hij prima en ook veilig kan, gaat ten koste van een stukje algeheel welzijn doordat hij meer spanningen opbouwt en minder goed kan reguleren. Aangelijnd is hij veelal (in gewend gebied) ontspannen en twittert en scharrelt vrij rondom mij. Is het dan toch juist die inperking van de lijn die hem de mentale rust geeft hij nodig heeft om ontspannen de wereld de betreden en te ontdekken? "

Petra, *Lily Jane* & Jip

 Die lijn zorg voor houvast, zekerheid. Weldegelijk de steun bij jou. Hij voelt letterlijk jou aanwezigheid. Vanuit die veilige verbinding, durft hij meer en kan hij meer.

Grote kans dat hij heel goed zonder dat lijntje kan, alleen weet hij dat zelf nog niet.

De lijn die niet leuk is, is aangeleerd. Aan de lijn mag een hond niet snuffelen, moet netjes naast lopen, een hoop geruk en getrek. Een hond die een ander spannend vind, wordt door de eigenaar meegetrokken, gedwongen langs de enge hond te lopen. 

Als je met lijnlengte wandelt, je hond lekker laat snuffelen en op zn signalen let, daar rekening mee houd, zal een lijn voor een hond geen probleem zijn. 

" Ik vraag me ineens af wat nou eigenlijk de mentale impact van 'dat lijntje' is. Voor veel honden die gewend zijn veel los te lopen zal dat een inperking zijn van niet zelf kunnen kiezen, in dat geval kan het een negatieve emotie of stress tot gevolg hebben. Als ik kijk naar Jip, die is aan de lijn zoveel relaxter dan los. Dat is niet enkel de steun van mij, bij mij, want dit kan immers los net zo goed als vast. Echter los is hij sneller gespannen, alert, op z'n que vive. Houdt dit ook maar kort vol. Het loslopen, wat hij prima en ook veilig kan, gaat ten koste van een stukje algeheel welzijn doordat hij meer spanningen opbouwt en minder goed kan reguleren. Aangelijnd is hij veelal (in gewend gebied) ontspannen en twittert en scharrelt vrij rondom mij. Is het dan toch juist die inperking van de lijn die hem de mentale rust geeft hij nodig heeft om ontspannen de wereld de betreden en te ontdekken? "

Petra, *Lily Jane* & Jip

Ik merk bij Dobby ook wel zoiets. Die "moet" van zichzelf altijd alle punten op de route "controleren". Het liefst zo snel mogelijk, want je weet nooit wat je mist. Dit geeft onrust als hij dat dagelijks los doet/deed.

Maar aan de andere kant geeft -nooit- loslopen ook onrust. Vaker proberen zijn zin door te drijven door met zijn volle gewicht in de lijn te hangen. Hij is dan veel vaker ook hyper alert en ziet/hoort dan ook vaker vogels en handelt dan vaker impulsief. En qua bespiering en algemene lichamelijke conditie is het ook goed te merken als hij alleen maar aan de lijn (10m) zit.

Het is een beetje een balans zoeken bij Dobby. De extremen werken niet. Een beetje van het één en een beetje van het ander wel. Maar daarom is het ook zo goed merkbaar wat af en toe loslopen voor goede effecten heeft.

Precies, dat denk ik ook. Het signaal van de lijn losmaken lijkt een boodschap in te houden van 'vrijheid' en doe ermee wat je wilt. En dat is nu net wat hij niet aankan. Hij verzuipt erin en dat kan heel subtiel gaan of heel explosief. 

Hij heeft baat bij structuur en begrenzing, juist om binnen die structuur en begrenzing in volle vrijheid te kunnen bewegen en exploreren. Ik laat me daarom graag door hem leiden in wat hij aangeeft nodig te hebben en aan te kunnen.

"  Die lijn zorg voor houvast, zekerheid. Weldegelijk de steun bij jou. Hij voelt letterlijk jou aanwezigheid. Vanuit die veilige verbinding, durft hij meer en kan hij meer.
Grote kans dat hij heel goed zonder dat lijntje kan, alleen weet hij dat zelf nog niet.
 
 
De lijn die niet leuk is, is aangeleerd. Aan de lijn mag een hond niet snuffelen, moet netjes naast lopen, een hoop geruk en getrek. Een hond die een ander spannend vind, wordt door de eigenaar meegetrokken, gedwongen langs de enge hond te lopen. 
 
Als je met lijnlengte wandelt, je hond lekker laat snuffelen en op zn signalen let, daar rekening mee houd, zal een lijn voor een hond geen probleem zijn.  "

Suzanne en Luca

Toch wel bijzonder fenomeen he, dat de lijn zoveel mentale impact heeft. Denk dat dit een veel gemiste impact is die juist veel ten goede komt als de mens zich er voldoende bewust van is.

Dat is lief van je Roos, hoe minder boskabouters hoe beter.

Hoe herkenbaar, achtervolgingsproblematiek. Jip snapt Waldo helemaal ... hoewel hij er ook last van heeft als er in de verre wijde omtrek geen enkel verdacht sujet te vinden is  zoals ik al zei; hond lijdt het meest van de dingen die hij vreest .... etc   (of toch de neefjes van de boskabouter, de zogenaamde ondergronds levende aard kabouters )

"  
 
Toch wel bijzonder fenomeen he, dat de lijn zoveel mentale impact heeft. Denk dat dit een veel gemiste impact is die juist veel ten goede komt als de mens zich er voldoende bewust van is.
  "

Petra, *Lily Jane* & Jip

 Sowieso je hond steunen.

Als ik om me heen kijk, een hondje die in paniek voor een ander uit rent, opgejagd wordt, de bazen die dit leuk spel vinden. Een ander, die stilstaat, bevriest als er eentje hem te gemoed komt, de baas is al een heel eind verder. Aan hun lot over gelaten.

Een lijn is duidelijk, ik ben er voor je. Voor andere bazen ook een duidelijk signaal. Hoewel,dat heel vaak niet wordt gezien.

Mijn dochter had ik de kleuterklas het liefst haar vlinderpakje aan. Een verkleedsetje. Dat gaf haar houvast, veiligheid. Een denk beeldig lijntje met thuis. 

Was wel mooi. 

"  Sowieso je hond steunen.
Als ik om me heen kijk, een hondje die in paniek voor een ander uit rent, opgejagd wordt, de bazen die dit leuk spel vinden. Een ander, die stilstaat, bevriest als er eentje hem te gemoed komt, de baas is al een heel eind verder. Aan hun lot over gelaten.
 
Een lijn is duidelijk, ik ben er voor je. Voor andere bazen ook een duidelijk signaal. Hoewel,dat heel vaak niet wordt gezien.
 
Mijn dochter had ik de kleuterklas het liefst haar vlinderpakje aan. Een verkleedsetje. Dat gaf haar houvast, veiligheid. Een denk beeldig lijntje met thuis. 
Was wel mooi.  "

Suzanne en Luca

Wat een mooi sprekend voorbeeld Suzanne, ook dat jij als moeder dit kon en wilde zien! Wat de interne motivatie achter dit gedrag is (was in geval van je dochter).

En ja, eens met wat je schrijft. Waarbij het bewustzijn van die impact ook inzicht geeft in belang van goede lijnvoering, zodat het niet een onding wordt in de beleving van de hond. Want denk eerlijk gezegd ook dat daar nog veel winst te behalen is, vertrouwensvol en zonder druk en stress. Het is namelijk heerlijk om te zien hoe ontspannen een hond van z'n vrijheid genieten kan, ook aan de lijn en soms wel veel meer, zoals geval Jip. 

Wat betreft dat duidelijke signaal naar anderen ......

tja, dat zou je denken. Maar algemene insteek lijkt nog veel dat een hond van z'n vrijheid 'moet' genieten en hoe hij dat doet moet blijkbaar ook kunnen. Ook als dit betekent dat hij graag bij anderen buurt, ook bij hen aan de lijn.

Gisteren liep er een een vrouw met flacoat pup van ca 10 weken. Moest leren loslopen, in de woonwijk. Vrouw ziet ons wel, aan de overkant van de straat, maar is blijkbaar in de veronderstelling dat haar pup onsterfelijk is (en niet gevaarlijk en schattig) .... pupje huppelt de weg over naar ons ca 20 meter verderop....gelukkig kwam er geen auto aan. En ja, was zeker een schattige pup, maar dat vond ik ... Jip heeft daar zo zijn eigen gevoelens bij.

Mijn honden lopen ook relaxed aan het lijntje,eerder een beetje verveeld.

Als ik ga lopen en alleen de lijnen in mijn handen heb en ik roep ze,dan komen ze op een sukkelgangetje op mij af,ze weten dat is aangelijnd lopen.

Maar als ik mijn rugzakje bij de lijnen heb,dan zijn ze zo gek als een deur en weten ze niet hoe snel ze buiten moeten komen,dan gaan we naar de zeedijk. En ik weet het 100% zeker die van mij vinden het fijnst om los te lopen waar geen andere honden zijn,ze zijn relaxed,rennen lekker samen en gaan vervolgens rustig overal een beetje snuffelen,een keertje naar het water,dan weer de dijk op,mijn honden hebben genoeg zelfvertrouwen om volop te genieten van hun verkregen vrijheid. Voor mij zijn dit ook de meest relaxed wandelingen.

En ik zie hier in het drukke losloopgebied (waar ik nooit met de honden kom)veel honden los rennen die toch ook volop genieten van het loslopen. 

 .

Conditionering doet ook een hoop natuurlijk. Kan uiteraard niet over jouw honden oordelen, maar rijst bij mij dan wel de vraag waarom honden 'verveeld' aan de lijn lopen. Ik denk dat je ook honden kunt laten ervaren dat aan de lijn ook heel ondernemend kan zijn, maar daar moet je als mens wel in investeren.

Voorbeeld. Toen Lily kwam vond ik het wel wat, samen loslopen. Kon ook met haar. Zij liep, met intensieve training omdat ze nogal jager was, altijd en overal in vertrouwen veilig los. Altijd in een circel rondom mij. Voor haar was de lijn niet nodig, overbodig verlengstuk van onze band. Zij was totaal niet geconditioneert op lopen aan de lijn. Dus ja moest dat, dan liep ze op mijn hak te suffen, weigerde ook te poepen, plassen en twitteren aan de lijn. Blijkbaar omdat het altijd die situaties waren dat ze aangelijnd was ze ook geacht werd dicht naast me te lopen. Ze voelde het duidelijk als inperking en nam haar gegeven bewegingsvrijheid niet. Ik heb dat zelf zo gecreëerd, niet laten ervaren, de vrijheid van aan de lijn lopen. Ben inmiddels wat wijzer en werk aan een situatie waar de hond zich het beste bij voelt, mits verantwoord, maar zal de conditionering mbt beide evenveel aandacht schenken.

Mijn ras heeft beweging nodig en ik loop met 2 honden dan kan je niet zoveel doen als ze aangelijnd zijn. Op de dagen dat ze niet los kunnen lopen,dan wordt er gefietst,dat vinden ze ook geweldig maar aangelijnd vinden ze alleen leuk als ze op een nieuw plaatsje komen.

Mijn honden zijn wel geconditioneerd om aan de lijn te lopen,dat moet wel als je engelse staffords hebt,ze mogen nergens los waar andere honden lopen.

Het enige waarin ik jullie gelijk moet geven is dat Vigo met andere honden in de buurt zich beter aangelijnd voelt,hij vertrouwt mij en gaat zich nu omdraaien en  uit zichzelf en een beetje gras eten,hij kijkt de honden niet meer aan,hij weet dat ik er voor zorg dat die honden niet bij hem komen.Gebeurt het toch dan gaat hij pas uitvallen.

Daarom vermeld ik er ook duidelijk bij, mijn honden lopen nooit vrij met andere honden in de buurt,maar loslopen vinden ze wel het leukst daar kan niks tegen op.

Ik zeg ook niet dat ze niet geconditioneerd zijn aan de lijn te lopen, maar hoe? En waarom kun je honden aan de lijn niet dezelfde beweging en uitdaging geven als los? Zonder het persoonlijk te maken is dat natuurlijk wel iets wat je er zelf van maakt, wat grotendeels tussen de oren van de mens zit. Ik vind behoefte aan beweging geen steekhoudend argument.

2 staffords aangelijnd moet je niet samen iets laten zoeken of uitdagen dan heb je de kans dat ze elkaar in de haren vliegen. 

Het loslopen wordt hier trouwens niet gedaan omdat ze anders niet aan voldoende beweging komen,die krijgen ze hier voldoende zonder dat ze moeten loslopen.

Het loslopen mogen ze hier doen omdat ze het geweldig vinden en ik ben blij dat ik dat kan met mijn honden,urenlang wandelen met 2 honden die vrij maar altijd in mijn buurt lopen en onmiddellijk komen als ik ze roep,dat is voor mij het ultieme genot van het hebben van honden.

En inderdaad dat is iets wat ik ervan maak,het zijn mijn honden,mijn beleving maar ik zou mijn mening ook niet willen opdringen aan  mensen die het anders beleven en op een andere manier met hun honden omgaan.

Wat ik doe met mijn honden zal niet het beste zijn maar mijn honden en ik voelen zich daar het prettigst bij en daar gaat het toch om?