Ik ben het wat dat betreft wel met Blaise eens.
Op mijn werk veel collega's met kinderen, regelmatig kind ziek, geen oppas, dus collega blijft thuis. Invaller regelen, die uit een of andere uithoek moet komen en dus te laat is. Tijdelijk een stagiair voor de klas.
Maar als je hond of kat ziek is, is dat je eigen probleem.
En wat krijg je dan? Dat mensen gaan liegen.
Mellow was gesteriliseerd, ik heb mezelf de twee dagen erna ziek gemeld (nu had ik al wel hoofdpijn, dus goed excuus).
Mellow moest een keer naar de dierenarts, dus ik heb gezegd dat ik wat later zou komen omdat ik even naar de dokter moest.
Ik ben er áltijd, vraag geen verlof omdat ik naar verloskundige moet, echo moet laten maken, zwangerschapsverlof, bevallingsverlof, ouderschapsverlof, zorgverlof.
Dus ja, als het nodig is dan vertel ik een leugentje om bestwil voor mijn hond.
In drie en een half jaar tijd is dat twee keer voorgekomen, een stúk minder dan bij collega's met kind.
En nee, een kind kun je niet vergelijken met een hond, maar wat maakt mijn hond minder waard dan de baby van een ander? Beiden zijn voor ouder/baasje even belangrijk.