Ervaringen Jack Russell ruwharig

Hallo iedereen,

Mijn man en ik zitten in de orientatiefase voor de aanschaf van een hondje. We hebben jarenlang een Fox Terrier gehad, neigen nu naar een Jack Russell. We zijn ons bewust van de consequente opvoeding en veel laten bewegen die het met zich meebrengt. Toch hebben we een paar vragen. De een zegt namelijk dat een ruwharige amper tot niet verhaart (mits je 2x per jaar laat plukken). De ander zegt nog steeds veel haar in huis te hebben. 

Dan, een reu of een teef? Ik heb altijd teefjes gehad, maar als ik het zo hoor zijn er voor reutjes ook de nodige dingen te zeggen. We zouden ze hoe dan ook laten helpen, dus het gaat hier om een (tijdig) gecastreerde reu (wat minder 'mannetjesgedrag' met zich mee zou brengen) en een gesteriliseerde teef. Hulp!

Verder nog leuke of minder leuke ervaring met het ras? Of zeg je, ga voor een ander ras? Wat we zoeken: kleine hond, zo min mogelijk verharen, lief en vrolijk, goed bij kinderen (klein), kan (na training) eventueel een dagje alleen zijn. En het liefst wel met wat karakter. Maltesers voldoen volgens mij aan dit plaatje, maar die lijken zo eh...braaf? (kan me vergissen. Ik heb een beeld bij dit ras van een hondje dat bij oma op schoot zit. Maar wie weet totaal onterecht, vertel me dit gerust als dat zo is!)

Hoe dan ook, we zitten NET nog voor de 'kogel-door-de-kerk-fase'. Ik hoop er met jullie hulp definitief uit te komen! Bedankt alvast!!

Romeo is een ruwarige Jack Russell Terrier. Hij wordt geplukt en

eigenlijk tegen de tijd dat er geplukt moet worden, vind ik pas haren. Luca was kortharig, maar verhaarde veel meer. Romeo heeft een stamboom en de fokker was aangesloten bij de nvjrt. De ouders

zijn bekend, de grootouders ook en hij kan ingezet worden als dekreu.

Een reu laten helpen zou ik alleen doen, als het medisch noodzakelijk

zou zijn. Een reu laten castreren, omdat hij reu is, wordt te pas en te onpas gedaan. Romeo is temperamentvol, maar is in huis heel rustig

en lief voor kinderen, een allemansvriend.

Agility is ideaal voor jacks.

Het is een jager, zoals laatst toen Romeo een egel te pakken had.

Castreren om bepaald gedrag aan te pakken, is voor mij niet de juiste

manier, maar door trainen bereik je heel veel, al is voor Romeo

een kat ook iets om op te jagen. Een JR is geen schoothond, al zit hij graag op schoot! Hij heeft veel beweging nodig en is temperamentvol, trouw, onvermoeibaar en vindt iedereen leuk.

Hij is een grote hond in kleine verpakking en vaak is dat ook de reden, dat JR's een strakke hand nodig hebben.

Als dat eenmaal duidelijk voor hem is, is hij een maatje voor het leven.

Luca is nu 4 jaar dood, maar ik mis hem nog steeds.

Romeo is nu 6 jaar. Vanaf dat ik Luca als pupje zag,

was ik verkocht en dat is met Romeo ook zo gegaan.

Ze zijn 2 jaar bij elkaar geweest, toen is Luca gestorven. 

Ik vind JR's geweldig.

Ik ben fan! Thuis heb ik 2 Jack-Russelteefjes van 4 jaar oud nu. Beiden heb ik laten steriliseren, eigenlijk omdat het in huis niet handig was, dat 'vuil' staan. Babe menstrueerde alsof ze een mega-grote hond was! En dan heb ik ze maar ineens samen laten doen.

Mijn twee meisjes zijn heel erg verschillend. Babe is een dominante kapoen, die heel eigenwijs kan zijn, maar eigenlijk de trouwste hond die ik ooit heb gehad. Kan overal mee naartoe, wandelt heel graag, luistert supergoed, ...

Ellie, haar zusje, is daarentegen een echte salonhond! Ze wil niet naar buiten bij slecht weer, is superonderdanig, luistert niet zo goed, leeft voor 2 dingen: eten en aaitjes!

Beide meisjes zijn superlief voor kinderen! Ze wandelen ook graag, Ellie wat minder uiteraard, die sloft ons dan beetje achterna, hahaha.

Wat een reu betreft, mij werd het afgeraden door de hondentrainer omdat ik al een reu had (Deense dog). Kleinere reutjes durven nogal snel pootje heffen om te markeren, heeft men mij toen gezegd.

Mijn tante haar reutje plast binnen in huis tegen de meubels op!!!

Zij heeft heel haar leven honden met stamboom gefokt (Duitse doggen), dus denk wel dat ze wat van honden en hun opvoeding weet, maar dit krijgt ze maar niet opgelost.

Ze gaan dit zeker niet allemaal doen, hoor, maar je zal maar pech hebben ... denk ik dan.

Mijn Jacks zijn 2 tegenpolen, maar allebei even lief! Als je er eentje gaat kiezen, dan zou ik heel goed opletten welke je neemt, toch wanneer het een 'heviger' type moet zijn voor jou.

Babe, de felle, was de dikste van het nestje, nam steeds het voortouw en deed bij etenstijd serieus wat 'ellebogenwerk'. Ellie was een rustiger typetje, een gewoon, doorsnee hondje uit het nest.

Heel veel plezier met het beslissen en het kiezen! Succes met je pup en laat ons weten wat het geworden is! (met foto!)

Hee vriendin! Mijn reactie had je al, maar goed dat je het gevonden hebt hier! Enige toevoeging die ik heb is ik zou een teef kiezen, maar dat is omdat ik dat zelf fijner vind! En Maltezers zijn niet braaf als ze niet goed opgevoed worden hoor hihi

  Romeo na het plukken.

   Luca 2000-2010.

Thanks all! Daar kan ik wat mee. En inderdaad vriendin, jij ook hier! Klein wereldje, we komen mekaar ook overal tegen . 

Hmm als ik het zo lees zou je misschien weer eerder toch voor een teefje moeten gaan? O ik ben zo'n miep, ik kan zo twijfelen over alles (als het gaat om grote besluiten als deze). 

Maar goed, dat we een hondje willen, is al duidelijk. Dat we er liefde en energie in willen steken, ook. Dan komt het vast wel goed :-)

Ik lees hier in ieder geval dat het haren al reuze meevalt (nemen we toch mee in besluit, dat was het enige wat ik niet miste toen mijn lieve Pongo er niet meer was. Die verhaarde iedere dag alsof het 40 graden was, mijn zwarte broek was standaard wit door haar haren. Kom nu, 2,5 jaar later, nog wel eens een witte haar tegen in huis! haha. Maar liefste hondje ooit!). 

Tips? Ideeen? Keep it coming hoor!

Ik heb een Parson Russell terriër.  Grotere broer van de Jack. Ik heb een gladharige gehad en nu de ruwharige en ik wil niet meer anders. Ruwharig verhaart echt een stuk minder als hij plukrijp is dan verliest Maylo een paar haartjes en dat is het.

Reuen zijn pittiger dan teefjes geld zowel voor de jack als voor de parsons. Parsons zijn iets gemoedelijker dan jacks maar kunnen

ook pittig uit de hoek komen als ze willen.

Ik heb bewust voor de Parson gekozen voor een paar redenen dan een Jack. Maar ik zou nooit nee zeggen tegen een ruwharige jack ;). Wat ik mooi vind aan de Jack en Parson is dat het zo n trouwe viervoetertjes zijn en baasgericht. Ook kunnen het heerlijke knuffelkontjes zijn en dat vind ik zo mooi. Ik zou zelf nu naar mijn 2e Parson niet anders willen. Er komt dit jaar zelfs een derde bij waarschijnlijk

Hier sinds 3 jaar een gladharige jack russel uit het asiel... onze Jack is bijna 7 jaar.

Geweldig manneke... 

Hij gaat heel goed met onze zoon om (9 jaar)... dat zijn echt dikke maatje.

Anderhalf jaar geleden kwam daar een ruwharige jack russel bij... echter is onze Max* vorig jaar overleden aan de gevolgen van een vergiftiging.

Jack is een hondje die van lange wandelingen houdt... lekker het bos in, maar het ook heerlijk vindt om bij ons op de bank weg te kruipen en in een diepe slaap te vallen.

Bijna 16 jaar is mijn broken coated jack russell geworden.

Een tophond met een eigenzinnig karakter.

Ik ben een echte fan van de jack russell.

Het ras heeft echt alles in zich knuffel, super eigenwijs, slim, lief enz.

Hij verhaarde altijd.

We hadden ook een teefje en samen was het een super duo.

Ze is helaas overleden toen ze 11 jaar was aan acuut nierfalen.

Nu hebben we Lotje, ze is een kruising jack russell teckel

Je begrijpt het al heerlijk eigenzinnig!

Succes met je keuze.