sorry noah... !

Marianne het helpt echt niet als je boos bent op Noah, Noah is bang en angstig van vuurwerk flink lawaai geluid.

op de dag hoe gaat dat met Noah ? vertrouwt ze je dan wel ? kan je toch lekker wandelen met Noah ?

savonds is voor veel honden eng, de duisternis, soms kunnen ze bepaalde bewegingen van schaduwen niet thuis brengen, geluiden zijn anders, als Noah daar zo,n angst voor heeft, dan kan je staan rukken en snauwen, maar dan wordt haar angst alleen maar groter Marianne.

heb je een tuin ? laat Noah dan voorlopig savonds daar uit en voor jou wat adviezen ?

wanneer het nog licht is en het nog niet helemaal donker is ga je met Noah naar buiten, zo loop je de duisternis in, praat tegen je hond, ga niet te lang in het duister voorlopig lopen zorg dat als het echt weer donker gaat worden dat je weer thuis bent, zo kan je Noah aan het donker buiten laten wennen, daar gaat veel tijd in zitten, maar boos op Noah worden, heeft geen enkele zin, Noah voelt aan dat je boos bent en dan is het vertrouwen van Noah weg in jou.

probeer voor het donker te gaan, en loop dan de duisternis in op weg naar huis, niet te lang, als het savonds laat al heel donker is en je moet nog Noah even laten plassen, of in de tuin of even voor de deur, blijf vriendelijk, boos worden helpt echt niet.... blijf jij vriendelijk dan zal Noah op je leunen. proberen ?

Ik snap je frustatie wel hoor weet alleen uit ervaring dat het niet helpt.

Hier ook eentje (Blanca) die enorm bang is voor vuurwerk/onweer.

Overdag gaat het gewoon goed maar de laatste wandeling zou ze het liefst over willen slaan.

Overal bang voor en van elke gelegenheid gebruik willen maken om rechts omkeert te maken en niet durven plassen.

Ik ben met haar gaan oefenen met steeds hetzelfde avond rondje en als ze onrustig en trekkerig was dan liep ik steeds verder dan het gewone rondje ,maar als ze zo normaal mogelijk meeliep en plaste dan gingen we bij het routine rondje naar huis.

Na een aantal maanden viel bij haar echt het kwartje en nu loopt ze gewoon mee en weet dat ze dan zo snel mogelijk weer thuis is.

Ook als ze als een gek ging sleuren om maar zo snel mogelijk naar thuis te kunnen heb ik hetzelfde principe toegepast.

Sleuren is stilstaan en gewoon lopen is naar huis kunnen.

Hier heeft  het door steeds dezelfde handeling bij bepaald gedrag vol te houden echt geholpen.

Dit soort momenten van frustratie zijn heel herkenbaar voor mensen met angstige honden

Ze horen erbij helaas en zijn erg leerzaam

Waldo is ook bang voor vuurwerk in de avond en het heeft geen enkele zin om hem ervan te overtuigen dat het niet eng is

Hij moet er van overtuigd raken en dat kan alleen met mijden afstand en positieve ervaring

Dwingen heeft het tegenovergestelde effect

Trouwens als ik gefrustreerd raak dan luisteren ze al helemaal niet niet meer

Iets vreten kan ook een kalmerend signaal zijn overigens..een manier om de spanningte verlagen

Dat Noah nu ook op andere dingen gaat reageren betekent dat hij nog veel te gespannen is buiten

Dus mijn wijze les is: kalmeren begint bij jezelf 

als je gefrustreerd raakt niet wandelen of een makkelijke wandeling

Want je hond voelt je aan

is er een mogelijkheid dat je in het donker kan gaan wandelen als er zo min mogelijk impulsen zijn? (bv 5 uur in de ochtend)

Om Noah zeg meer positieve ervaringen te geven in het donker?

Je schrijft als ik hem dan zover heb gekregen dat hij mee gaat (over de start van de wandeling)

Ik denk dat de spanning daar al te hoog is

Hoe gaat het voor jullie weg gaan?

En ohh wat zal je vuurwerk afstekende mensen haten ..ik namelijk wel inmiddels...

 Sleuren is stilstaan doen wij hier ook ,dat doet waldo ook nog maar zelden.

Ik vind het verder lopen bij gedoe ook een erge slimme manier !

daar had ik nu nooit op gekomen

bedankt allemaal, het doet goed om het te delen en herkenning te vinden :-) 

Ik weet dat boos doen geen enkele zin heeft, het zelfs erger maakt, ik doe het ook zeker niet uit opvoedkundig oogpunt, maar gewoon frustratie.. Pas gaan wandelen als ik zelf rustig ben is dus een hele goede tip! 

Overdag is er geen probleem, in december trouwens wel, maar nu weet hij dat er overdag geen vuurwerk is. Ik heb helaas geen tuin, dus daar kan ik hem savonds niet laten plassen. Het probleem is ook als hij schrikt wil hij niet naar huis, maar gewoon weg van dat gene waar hij van schrikt, en dat is vaak juist weg van huis.. In mijn straat is een keer vuurwerk vlak bij hem ontploft :-( dus mijn straat is zeker niet veilig in zijn ogen..  

@ Erny, steeds het zelfde rondje lopen klinkt heel goed, daar ga ik mee beginnen. Tot nu toe volgde ik noah altijd, als hij een straat niet in durfde gingen we een andere straat in, totdat je dus niet meer thuis komt omdat hij de weg naar huis niet meer in durft en we allebei gefrustreerd zijn.. 

@Roos, Jeff en Waldo: smorgens in het donker wandelen is een hele goede! Ga ik proberen! De start van de wandeling savonds gaat inderdaad niet zonder spanning.. Ik sta helemaal klaar om weg te gaan, normaal staat hij dan al naast me bij de deur, maar savonds blijft hij op de bank liggen, ik moet dan uiteindelijk naar hem toe, gewoon rustig, maar hij gaat alsnog op zn rug liggen en dan lijn ik hem aan, ik hoef hem dan maar heel even zachtjes mee te trekken en dan komt hij wel gewoon. Maar leuk is anders.. Mee lokken met iets lekkers ben ik mee gestopt, want daar is hij te slim voor en komt vervolgens nooit meer als ik geen worst bij me heb.. 

@Team podenco, heel herkenbaar!! Fijn dat er meer mensen zijn die dit soort dingen hebben ;-) vooral dat 100 oplossingen zoeken.. 

bedankt allemaal voor de goede tips, het belangrijkste: ik ben weer een stuk rustiger :-) 

en toch zal je zien dat dat hij er steeds makkelijker van herstelt als die eerste keer

Ik ga overigens altijd weg uit de bewoonde wereld met nieuwjaar

en dat is de beste beslissing die ik ooit heb genomen

Waldo kan steeds meer hebben hier  ivm ik de excessen weet te voorkomen

de vroeg de vroege ochtend wandeling was al snel waldo's favoriet

daar kreeg hij nieuwe gewoontes die later uitbreide op andere momenten

Ik zeg altijd je moet slimmer zijn dan je hond bang is

Dat begint bij goed voor jezelf zorgen

en leren analitisch te kijken naar wat er aan de hand is en wat werkt

de dips horen erbij maar je zal zien dat als je de juiste akties onderneemt noah steeds sneller en makkelijker herstelt

Je moet alleen even zoeken welke dingen voor noah het best werken

Gelukkig heb je al veel tips

" Dat zou ik misschien ook maar moeten doen ja.. Ik wou dit jaar ook nog weg gaan, maar was veel te laat en alle vuurwerkvrije parken zaten vol. Misschien volgend jaar naar het buitenland.

Slimmer zijn dan je hond bang is is een mooi advies, die ga ik onthouden

Tja en de dips horen er misschien wel bij, maar het is niet eens echt hoe Noah doet waar ik zo van baal, maar vooral dat ik zelf niet rustig ben gebleven en bang ben dat ik zijn vertrouwen heb geschaad. Een snauw is voor hem al een behoorlijk heftige correctie, wat hij niet gewend is. Jammer dat ik het niet even kan uitleggen en mijn excuses kan aanbieden. Niet dat hij nou anders doet hoor, hij lijkt het allang weer vergeten "

marianne

Ik ga nooit naar vuurwerkvrije parken

Ik ga naar particuliere huisjes in nederland die ik meestal pas eind oktober zoek/bespreek

meestal ben ik onder de 400 all in klaar en kan ik direct van het huisje de natuur in  en heb ik de eigenaar al lang en breed gesproken over vuurwerk en de omgeving

en nee 1x iets fout doen is niet wat Noah de kop zal kosten

Dat soort momenten hebben we allemaal wel eens gehad uit ellende en frustratie

angsten overwinnen gaat met ups en downs

ik kan inmiddels lezen en schrijven met waldo ...maar dat heeft ook bloed zweet en tranen gekost voor ik door had wat voor hem werkt

Een angstige hond is moeilijk over te halen...

Het beste wat je kunt doen is overdag proberen langer te lopen en in de avond korter lopen en dan toch die kant op lopen waar hij zich nog wel prettig bij voelt.

En ik zou er Telizen bij gaan geven,dat is serieus goed voor angsten,je kan ook alleen de werkzame stof kopen bij de tuinen

L-theanine,werkt net zo goed,goedkoper en zonder chemische stofjes als toevoeging.

En als je dat al 3/4 weken geeft (het moet inwerken) dan zou ik ook eens niet door lopen in zijn angsten,of dan toch maar weer die betere kant op lopen,maar hem weer vertrouwen gaan geven op de plekken die hij nu eng vindt.Dat kun je doen met héle lekkere dingen, frikandel/rodiworst/viskoekjes/gedroogd vlees -en ook echt op een lege maag,angstige honden willen vaak niks te eten,maar met een lege maag heb je meer kans om toch nog een succesje te behalen-
Noah is toch ook een ballenfreak  dan neem je die ook mee.

Loop eerst met hem de goede kant op en maak een wandeling,dan als je bijna thuis bent ,loop je even door die 'enge'kant op.

En daar ga je met hem spelen,met de bal,en/of strooien met het lekkers op de grond,steeds een beetje verder.

Overvraag hem niet,maar stop ook niet te snel,moet je zelf even aftasten,jij kent Noah het beste.

Met mijn hond is het toch het beste om haar niet te dwingen ,langer naar buiten te gaan dan zij aan kan op het moment dat het vuurwerktijd is.Nu moet ik wel zeggen dat Mila pas zorgen krijgt in November/December....en dan loop ik overdag iets langer,en in de avond afhankelijk van of er nét geknald is/wordt op het moment dat wij naar buiten gingen,lopen wij direct 20 meter op onze deur om haar te laten plassen,of als haar lichaamstaal het toelaat kan ik nog naar de overkant lopen,naar een breder grasje.We lopen dan 1,5 maand in de avond nooit langer dan 15 minuten buiten.En zij is daar BLIJ mee,ze zou alleen maar nog méér gestrest raken als ik haar zou dwingen langer buiten te lopen(omdat ik denk dat het nodig is voor haar),terwijl ze het niet meer aan kan,en dan zou ze ook bergen met stress hormonen opbouwen.En ben je ver na de maand December nog bezig met je hond weer stabiel te hebben.

Noah zal nog erg gestrest zijn van oud&nieuw.Maar..het is ondertussen wel Februari..denk je dat er nog wat andere dingen aan de hand kunnen zijn,waardoor hij ook al wat gestrest is/kan zijn?

Hoe is hij met alleen thuis blijven?Hoe lang is hij per dag alleen thuis?Moet hij veel met jou mee op sleeptouw op visite?

Voor Mila heeft het ook geholpen om 1x in de maand sept/okt/nov acupunctuur te doen.

En/of in die tijd Zylkene,Puur stress of Strezz van Phytonics, snuifflesjes van de klassieke homeopaat te geven.

Wat haar trouwens ook héél erg helpt als ze paniek op straat krijgt(door vuurwerk) is toch even die arm om haar heen,even proberen rustiger en kalmer te worden.En dan namen te noemen van haar allerbeste hondenvrienden ,of de naam van mijn vriend,en te zeggen 'kom maar,we gaan naar het HUISJE(kan je aanleren,door 'huisje' te zeggen zodra je naar binnen stapt,een hond onthoudt zoiets,en weet die schakeling wel te maken onderweg..als je nog naar het huisje moet lopen).Na die leuke namen noemen,krijgt ze toch echt een andere lichaamshouding.De ene keer loop ik dan rustig met haar door,of we rennen/spelen/stoeien een stukje(even die spanning 'af rammen 'samen) en een andere keer strooi ik lekkers op de grond,zodat ze snuffelt/zoekt-vindt en kauwt,wat ook allemaal weer goede en rustgevende hormonen aanmaakt.(terwijl we richting huis gaan)

Een hond 'moet' je alleen achter zijn neus aan laten lopen als hij zich goed/relaxt(er)

voelt.

Je mag ,als je hond bang is,en je besluit dan naar huis te gaan(en juist jullie straat voor angst staat,door die enorme vuurwerkbom,ooit)gewoon maar de leiding nemen en gaan.Jezelf bij elkaar rapen,niet meer naar hem kijken of praten of treuzelen en even flink door lopen.Dat kan een hond ook echt wel waarderen hoor,want in angst kunnen ze zelf ook niet nadenken en als hij gewend is dat jullie 'wel zijn neus achterna lopen' kan het bij hem juist voor meer paniek zorgen,want hij kan die angst situatie helemaal niet aan/handelen.En kan dan ook niet goed nadenken en handelt vanuit zijn angsten...die jij dan ook mee volgt.

waldo is afgelopen jaar niet eens wakker geworden..zo weinig vuurwerk(en op afstand..flitsen niet zichtbaar)

Ik zat op texel aan de rand van het bos richting duin en zee

20 km zonder problemen gewandeld zelfs op oudejaarsdag en op bospad in de avond nog een blokje

Deels herkenbaar, gijs was na het vuurwerk ook angstig buiten en bij een vreemdgeluid ging hij in de paniekstand en sleurde hij me zowat naar huis

WAt hield helpt is gek doen! Heeel gek doen

Vind hij iets eng en wil hij vluchten dan ga ik voor hem naar lniks en rechts springen, zeg er iets bij van pak me dan, ga met zachtjes met mn handschoen tegen zn oren slaan en op een gegeven moment ontdooit hij en krijg ik hem zover dat hij met me wil spelen

ik moet wel even doorzetten w ant hij gaat heel snel kijken naar hetgeen wat hij eng vond en dan met een blij gezicht naar mij, dus ik ga net zolang door tot hijmet me gaat spelen

dan spelen we even, rennen samen een stukje, voorhit achteruit, links rechts

krijgt hij een paar snoepjes en lopen we weer gewoon verder

(Nouja gewoon... daarna is het altijd een uitdaging dat hij stopt met op me springen om te spelen, haha)

nu heb ik dat nog maar sporadisch nodig

Hopelijk heb je wat aan mijn ervaring

Oh en in het donker mag hij zelf kiezen hoe we lopen

misschien niet helemaal zoals het hoort, maar smmige stukjes daar hebben mensen voortuinen waar gekke dingen staan (voor hem) en als het donker is metschaduwen enzo, dan vind hij het niks

Overdag kies ik, s avonds hij. Dus dat is nu meestal hetzelfde rondje

(weet niet of mijn verhaal helemaal duidelijk overkwam)

Ik doelde op meer leiding(eigenlijk is het op een andere manier steun bieden)nemen,als je juist merkt als hij angstig is/gaat doen en je dan naar huis loopt...omdat je schrijft dat je hem dan achterna loopt..en hij langere weggetjes naar huis zoekt/loopt om (bijna) jullie straat te gaan ontwijken omdat hij soms jullie straat juist lijkt te associëren met allerlei vuurwerk wat hij hoort,maar niet eens bij jou in de straat is..dat bedoelde ik meer,als je ziet/weet/merkt 'oh hij loopt in paniek',dan leiding nemen/steun bieden door hem echt mee te nemen/leiden.

Niet dat hij nooit meer zijn neus lekker achterna mag lopen hoor haha,maar alleen als je ziet dat hij relaxt is.(anders lopen jullie samen achter zijn angsten aan)

Je verhaal is voor mij erg herkenbaar!

Mijn hond komt ook uit het buitenland, en hoewel ze niet echt bang is voor vuurwerk is ze wel bang voor allerlei andere dingen.

Sommige verklaarbaar en sommige niet. (voor mij dan)

En hoewel ik best wel een geduldig persoon ben, en ik weet dat ze het niet expres doet. Ben ik ook wel eens mijn geduld verloren, en heb haar heel onaardig  'G*dv*r loopt nou een mee!’ naar haar geroepen. Wat ze dan ook geschrokken meteen deed, en ik me meteen verschrikkelijk schuldig voelde.

Wat mij dan helpt op zo’n moment, het benoemen. Ik zeg het gewoon hardop tegen haar, dat ik alleen maar aan mezelf dacht en niet boos op haar ben.  En dat ik weet dat ze het gewoon heel eng vond om naar die bepaalde plek te lopen.

Of ze het begrijpt weet ik niet, maar het helpt je zelf om het hardop uit te spreken.

Want net zoals dat je hond niet perfect is, ben jij dat ook niet, het belangrijkste is echter dat je het beseft en dat je ervan leert.  Zodat jullie samen kunnen groeien.

Wat ik doe als ze bang is (dit is dan overigens niet panisch) net doen alsof de angst er niet is, en ter plekke op die plek een zoekspelletje doen. 

In het begin moest ik dan eerst een hele hand met vleesjes in haar neus duwen en vervolgens vlak voor haar op de grond uitstrooien om haar aan het snuffelen te krijgen. Maar na een aantal keer merk je dat het makkelijker word om je hond uit de angst te krijgen. En kun je het snoepje al een klein stukje verder gooien. Of ergens op een randje leggen waar zij het vanaf moet pakken.

Daarbij gebruik ik mijn lichaam dan soms ook om een veilige plek te creëren, ik hurk dan met mijn gezicht naar haar toe, en mijn rug richting de rest van de wereld. Een veilig holletje waar we samen naar stukjes vlees zoeken. Zo buig je iets negatiefs (angst) om in iets positiefs (samen snuffelen)  Als ze dan klaar is dan is ze het grootste deel van de spanning kwijt en durft er soms wel langs als ik vrolijk ‘kom we gaan verder’ zeg.  Of we lopen totaal de andere kant op, maar niemand word iig meer meegesleurd:)

Leuke hond trouwens!