Mijn vriend zegt altijd: "Alle honden die jij hebt zijn gek". Zo had Lobbes tijdens het wandelen het rare gedrag bepaalde routes wel en sommige niet te willen lopen. Liepen we de goede routes dan was hij blij en liep hij vol gas mee. Liepen we de slechte routes of namen we de afslag die hij niet wilde dan ging hij lopen sjokken en doen alsof hij wat mankeerde. Om vervolgens als we terug liepen weer vol gas mee te hobbelen.
Obi heeft ook een rare eigenschap waarvan ik niet weet wat ik ermee aan moet. Hij wandelt altijd met mij, omdat het mijn hond is. Maar de keren dat mijn vriend ook mee wil wandelen doet hij niets anders dan springen. Springen springen springen en nog eens springen. Alsof hij zo blij is dat mijn vriend er ook bij is dat hij dat maar doet. Hij lijkt wel mee te willen lopen maar zodra die weer bedenkt dat mijn vriend er ook bij is springt hij weer, eigenlijk bijna continue dus. En dan ook recht omhoog. Wat er ontzettend raar moet uitzien voor voorbijgangers. Hij springt dan vooral naar mijn vriend wat voor hem vervelend is omdat Obi zo groot is springt hij makkelijk tot je hoofd. En moet mijn vriend dus geregeld tongzoenen van Obi ontwijken, want dat is wat hij graag wil doen, lebberen. Als hij alleen met Obi loopt dan is alles goed. Het maakt verder ook niet uit wie zijn lijn vast heeft. Springen doet ie... vrijwel elke meter.
Heeft iemand hier enig idee wat je met dit gedrag kunt doen? Want ik heb zelf geen idee eigenlijk of wat het uberhaupt betekend? Ik zou graag eens met allebei mijn meneertjes willen wandelen..


Reageren

